ΠΑΤΕΡΑΣ ΝΕΚΡΟΥ ΦΟΙΤΗΤΗ: «Οι δολοφόνοι των παιδιών έχουν ονοματεπώνυμο»

Τσακίζει κόκαλα το συγκλονιστικό γράμμα του απαρηγόρητου πατέρα του νεκρού φοιτητή στη Λάρισα

Συγκλονιστικό γράμμα του πατέρα ενός από τους νεκρούς φοιτητές στη Λάρισα, οι οποίοι πέθαναν αφού άναψαν μαγκάλι για να ζεσταθούν. «Οι δολοφόνοι των παιδιών έχουν ονοματεπώνυμο».

Διαβάστε το γράμμα

Καλή Χρονιά

Καλή Χρονιά σε όλους, και πάντα με το κεφάλι ψηλά!!!

Τι είπε ο άνθρωπος...απίστευτο

Ο πατέρας και το οικογενειακό δίκαιο

Την ισότιμη αντιμετώπιση ανδρών και γυναικών από τα δικαστήρια στο θέμα της ανάθεσης της επιμέλειας των παιδιών και της επικοινωνίας μαζί τους διεκδικούν οι διαζευγμένοι άνδρες. Για τον.........
λόγο αυτό ίδρυσαν σύλλογο, έκαναν καταγγελία στο Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων για το άδικο, όπως το χαρακτηρίζουν, οικογενειακό δίκαιο και πραγματοποιούν σήμερα ημερίδα σε κεντρικό ξενοδοχείο της Αθήνας για τη διαδικασία του διαζυγίου και τις επιπτώσεις του. Ο Σύλλογος για την Ανδρική και Πατρική Αξιοπρέπεια (ΣΥΓΑΠΑ) ιδρύθηκε πριν από 1,5 χρόνο, από

Αγγλία: Ένας στους δύο δασκάλους ταΐζει πεινασμένους μαθητές

Μεγάλος αριθμός δασκάλων στη Βρετανία βλέπει τους μαθητές του να έρχονται ...
πεινασμένοι και σχεδόν ένας στους δύο λένε ότι έφεραν φαγητό για τους μαθητές τους, σύμφωνα με έρευνα του Guardian για τις δύσκολες συνθήκες που βιώνουν εκατομμύρια Βρετανοί –και περισσότερο τα παιδιά– λόγω της οικονομικής κρίσης στη χώρα. Η έρευνα του Guardian ανάμεσα σε δασκάλους δείχνει ότι το 83% βλέπει μαθητές που είναι πεινασμένοι τα πρωινά ενώ το 55% θεωρεί ότι μέχρι ένα στα τέσσερα παιδιά δεν έχει πάρει ικανοποιητικό πρόγευμα πριν έλθει στο σχολείο. Ακόμη, το 2% των δασκάλων είπε ότι όλα τα παιδιά του σχολείου τους έρχονταν πεινασμένα. Άκρως ανησυχητικό είναι αυτό που ανέφερε το 59% των ερωτηθέντων ότι μερικές φορές τα παιδιά

Σήμερα η πολιτική κηδεία του Αθ. Προύσαλη

Στις 18.30 σήμερα το απόγευμα, από το νεκροταφείο Χολαργού, θα γίνει η πολιτική κηδεία του ηθοποιού Αθηνόδωρου Προύσαλη, που έφυγε από τη ζωή την Τρίτη σε ηλικία 86 ετών.

Ο αγαπημένος ηθοποιός νοσηλευόταν το τελευταίο διάστημα στο Αττικό Θεραπευτήριο, όπου και κατέληξε ύστερα από ανακοπή καρδιάς. Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1926. Σπούδασε στη Δραματική Σχολή Ωδείου Αθηνών. Πρωτοεμφανίστηκε στο θέατρο το 1953. Ένα χρόνο νωρίτερα, το 1952, πρωτοεμφανίζεται στην ταινία «Το Στραβόξυλο».

Έφυγε από τη ζωή ο Aθηνόδωρος Προύσαλης

Ο αγαπημένος τηλεοπτικός «παππούλης», ο ηθοποιός που έγραψε τη δική του ιστορία στον παλιό ελληνικό κινηματογράφο και συνεργάστηκε με όλους τους μεγάλους Έλληνες ηθοποιούς, έφυγε από τη ζωή σήμερα το μεσημέρι, σε ηλικία 86 ετών.

Ο Αθηνόδωρος Προύσαλης νοσηλευόταν το τελευταίο διάστημα στο Αττικό Θεραπευτήριο, όπου και κατέληξε ύστερα από ανακοπή καρδιάς. Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1926. Σπούδασε στη Δραματική Σχολή Ωδείου Αθηνών. Πρωτοεμφανίστηκε στο θέατρο το 1953. Ένα χρόνο νωρίτερα, το 1952, πρωτοεμφανίζεται στην ταινία Το Στραβόξυλο.

Ηθοποιός της σκηνής, συνεργάστηκε με αξιόλογους θιάσους και πολλές φορές είχε την ευκαιρία να ερμηνεύσει σημαντικούς δεύτερους ρόλους, τόσο στο θέατρο όσο και στον κινηματογράφο. Μερικές από τις πιο χαρακτηριστικές στιγμές του περιέχονται στις ταινίες: Της Νύχτας τα Καμώματα (1957), Πολυτεχνίτης κι Ερημοσπίτης (1963), Ένα Έξυπνο Έξυπνο Μούτρο (1965), Μια Τρελή Τρελή Οικογένεια (1965), Πατέρα Κάτσε Φρόνιμα (1967), Μια Ιταλίδα Απ' την Κυψέλη (1968) κ.ο.κ. Καθιερώθηκε ως καρατερίστας σε αγαπημένες κινηματογραφικές ταινίες. Ενσάρκωσε, κυρίως, τον τύπο του μάγκα.

