Οι ρίζες του Ναζισμού στον ευρωπαϊκό πολιτισμό

Γραμμή παραγωγής φόνωνΤο Άουσβιτς-Μπίρκεναου κατέληξε να συμβολίζει τη θηριωδία των ναζί, και τον περασμένο μήνα έγιναν επιμνημόσυνες εκδηλώσεις σε διεθνές επίπεδο για την 60ή επέτειο της απελευθέρωσής του. Ωστόσο, οι ιστορικοί είναι ακόμα διχασμένοι σχετικά με το μήνυμα του Ολοκαυτώματος, στο πλαίσιο της εξέλιξης του δυτικού πολιτισμού.του Enzo Traverso*Η εξόντωση των Εβραίων της Ευρώπης αποτέλεσε την επιτομή του απόλυτου Κακού κατά την άποψή μας σχετικά με την ιστορία του 20ού αιώνα. Ορισμένοι ιστορικοί θεωρούν ότι η μνήμη του Ολοκαυτώματος έγινε μια νέα πολιτική θρησκεία του δυτικού κόσμου, εκ του αντιθέτου μέτρο αξιολόγησης της νομιμότητας των δημοκρατικών θεσμών μας.

Ο καθένας θα συμφωνήσει ότι το Ολοκαύτωμα είναι μία μεγάλη, ανθρωπολογική και

Γιατί απλούστατα το 1923 είχε μόνο 352 ημέρες;

Όσο κι αν ψάξετε, σε οποιοδήποτε αρχείο των ελληνικών ληξιαρχείων, δεν πρόκειται να βρείτε ούτε έναν Έλληνα ή Ελληνίδα που να έχει καταχωρηθεί με ημερομηνία γέννησης από 16 έως 28 Φεβρουαρίου 1923! Αυτό αποκαλύπτει ο ..

Ο Άγιος Αιμιλιανός του Λόφου Σκουζέ

Γράφει ο Ελευθέριος Γ. Σκιαδάς

Ο Λόφος Σκουζέ ή Λόφος Αγίου Αιμιλιανού που βρίσκεται βορείως του Κολωνού, οφείλει τις ονομασίες του στην πασίγνωστη αθηναϊκή οικογένεια και στον βυζαντινό ναΐσκο που βρισκόταν στην κορυφή του. Από τα παμπάλαια χρόνια, μέχρι και μετά την απελευθέρωση από τους Τούρκους, οι παλιοί Αθηναίοι που είχαν τη δυνατότητα να έχουν εξοχικά κτήματα ή υποστατικά έκτιζαν ιδιωτικές εκκλησίες σε

1918:Όταν η νεαρή Σοβιετική εξουσία ακύρωνε τα ληστρικά δάνεια στην Ελλάδα!

ΜΙΑ ΔΙΔΑΚΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ

Tο τελευταίο διάστημα κάποιοι από τους «έγκυρους» και «εμβριθείς» αναλυτές, που έχουν αναλάβει εργολαβικά και για λογαριασμό των τραπεζιτών να μας πείσουν πως πρέπει σαν καλά και υπάκουα παιδιά να πληρώσουμε το χρέος, το γύρισαν και στην ιστορία προσπαθώντας να αντλήσουν επιχειρήματα υπέρ των απόψεών τους. Ένας μάλιστα από αυτούς έφτασε στο σημείο να υποστηρίξει την άποψη πως «τι να κάνουμε εκεί που φτάσαμε με το χρέος, εδώ και ο Λένιν μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση πλήρωσε κανονικά τα χρέη της τσαρικής Ρωσίας όπως πρέπει να κάνει κάθε τζέντλεμαν και αξιοπρεπής συναλλασσόμενος».
Πέρα από τη γελοιότητα του επιχειρήματος υπάρχει και το ψέμα. Και μάλιστα καραμπινάτο αν και για τον συγκεκριμένο «αναλυτή» και «βαθύ γνώστη» της ιστορίας η αλήθεια δεν είναι τίποτα άλλο από «ψιλά γράμματα». Παρ’ όλα αυτά τέτοιου είδους φαιδρές και ανιστόρητες κουβέντες μας δίνουν την ευκαιρία να γυρίσουμε στην Ιστορία , τα γεγονότα και τις εμπειρίες του παρελθόντος που ίσως μας βοηθήσουν να κρίνουμε καλύτερα το παρόν και να προετοιμάσουμε το μέλλον. Μια διδακτική ιστορία , από την άποψη του

O Κολοκοτρώνης δεν φορούσε περικεφαλαία

Του Γιώργου Αλλαμανή

Είναι θαυμάσια η εν μέσω μνημονιακών ωμοτήτων παράσταση του «Μεγάλου μας τσίρκου», διαβεβαιώνουν όσοι την είδαν. Ασφαλώς έτσι θα είναι. Ακμαίο το κείμενο του Καμπανέλλη, πανίσχυρα τραγούδια, έμπειροι συντελεστές, ο Ξαρχάκος αυτοπροσώπως επί σκηνής, έργο - οδηγός για γενεές Νεοελλήνων κολασμένων.

Η ραχοκοκαλιά της προσωπικής μου μυθολογίας ακόμη ανατριχιάζει από την πρώτη - πρώτη παράσταση, του 1973. Τότε η σαρωτική θεατροφιλία της μάνας μου, αλλά και ένα συγγενικό σπίτι με μπαλκόνι που «έβλεπε» στη σκηνή, με φόρτωσαν ανεξίτηλες μνήμες σε ηλικία μόλις εννέα ετών. Η εξέγερση του Πολυτεχνείου, λίγο αργότερα, επιβεβαίωσε ότι ο λαός έχει τη δύναμη «για να γυρίσει ο ήλιος». Τότε τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη έπαιζε ο Διονύσης Παπαγιαννόπουλος, σήμερα ο Γιώργος Αρμένης. Και τότε και τώρα, μία

ΦΑΣΙΣΜΟΣ, ΜΕΓΑΛΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΚΑΙ ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΤΑΞΗ

Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Μαρξιστική Σκέψη, τ. 5, Απρίλιος – Μάιος 2012. Το “πήραμε” από το blog ‘εδώ και τώρα‘ όπου αναρτήθηκε σε τέσσερα μέρη (μέρος 1ο, μέρος 2ο, μέρος 3ο, μέρος 4ο)


της Ελένης Αστερίου
Φασισμός, μεγάλο κεφάλαιο και εργατική τάξη

Η σχετικοποίηση του ναζισμού και του φασισμού δεν σοκάρει πια, αλλά αντίθετα έγινε δημόσιο δόγμα της «Ευρώπης» μέσα από την ταύτιση και την από κοινού καταδίκη του κομμουνισμού και του φασισμού. Ο «αναθεωρητισμός» στην ιστοριογραφία του φασισμού και του ναζισμού κυριαρχεί. Η περίπτωση του Ντέιβιντ Ίρβινγκ, αρνητή του Ολοκαυτώματος, είναι ακραία αλλά ταυτοχρόνως και βολική στην ομόφωνη καταδίκη της. Όμως πλάι της ανθεί μια ολόκληρη ιστοριογραφία που εντάσσει το Ολοκαύτωμα στο γενικό πλαίσιο των