Πηγή:radar

«Εξοντωτικές συνθήκες κράτησης»

Καταγγελία των κρατούμενων γυναικών στις φυλακές Ελαιώνα Θηβών

Είμαστε κρατούμενες στις φυλακές Ελαιώνα Θήβας. Με αυτήν την επιστολή καταγγέλλουμε δημόσια τις άθλιες συνθήκες διαβίωσής μας, την άθλια και εκδικητική διοίκηση της φυλακής από την περιβόητη πλέον διευθύντρια της φυλακής Κουτσομιχάλη Χαρά (υπεύθυνη για τον θάνατο της Κατερίνας Γκουλιώνη) και την αδυναμία ή ανικανότητα του επιστημονικού προσωπικού της φυλακής. Η καταγγελία μας αυτή είναι καταγγελία εναντίον του δήθεν «σωφρονιστικού συστήματος» της χώρας, της πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου Δικαιοσύνης και των υπεύθυνων κυβερνήσεων γι’ αυτές τις...

Η δημοσιοποίηση των φωτογραφιών είναι πράξη παράνομη και απάνθρωπη

Ημερομηνία: 03/05/2012

Με αφορμή τη δημοσίευση φωτογραφιών και τη δημοσιοποίηση ιατρικών απόρρητων στοιχείων των 12 γυναικών

Με αφορμή τη δημοσίευση φωτογραφιών και τη δημοσιοποίηση ιατρικών απόρρητων στοιχείων των 12 γυναικών, η Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου επισημαίνει ότι σύμφωνα με το νόμο 2472/1997 περί προστασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα, η εισαγγελική αρμοδιότητα δημοσιοποίησης στοιχείων της ποινικής δίωξης δεν επεκτείνεται και στα ευαίσθητα δεδομένα υγείας, για τα οποία είναι απαραίτητη η άδεια από την αρμόδια Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα. Περαιτέρω, η εξαίρεση που προβλέπει ο ως άνω νόμος αφορά συγκεκριμένα το σκοπό βεβαίωσης εγκλημάτων και όχι γενικά και αφηρημένα το «κοινό καλό».
Σε κάθε περίπτωση, πάντως, η δημοσίευση των φωτογραφιών και η αποκάλυψη της οροθετικότητας των γυναικών αυτών είναι αδικαιολόγητη και προσβάλλει την τιμή και την υπόληψή τους. Και τούτο, διότι η σκοπούμενη και καθόλα θεμιτή προστασία του κοινωνικού συνόλου (ενημέρωση και ευαισθητοποίησή του και διαφύλαξη της δημόσιας υγείας) μπορούσε να επιτευχθεί με σαφώς ηπιότερα μέσα: δηλαδή, με τη δημοσιοποίηση των χαρακτηριστικών των γυναικών που συλλήφθηκαν (ύψος, χρώμα ματιών και μαλλιών, εθνικότητα, κλπ) και της περιοχής (οίκος ανοχής, «πιάτσα») όπου εργάζονταν. Και τούτο, διότι δεν απαιτείται και η φωτογραφία της ιερόδουλης προκειμένου να ευαισθητοποιηθεί κάποιος, ο οποίος πληρώνει για να κάνει μη ασφαλές σεξ, και να υποβληθεί σε ιατρικές εξετάσεις. Σε τελική ανάλυση, θα μπορούσε ενδεχομένως να τονιστεί από την αρμόδια αστυνομική διεύθυνση ότι κάθε ενδιαφερόμενος είναι δυνατόν να έχει πρόσβαση στις φωτογραφίες τους στα κατά τόπους αστυνομικά τμήματα. Υπό την αντίθετη εκδοχή, θα πρέπει να δημοσιοποιηθούν και τα αντίστοιχα στοιχεία όλων όσων –υπό το άκουσμα της παραπάνω είδησης– έσπευσαν να εξετασθούν και διαπιστώθηκε ότι είναι και αυτοί οροθετικοί και στη συνέχεια τα στοιχεία των συζύγων τους, των φιλενάδων τους κ.ο.κ., γιατί ο κίνδυνος για την υγεία εικάζουμε ότι δεν αλλάζει ανάλογα με το φύλο, την κοινωνική θέση ή την εθνικότητα ενός προσώπου. Εκτός αν οι οροθετικοί «οικογενειάρχες» δεν συνιστούν κίνδυνο για την δημόσια υγεία.
Όσο για την αναδημοσίευσή των φωτογραφιών από τα μέσα ενημέρωσης, και μάλιστα σε πρωτοσέλιδα και κεντρικά δελτία ειδήσεων, αυτή ξεπερνά κάθε μέτρο και θέτει μείζονα ζητήματα ηθικής και νομικής τάξης, αφού συνιστά διαπόμπευση του προσώπου, η οποία είναι ανεπίτρεπτη σε κάθε δικαιοκρατούμενη χώρα: καμιά σκοπιμότητα, κανένα «δημοσιογραφικό ενδιαφέρον» δεν μπορεί να δικαιολογήσει τον δημόσιο εξευτελισμό ενός ανθρώπου, πολλώ δε μάλλον ενός ασθενούς.
Η ακραία προσβλητική και τιμωρητική μεταχείριση των γυναικών αυτών δεν μπορεί παρά να μας θυμίσει το μετακατοχικό βίαιο ξύρισμα της κεφαλής των γυναικών στις πλατείες των πόλεων και των χωριών. Δεν μπορεί παρά να μας θυμίσει τη μεταχείριση γυναικών σε τριτοκοσμικές χώρες. Το τρίπτυχο γυναίκα-ιερόδουλη-ασθενής γίνεται –με σχεδόν αρχετυπικό τρόπο– συνώνυμο της αμαρτίας, της βρωμιάς, του εχθρού. Το γεγονός ότι οι γυναίκες αυτές είναι –όλως τυχαίως– άστεγες, τοξικομανείς ή ενδεχομένως θύματα trafficking φαίνεται να μην ενδιαφέρει κανένα θεσμό, καμία αρχή. Όλα μπορούν να υποχωρήσουν μπροστά στην επέλαση των ρατσιστικών και σεξιστικών στερεοτύπων και την αδιατάρακτη γαλήνη του ελληνικού νοικοκυριού που σε λίγες μέρες ψηφίζει.

Το Διοικητικό Συμβούλιο της Ελληνικής Ένωσης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου
Σημείωση: Η Ελληνική ΄Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου διοργανώνει σχετική συζήτηση με θέμα "Μετανάστευση και κρίση. Η βίαιη αντιμετώπιση ενός ιστορικού φαινομένου: Από τα στρατόπεδα κράτησης στη διαπόμπευση των «επικινδύνων»" την Τετάρτη 9/5/2012 στο πλαίσιο του φεστιβάλ migrantfest2012. Για περισσότερες πληροφορίες http://migrantfest2012.wordpress.com/

Αυτοκτονία Νίκου Παλυβού: Το συγκλονιστικό μήνυμα στο..Facebook!!

Συγκλονίζει η είδηση της αυτοκτονίας του Νίκου Παλυβού, Δρ. Γεωλογίας, ο οποίος ήταν εκλεγμένος Λέκτορας του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Ο 38χρονος είχε μείνει αδιόριστος επί μια διετία δεν άντεξε άλλο και αυτοκτόνησε. Ο Νίκος Παλυβός ήταν μέλος…

Γιατί ρε Σάββα;;;;;;;

Σαν κεραυνός έπεσε η είδηση ότι ο σύντροφος Σάββας Μετοικίδης επέλεξε να θέσει τέλος στην ζωή του. Ένας σύντροφος γεμάτος ζωή, πάντα με ακούραστη δύναμη και θέληση στο μετερίζι του αγώνα!!! 

Την τελευταία φορά που βρεθήκαμε ήταν πριν ένα μήνα περίπου σε μια εκδήλωση που έκανε η ιστοσελίδα μας, μαζί με άλλες συλλογικότητες στην Νομική και τίποτα δεν μας έδωσε να καταλάβουμε το τι σχεδίαζε.

Δεν βρίσκουμε λέξεις να σχολιάσουμε το γεγονός. Πληροφορίες αναφέρουν ότι άφησε επιστολές που αναφέρει ότι επέλεξε την αυτοχειρία για να στείλει ένα πολιτικό μήνυμα.

Το κλίμα που επικράτησε από συγκεντρωμένους συντρόφους του και συναδέλφους του στα γραφεία της ΔΟΕ όταν έγινε γνωστό το γεγονός του θανάτου του Σάββα είναι εύκολο να το φανταστεί κανείς.

Θα επανέλθουμε γιατί είμαστε σίγουροι ότι και μ’ αυτή την πράξη του ο Σάββας θέλει να στείλει ένα πολιτικό μήνυμα.

Για το Σάββα…

Ένας ακριβός μας σύντροφος, συνάδελφος και φίλος,  ο Σάββας Μετοικίδης, έθεσε τέλος στη ζωή του, σήμερα, Σάββατο 21 Απριλίου. Ο αγαπημένος μας Σάββας, από νέο παιδί πάντα ήταν μπροστά στους αγώνες και στις απεργίες, πάντα φιλότιμος, ευαίσθητος και αλτρουιστής, πάντα κοντά στους συντρόφους του, δίπλα στους συναδέλφους του, κοντά σε κάθε παιδί του σχολείου του.

Είχαμε την τιμή να τον γνωρίσουμε και να συμπορευτούμε μαζί του τα τελευταία εννιά χρόνια. Μέλος του Δ.Σ. του Συλλόγου μας, πρωταγωνιστής στην απεργία του 2006, μάχιμος δάσκαλος και άνθρωπος. Δεν του άρεσαν τα μεγάλα λόγια του Σάββα, ήταν άνθρωπος της πράξης. Μέσα από τα κείμενά του στον Αντίλογο, μέσα από το γέλιο που μας χάρισε με τη συμμετοχή του στη θεατρική ομάδα του Συλλόγου, τα μαθήματα ελληνικής γλώσσας που με δική του – και άλλων συναδέλφων - προσωπική εργασία και αφοσίωση πρόσφερε για πέντε χρόνια σε μετανάστες, την καθημερινή παρουσία του στους αγώνες και το κίνημα.

Οι σύντροφοι και συντρόφισσες του Σάββα από την Εκπαιδευτική Παρέμβαση αποχαιρετάμε τον ακριβό μας σύντροφο και υποσχόμαστε να βαδίσουμε στους ίδιους δρόμους που περπατούσαμε μαζί του τόσα χρόνια, στις διαδηλώσεις και τους αγώνες για ένα καλύτερο σχολείο και ένα καλύτερο αύριο.
Πιο μόνοι. Πιο αποφασισμένοι…

Εκπαιδευτική Παρέμβαση  Α΄ Συλλόγου Αθηνών Εκπαιδευτικών Π.Ε.

Σαν ψέμα… για το μονάκριβό μας φίλο, σύντροφο, αδελφό…

Ποια λόγια μπορούν να αποτυπώσουν το χαμό  ενός ανθρώπου, του Σάββα μας, του Σάββα Μετοικίδη δάσκαλου που έφυγε από κοντά μας, θέτοντας τέλος στη ζωή του, σήμερα Σάββατο 21 Απρίλη;

Ο Σάββας 44 χρονών από την Ξάνθη, πάντα μπροστά στους αγώνες, στις απεργίες, στις μικρές και μεγάλες καθημερινές μάχες μέσα και έξω από το σχολείο, για το δικαίωμα στη μόρφωση των παιδιών μας, για τη δημόσια δωρεάν παιδεία, για το δάσκαλο, τον εργαζόμενο, τον άνεργο, το μετανάστη, για ένα άλλο αύριο. 

Και όταν έσβηναν τα φώτα των μεγάλων αγώνων, δίπλα στα παιδιά που τόσο αγάπησε, ως δάσκαλος ειδικής αγωγής, ως δάσκαλος εκμάθησης ελληνικής γλώσσας των μεταναστών.

Ευαίσθητος, κοινωνικά ανήσυχος, ανοιχτός στους ανθρώπους, δίπλα σε όποιον/α είχε ανάγκη, δεν λογάριασε ποτέ προσωπικό κόστος, κούραση, κίνδυνο. Με το δίκιο και την αλήθεια, ταξιδιώτης του ανοιχτού ορίζοντα, πάντα με το γέλιο στα χείλη, άνθρωπος των πράξεων κυρίως, και όχι των λόγων. Αλλά ο λόγος του ήταν πάντοτε  «σπαθί».

Σύντροφέ μας, καλό ταξίδι, μας αφήνεις σε δύσκολες μέρες, σε δύσκολες εποχές. Ξέρουμε όμως, ότι σε αυτό το ταξίδι που όλοι μαζί χαράξαμε, δε θα λείπεις. Θα μας συντροφεύεις με το πείραγμά σου, τη γνώμη σου, το γέλιο σου, την  αποφασιστικότητα σου.

Σου υποσχόμαστε ότι θα συνεχίσουμε στους ίδιους δρόμους που μαζί διαβήκαμε, στους δρόμους που ακόμα δεν ανοίξαμε, αλλά ονειρευτήκαμε μαζί, στη διαδήλωση, στον αγώνα, στο σχολείο.

Οικονομικό έγκλημα στο κέντρο της Αθήνας

Οργή και ανείπωτη οδύνη προκαλεί η αυτοκτονία ενός ηλικιωμένου συνανθρώπου μας στο κέντρο της Αθήνας. Καταδικασμένος σε μια ζωή αβίωτη χωρίς καμία χαραμάδα φωτός για ένα καλύτερο αύριο, έδωσε τέλος στη ζωή του ακριβώς μπροστά από το ελληνικό κοινοβούλιο, εκεί που καθημερινά οι δήμιοι της οικονομικής κατοχής σχεδιάζουν τις δολοφονίες εκατομμυρίων. Ακόμα περισσότερο συγκλονίζει το γράμμα που άφησε πριν κόψει το νήμα της ζωή του που...

«Έφυγε» η ερμηνεύτρια-ερευνήτρια του δημοτικού τραγουδιού Δόμνα Σαμίου

Τη μάχη για τη ζωή έχασε απόψε σε ηλικία 84 ετών η Δόμνα Σαμίου, η οποία το τελευταίο διάστημα νοσηλευόταν στο Αμαλία Φλέμιγκ, με λευχαιμία.

Γεννημένη στην Καισαριανή το όνομα της Δόμνας Σαμίου συνδέθηκε με την ελληνική παραδοσιακή μουσική. Πρόκειται για μία ερμηνεύτρια - ερευνήτρια που όλη της ζωή ήταν

Αποκριάτικο Κάλεσμα

Φίλοι και φίλες,

Σε αυτούς τους δύσκολους και περίεργους καιρούς που βιώνουμε ας προσπαθήσουμε να αντιμετωπίσουμε τη ζωή και τα προβλήματα μας με χιούμορ, αγώνα, συλλογικότητα και αλληλεγγύη.

Η Επιτροπή Αγώνα σε Μαρκόπουλο - Πόρτο Ράφτη

σας προσκαλεί :

Την  Κυριακή της αποκριάς, 26/02/2012

στο λιμάνι στο Πόρτο - Ράφτη

σε εκδήλωση – δρώμενο – κοινωνικό τραπέζι αλληλεγγύης.

Καίμε «τον Καρνάβαλο του Μνημονίου»

§  Γιορτάζουμε την επιτυχία μας ενάντια στα χαράτσια  (κερδίσαμε τα προσωρινά ασφαλιστικά μέτρα στη ΔΕΗ)

§  Να γνωριστούμε, να συζητήσουμε, να ακούσουμε μουσική, να χορέψουμε και να διασκεδάσουμε

§  Να φάμε όλοι μαζί, με τα παιδιά μας, τα φαγητά, τους μεζέδες και τα αναψυκτικά, που θα φέρουμε, όσοι μπορούμε, από το σπιτικό μας και ότι προσφέρουν συντοπίτες μας. Το κρασάκι είναι εξασφαλισμένο.

ΕΛΑΤΕ ΛΟΙΠΟΝ ΝΑ ΤΟ(Ν) … ΚΑΨΟΥΜΕ

Η περιφορά του καρνάβαλου θα ξεκινήσει στις 11 πμ στο Μαρκόπουλο (στην αφετηρία του ΚΤΕΛ) και με αυτοκινητοπομπή σε Μαρκόπουλο και Πόρτο-Ράφτη θα καταλήξει στις 1μμ στο Λιμάνι στο Πόρτο-Ράφτη, στην πλατεία με το άγαλμα του ναύτη.

Υστερόγραφο :

Όλη η διοργάνωση θα γίνει με εθελοντική προσφορά όλων μας.

Όποιος θέλει να βοηθήσει σε προσφορά υλικών, εξοπλισμού και φαγητών μπορεί να επικοινωνήσει με το τηλέφωνο της "Επιτροπής Αγώνα" (6934552574) και με την Κα Ανδρέου Αντωνία (2299022207).

Ας έρθουμε πιο κοντά, ας λειτουργήσουμε πιο ανθρώπινα.

Θόδωρος Αγγελόπουλος : Το τελευταίο ταξίδι στα Κύθηρα…του Δημήτη Μαριόλη

Σούρουπο στη Δραπετσώνα. Ένας σκηνοθέτης παρασύρεται από μοτοσυκλέτα στα γυρίσματα της τελευταίας του ταινίας με θέμα την οικονομική κρίση. Θα μπορούσε να είναι η αρχή ή το φινάλε σε μια από τις ταινίες του.
Η ιστορία των ταινιών του είναι η ιστορία της Αριστεράς, η παλίρροια και η άμπωτη του κομμουνιστικού κινήματος, οι τρικυμίες που σηκώνουν οι μεγάλες αναμετρήσεις, το μεγαλείο και η φρίκη, εικόνες και μουσικές, αφηγήσεις και συμβολισμοί, κομμάτια και αποσπάσματα από το «σύντομο αιώνα των άκρων». Σκηνοθέτης των μεγάλων αφηγήσεων, των μεγάλων περιπετειών που

Ένας διάλογος με τον Θόδωρο Αγγελόπουλο

πηγή: Λέσχη Ανυπότακτης Θεωρίας
To νέο του απρόσμενου θανάτου του Θ. Αγγελόπουλου πάγωσε όλους μας. Θα προσπαθήσουμε τις επόμενες μέρες να κάνουμε ένα αφιέρωμα στο έργο του. Ίσως να μην καταφέρουμε να είναι αντάξιο του, αλλά μπορεί να είναι αντάξιο του τι σήμαινε για εμάς. Όποιος θέλει και μπορεί να μας βοηθήσει είναι ευπρόσδεκτος.

Για αρχή θυμηθήκαμε μια συζήτηση στην οποία μερικοί από εμάς στάθηκαν τυχεροί και

Νίκος Τεμπονέρας, το χρονικό των αγώνων και της θυσίας

ΓΕΝΑΡΗΣ 1991 – ΓΕΝΑΡΗΣ 2012

Υπερασπίσου το παιδί, γιατί αν γλιτώσει το παιδί υπάρχει ελπίδα…

Αρχή της δεκαετίας του ΄90 μετά από 2 χρόνια πολιτικής αστάθειας το πολιτικό σύστημα βρίσκει τον βηματισμό του. Ο Νεοφιλελευθερισμός επελαύνει σε όλα ταμέτωπα, Εργασιακό, Ασφαλιστικό, Παιδεία ανοίγονταςτο δρόμο για την ΝΕΟΚΑΤΟΧΙΚΗ Ελλάδα των μνημονίων του 2012. Η Κοινωνία της Εργασίας και της Γνώσης αντιστέκεται στα εργοστάσια, στις πλατείες και τους δρόμους,στα σχολεία και στα Πανεπιστήμια.

Κράτος και Παρακράτος σε ένα μαύρο μέτωπο βάζουν σημάδι την ζωή και τη γνώση το χειμωνιάτικο βράδυ του Γενάρη του ΄91.

Ευχές στους προστάτες του τόπου!!!

Ο εξαθλιωμένος Ελληνικός Λαός εύχεται στην κυβέρνηση Παπαδείμου, στην προηγούμενη κυβέρνηση Παπανδρέου, στο ΠΑΣΟΚ που πρόδωσε όλους όσους του ψήφισαν, στη Νέα Δημοκρατία και   Αντώνη Σαμαρά που έλεγε ψέματα ότι είναι κατά του μνημονίου, στο ΛΑΟΣ που είναι πρωταθλητής στον καιροσκοπισμό, και σ’  όσους άλλους υποστήριξαν  την πολιτική της προδοσίας Κακή Ψυχρή κι Ανάποδη Χρονιά και δυστυχισμένο το 2012, τόσο για τους ίδιους όσο και για τις οικογένειές τους!!!

Στο διάολο να πάτε κι ακόμα παραπέρα!!!

Remember, remember the 6th of December

Της Ειρήνης Γαϊτάνου

Γιατί κανένας Δεκέμβρης δεν τέλειωσε ποτέ [1]

Έχουν περάσει μόλις τρία χρόνια από την νεολαιίστικη εξέγερση του Δεκέμβρη του 2008. Σε αυτά τα τρία χρόνια ο ιστορικός χρόνος υπήρξε πράγματι εξαιρετικά συμπυκνωμένος: Νεοφιλελεύθερες αναδιαρθρώσεις, η Ελλάδα στο μηχανισμό της «τρόικας», σειρά γενικών απεργιών (δύο από τις οποίες 48ωρες - οι πρώτες μετά την πτώση της χούντας), εκατοντάδες κλαδικές, κινητοποιήσεις σε πανεπιστήμια και χώρους εκπαίδευσης, αλλά και το «κίνημα των πλατειών». Ήταν αυτό το τελευταίο που χαρακτηρίστηκε από μεγάλο βάθος, καινοτομίες, ριζοσπαστισμό και αντιφάσεις, που διεκδίκησε για πρώτη φορά τη συγκρότηση νέων σχέσεων των ανθρώπων με την πολιτική και το πολιτικό εν γένει. Για πρώτη φορά; Και ο Δεκέμβρης;

Ας είμαστε ειλικρινείς. Ο Δεκέμβρης επιδιώχθηκε γρήγορα να ξεχαστεί. Παρά το εξαιρετικό βάθος του (σε ό, τι αφορά τη χωρική και τη χρονική διάσταση, τη διάρκειά του, τη διάχυση στην πόλη, τις πρωτοβουλίες και τον πειραματισμό στο επίπεδο των μορφών πάλης, τον αντισυστημικό του χαρακτήρα, τη βίαιη αντιπαράθεση με το κράτος και την πολιτική εξουσία), και παρά την σημαντική κοινωνική νομιμοποίηση της οποίας έχαιρε κατά τη διάρκεια της εξέλιξής του, ο Δεκέμβρης δεν μελετήθηκε, δεν συζητήθηκε στα σοβαρά, δεν συστηματοποιήθηκε η συμβολή του. Ο κυρίαρχος πολιτικός λόγος (από τα ΜΜΕ ως τους αλαλάζοντες «διανοούμενους», τους στρατευμένους μέχρι τέλους στο άρμα του νεοφιλελευθερισμού) επιστράτευσε όλα του τα όπλα μετά το τέλος της εξέγερσης: για να συκοφαντήσει τα χαρακτηριστικά της, προκειμένου να αναιρέσει τη δυναμική της, να αμφισβητήσει το χαρακτήρα της ως εξέγερση. Ακόμα όμως και οι πολιτικοί χώροι που συμμετείχαν σε αυτήν, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, βιάστηκαν να ξεπεράσουν την αμηχανία που ένιωθαν κατά την ανάπτυξή της: είτε αποφεύγοντας και, οριακά, ξεχνώντας τη συζήτηση (τμήματα της αριστεράς), είτε προσδίδοντάς της χαρακτηριστικά συγκεκριμένων πολιτικών χώρων (τμήματα της αναρχίας).

Στην πραγματικότητα η εξέγερση του Δεκέμβρη ήταν το πρώτο κοινωνικό ξέσπασμα της παρούσας περιόδου πολιτικής κρίσης του νεοφιλελευθερισμού, ένα κοινωνικό γεγονός που έθεσε το ερώτημα της συγκρότησης νέων σχέσεων των ανθρώπων με την πολιτική. Στο περιθώριο ή και ενάντια στις παραδοσιακές μορφές άσκησης πολιτικής και τους κατεστημένους τρόπους πολιτικής οργάνωσης, πρότεινε μια εντελώς νέα πολιτική συγκρότηση και στράτευση, προκρίνοντας τις αρχές της αμεσοδημοκρατίας και της ευρείας συμμετοχής, τόσο στις μορφές πάλης όσο και στη λήψη των αποφάσεων. Επανέφερε ως κυρίαρχα στοιχεία, αλλά και ως διακυβεύματα, τα πεδία της καθημερινής ζωής και του δημοσίου χώρου. Διακήρυξε ότι η εξέγερση “ή θα είναι γιορτή ή τίποτα”, με την υλοποίηση πολλών και διαφορετικών πολιτιστικών πρωτοβουλιών (με την ευρεία έννοια του πολιτισμού). Πρωτοστάτησε στην ανασυγκρότηση του πρωτοβάθμιου συνδικαλισμού. Ήταν εκείνες τις μέρες που η πρωτοβουλία των πρωτοβάθμιων σωματείων πρωτοεμφανίστηκε με μαζικούς όρους, σε ρήξη με τον γραφειοκρατικοποιημένο επίσημο συνδικαλισμό (και ορόσημο την κατάληψη της ΓΣΕΕ), σηματοδοτώντας έτσι την πρώτη μαζική εφόρμηση της νεολαίας της ελαστικής απασχόλησης στο προσκήνιο.

Ο Δεκέμβρης προσπάθησε να συνδεθεί με κινήματα και πρωτοβουλίες στο εξωτερικό. Θεμελίωσε με συλλογικούς όρους δομές αλληλεγγύης (ιδίως μετά την απόπειρα δολοφονίας ενάντια στην Κωνσταντίνα Κούνεβα) και πυροδότησε την ευρεία χρήση των μέσων εναλλακτικής πληροφόρησης. Ήταν εκείνες τις μέρες που για πρώτη φορά μετανάστες συμμετείχαν σε μια εξέγερση με μαζικούς όρους, αν και χωρίς αναγνωρισμένα πολιτικά δικαιώματα [2], διευρύνοντας τα όρια της πολιτικής κοινότητας και θέτοντας το δημοκρατικό πρόβλημα ως πρόβλημα υπέρβασης ορίων [3]. Οι μέρες αυτές έδωσαν επίσης το έναυσμα για δεκάδες καταλήψεις κτιρίων και δημοσίων χώρων, που κράτησαν για μήνες μετά την εξέγερση, και πολλές υπάρχουν ακόμα.

Ο Δεκέμβρης αποκάλυψε τη συστημική βία, οικονομική, φυσική και συμβολική. Αρνήθηκε να αναγνωρίσει το κρατικό μονοπώλιο στη βία, συγκρούστηκε και επιτέθηκε ενάντια στα οικονομικά και πολιτικά σύμβολα της εκμετάλλευσης και της καταπίεσης. Γκρέμισε τον πυρήνα του κυρίαρχου πολιτικού λόγου γύρω από τη βία: ότι, απ΄ όπου κι αν προέρχεται, η βία αποτελεί μια προσωρινή εκτροπή από ένα ειρηνικό status quo, που υποτίθεται πως εκπροσωπεί τον «κανόνα» στις κοινοβουλευτικές δημοκρατίες. Ο μύθος αυτός σήμερα καταρρίπτεται πιο εκκωφαντικά από ποτέ, καθώς ο νεοφιλελευθερισμός καταφεύγει σε όλο και πιο αυταρχικές μορφές διακυβέρνησης και πολιτικές εντονότερου κοινωνικού και πολιτικού αποκλεισμού.

Στο έδαφος μιας κρίσης οικονομικής και κοινωνικής, που πλήττει ευρύτατα κοινωνικά στρώματα, μιας κρίσης πολιτικής εκπροσώπησης και νομιμοποίησης του κράτους και των μηχανισμών του, όπως και των θεσμών, και μιας κρίσης ηγεμονίας του νεοφιλελευθερισμού που εκείνη την περίοδο να παίρνει έδειχνε τις διαστάσεις της, πλήττοντας κατά κύριο λόγο τη νεολαία, ο Δεκέμβρης προέβαλε τη δυνατότητα μιας νέας, ευρείας κοινωνικής συμμαχίας: οι διαφορετικές υποκατηγορίες της νεολαίας – μαθητές, φοιτητές, ελαστικά εργαζόμενοι και άνεργοι, μετανάστες, νέοι του περιθωρίου– δεν συμμετείχαν με βάση τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά και διεκδικήσεις των επιμέρους ταυτοτήτων τους, αλλά στη βάση μιας διαμορφούμενης κοινής ταυτότητας, που δεν αναιρούσε, αλλά σεβόταν τις επιμέρους διαφορές [4].

Σε κάθε περίπτωση, το (ναρκοθετημένο) ερώτημα αν θα θέλαμε έναν ακόμα Δεκέμβρη υπεκφεύγει. Κανένας Δεκέμβρης, Μάης ή Οκτώβρης δεν μπορεί (ευτυχώς, γι΄ αυτούς που εξακολουθούν πραγματικά να στρατεύονται στο όραμα της επαναστατικής κοινωνικής αλλαγής και που δεν πιστεύουν ότι το τέλος του καπιταλισμού είναι σενάριο επιστημονικής φαντασίας), κανένας δεν μπορεί να είναι επανάληψη οποιουδήποτε Δεκέμβρη, Μάη ή Οκτώβρη. Υπεκφεύγει, όμως, το ερώτημα αυτό για έναν κυρίως λόγο: η δύσκολη αλήθεια της εξέγερσης είναι πως βασικό πρόβλημα του Δεκέμβρη, όπως και κάθε άλλης εξέγερσης ή κινήματος πριν και μετά, είναι η έλλειψη ενός πολιτικού υποκειμένου που θα ξεπερνά το σημερινό κατακερματισμό, το συμβιβασμό, τη φοβικότητα, τη στρατηγική ανεπάρκεια, την έλλειψη οράματος και πολιτισμού. Που θα εμπιστεύεται και θα διδάσκεται από τις κινήσεις των μαζών, πολιτικοποιώντας και ριζοσπαστικοποιώντας τις ταυτόχρονα. Που θα αφήνεται να οδηγηθεί από τη νέα εμπειρία, ώστε να μπορέσει να παρέμβει σε αυτήν [5]. Αυτό είναι το πραγματικό ζήτημα που έθεσε ο Δεκέμβρης, ο οποίος άλλωστε από την αρχή δήλωσε ότι δεν διεκδικούσε να είναι απάντηση, αλλά ερώτηση. Αυτό είναι το πραγματικό ζήτημα που τίθεται από τότε, κάθε μέρα, στους δρόμους του αγώνα και της σύγκρουσης. Ως τότε, ας κρατήσουμε την αισιόδοξη διαπίστωση του Ζιλ Ντελέζ, στην οποία συνήθιζε να παραπέμπει ο Ντανιέλ Μπενσαϊντ: «Αρχίζουμε πάντα από τη μέση».


Η Ειρήνη Γαϊτάνου είναι μεταπτυχιακή φοιτήτρια πολιτικών επιστημών.
__________________

Σημειώσεις

[1] Από στίχο του τραγουδιού «Οργή», του συγκροτήματος Μεθυσμένα Ξωτικά (διασκευή του τραγουδιού «La rage» της Keny Arcana).

[2] Σύμφωνα με τον Αντρέα Καλύβα, πρόκειται για πολίτες χωρίς πολιτικά δικαιώματα, πολίτες de facto και όχι de jure, που αμφισβητούν τον πολιτικό αποκλεισμό τους δια της συμμετοχής τους. Στο A. Kalyvas, An Anomaly? Some Reflections on the Greek December 2008, Constellations (17.2), 2010.

[3] Βλ. J. Rancière, «Democracy, Republic, Representation», Constellations (13.3), 2006, p. 300.

[4] Πρόκειται για μια «ενότητα μέσα στη διαφορά». Μαρία Καραμεσίνη, Οι δυσκολίες επαγγελματικής αποκατάστασης των νέων στην Ελλάδα, εφημερίδα Εποχή, 18.01.2009.

[5] S. Kouvelakis, Pour une politique de l΄insurrection. Réflexions à partir du décembre grec: Notes sur la stratégie, αδημοσίευτο χειρόγραφο.

Anonymous εναντίον παιδικής πορνογραφίας: Το ιστορικό μίας μεγάλης νίκης

H γνωστή ομάδα των Anonymous δεν ασχολείται μόνο με το να ρίχνει κυβερνητικές σελίδες. Μάλιστα, μέσα στον Οκτώβριο, κατάφερε ένα χτύπημα που θα ζήλευε και η πιο "δυνατή" αρχή δίωξης ηλεκτρονικού εγκλήματος. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή...
Περίπου στα τέλη Αυγούστου με αρχές Οκτωβρίου ξεκίνησε η "Operation" (όπως λένε τις δράσεις τους) με κωδικό όνομα OpDarknet. Το όνομα δεν είναι τυχαίο, καθώς το...
OpDarknet θα λάμβανε χώρα στο Darknet, γνωστό και ως Deep Web.
Τι είναι το Deep Web;
Αν το internet είναι η επιφάνεια της Γης, με τις ωραίες πόλεις και τα σκαφάκια που πλέουν στις θάλασσες, το Deep Web είναι ο βυθός... όλος! Τρομακτικά μεγαλύτερο από το internet που ξέρουμε, είναι ένα μη προσβάσιμο με συμβατικούς τρόπους δίκτυο πληροφοριών. Η πρόσβαση σε αυτό αν και δεν είναι δύσκολη για κάποιον γνώστη, θα μπορούσαμε να πούμε πως είναι ιδιαίτερη. Κατά κύριο λόγο, για την πρόσβαση στο Darknet χρησιμοποιείται το TOR, ένα πρόγραμμα που διευκολύνει την διατήρηση της ανωνυμίας των χρηστών του και "διαβάζει" συνδέσμους που δεν ακολουθούν το πρωτόκολλο HTTP. Οι μηχανές αναζήτησης δεν διαβάζουν τέτοιες σελίδες και έτσι δεν μπορούν να τις βρουν. Η συντριπτική τους πλειοψηφία είναι επίτηδες στημένες έτσι. Το TOR αρχικά σχεδιάστηκε για την μεταφορά ευαίσθητων πληροφοριών από το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ, αλλά όπως άλλες τεχνολογίες, άνοιξε για τους κοινούς χρήστες, προσφέροντας πρόσβαση σε "απαγορευμένες" σελίδες σε πολίτες με καθεστωτικές κυβερνήσεις .
Τι βρίσκεται στο Darknet;
Όσο "τρομακτικό" και αν ακούγεται το Darknet, στο μεγαλύτερο μέρος του δεν διαφέρει από το διαδίκτυο που γνωρίζουμε. Σελίδες με πληροφορίες, έρευνες, συζητήσεις (πάντα πιο "ασφαλείς") κτλ. Υπάρχουν όμως και οι σκοτεινές γωνίες που φιλοξενούν από αμφιλεγόμενο μέχρι απλώς παράνομο μέχρι αρρωστημένο υλικό. Μυστικές υπηρεσίες να κόβουν βόλτες, εμπόριο όπλων ή συμβολαίων θανάτου, σελίδες δημοπρασιών για ναρκωτικά, παιδική πορνογραφία.
Οι Anonymous στο Darknet.
Καθώς λοιπόν οι φίλοι Anon χαζεύανε στο Darknet εξετάζοντας την κωδικοποίηση των σελίδων κτλ, πέσανε πάνω σε μία σελίδα ονόματι Hidden Wiki, έναν online "κατάλογο" μαύρης αγοράς για ότι μπορεί να φανταστεί ο ανθρώπινος νους. Μέσα στο Hidden Wiki υπήρχε και ένα (ακόμα) πιο κρυφό κομμάτι. O κατάλογος "Hard Candy". Πρόκειται για μία λίστα με σελίδες που περιέχουν παιδική πορνογραφία, ακόμα και στην πιο βίαια μορφή της (βιασμούς κτλ) ενώ συνήθως είναι με το αζημίωτο φυσικά. Ίσως το χειρότερο κομμάτι να είναι το πόσο δημοφιλής είναι αυτή η λίστα. Ενδεικτικά, όλο το Hidden Wiki είχε περί τις 2,7 εκατομμύρια προβολές, ενώ το κομμάτι του Hard Candy έφτανε τις 2,05 εκατομμύρια.
Οι Anonymous αποφασίσανε να κάνουνε κάτι για αυτό, οπότε ξεκίνησε το ψάξιμο. Με "σβησμένη" την προβολή εικόνων αρχίσανε να βάζουν "απειλητικό" υλικό στο πιο γνωστό site του καταλόγου, το Lolita City - όπως πχ video απο το "To Catch A Predator" - ένα τηλεοπτικό show στις ΗΠΑ που παγιδεύει "αρπακτικά" (ανθρώπους που κανονίζουν συναντήσεις με νεότερους με σκοπό την μετά βίας σεξουαλική συνεύρεση τους).
Η 1η επίθεση
Οι Anonymous αρχίσανε να ψάχνουνε σε βάθος τις σελίδες χάρη σε ειδικά εργαλεία που οι ίδιοι φτιάξανε και ανακαλύψανε πως τα περισσότερα Web Sites φιλοξενούνταν στην υπηρεσία "Freedom Hosting". Η υπηρεσία στους όρους χρήσης έλεγε πως απαγορεύεται η διακίνηση παράνομου υλικού, οπότε κάτι βρώμαγε.
Ξεκίνησαν με ένα χτύπημα στο freedom hosting, καταφέρνοντας να το θέσουν εκτός λειτουργίας για 30 ώρες. Παράλληλα επικοινωνήσανε με τους υπεύθυνους, απαιτώντας να αφαιρεθεί όλο το υλικό παιδικής πορνογραφίας. Όταν η υπηρεσία ήταν και πάλι online, το Lolita City υπήρχε ακόμα. Έπρεπε να γίνει μια πιο δυνατή επίθεση.
Η 2η επίθεση
Στα τέλη του Οκτωβρίου, τα πράγματα είχαν πάρει σοβαρή τροπή. Το Freedom Hosting αποδεδειγμένα συνεργαζόταν με παιδόφιλους και μηνύματα τύπου "δεν διαλέγουμε να είμαστε έτσι, άρα είναι δικαίωμα μας η ελευθερία" απευθύνονταν στους Anonymous μέσα από το Hard Candy.
Έτσι, οι Anonymous επικοινώνησαν με την Mozilla ώστε να εξασφαλίσουν πιστοποιητικό ως developers και ακολουθήσανε τα παρακάτω βήματα:
Δημιούργησαν ένα TOR button (The Honey Pawt) ίδιο με το επίσημο, αλλά με την δυνατότητα να περνάει την πλοήγηση του χρήστη πρώτα από έναν δικό τους server.
Μάθανε πότε θα κάνει update το TOR.
Την ημέρα του update, προώθησαν το δικό τους TOR button ως το επίσημο και αρκετοί τσιμπήσανε.
Το The Honey Pawt, είχε μια μαγική ιδιότητα. Αν κάποιος απλά έκανε περιήγηση στο Darknet, έκανε ότι και το κανονικό TOR button. Αν όμως αυτός ο κάποιος επισκεπτόταν σελίδες με παιδική πορνογραφία, τότε η IP του και άλλα στοιχεία του μένανε στους servers των Anonymous.

Τα αποτελέσματα

Mετά από ανάλυση των στοιχείων από τους servers τους, οι αποκαλύψεις έπεσαν βροχή. Το Freedom Hosting ανήκει σε έναν σύμβουλο/δικηγόρο για φoρολογικά ζητήματα. Επικοινώνησαν μαζί του προσποιούμενοι το τμήμα χρεώσεων της εταιρίας που χρησιμοποιεί η Freedom Hosting για πρόσβαση στο internet και τον ρώτησαν επίμονα γιατί χρησιμοποιεί τόσες διευθύνεις χωρίς να έχει καταχωρημένο υλικό. Στην πίεση, ο σύμβουλος έδωσε το όνομα Mike Perry. Ο Mike Perry είναι ένας από τους δημιουργούς του TOR και τον παρουσίασε ως διαχειριστή του Freedom Hosting. Φυσικά ο Perry αρνήθηκε κάθε κατηγορία σε επικοινωνία των Anonymous μαζί του και τώρα έχει εξαφανιστεί.


Δωράκι 1 από τον The Geek:

Ο δικηγόρος: https://www.facebook.com/taxninja

Registered agent, Matthre T. Whatley

California Bar Number: 233521

Address:360 5th St, San Francisco, CA 94107

Phone Number: (415) 335-1206

Fax Number: (415) 276-9395

e-mail: whatley88@gmail.com

County: San Francisco


Οι χρήστες

Οι Anonymous βγάλανε στην φόρα τις IP (μαζί με διευθύνσεις) κάποιων χρηστών του Lolita City, καθώς και όλα τα ψευδώνυμα που κυκλοφορούσαν στην σελίδα. Δυστυχώς το μόνο που υπάρχει ακόμα online είναι μία φωτογραφία απο το Google Maps με τα σπίτια όσων "πιάσανε" οι Anon, και η λίστα με τα ψευδώνυμα τους.

Δωράκι 2 από τον The Geek:

Τα ψευδώνυμα 1589 χρηστών του Lolita City: http://pastebin.com/88Lzs1XR

Οι IP διευθύνσεις 190 απο αυτούς (περίπου την 28η Οκτ.): http://www.mediafire.com/?6p7ph67gb4pyg82 (αρχείο ip.log)


O χάρτης με τις κατοικίες των 190:

Πλέον, το μόνο που μένει είναι να λάβουν δράση οι επίσημες υπηρεσίες που τόσο καιρό δεν έχουν κάνει τίποτα με την πρόφαση των νομικών κολλημάτων.

Οι φορείς όμως πρέπει να ξυπνήσουν και να δουν πως το παράνομο (hacking) κάποιες φορές είναι το ηθικό και σωστό.