Για κάποιους μαθητές το σχολικό έτος τελείωσε στις 14 Φλεβάρη… (;)

Ε.Λ.Μ.Ε. ΙΚΑΡΙΑΣ  ΦΟΥΡΝΩΝ

ΕΥΔΗΛΟΣ ΙΚΑΡΙΑΣ                                      Εύδηλος 11/03/2011

Τηλ: 22750  61329                                                   Άρ. Πρωτ.: 

Φαξ: 22750 61329

Προς: Σχολεία ευθύνης μας

Κοινοποίηση:, Μ.Μ.Ε ΔΙ.Δ.Ε. Σάμου, Περιφερειακή Δ/νση Εκπ/σης Β. Αιγαίου, ΟΛΜΕ

Για κάποιους μαθητές το σχολικό έτος

τελείωσε στις 14 Φλεβάρη… (;)

Από τις 14 Φλεβάρη έχουν σταματήσει οι μεταφορές μαθητών στην Ικαρία, επειδή το κράτος αρνείται να καταβάλλει τα δεδουλευμένα δυο ετών στους (απεργούς) αυτοκινητιστές και να υπογράψει τις συμβάσεις με βάση τις οποίες γίνονται αυτές οι μεταφορές. Τα αρμόδια Υπουργεία (Παιδείας, Εσωτερικών) και η Περιφέρεια σε ένα ρεσιτάλ αδιαφορίας και αναλγησίας, εδώ και ένα μήνα με προκλητικό τρόπο αγνοούν τις διαμαρτυρίες της εκπαιδευτικής κοινότητας του νησιού και προκαλώντας αισθήματα οργής δεν ανακοινώνουν καν, αν και πότε θα λυθεί το πρόβλημα. 

«Κανένα σχολείο και κανένα παιδί να μη μείνει πίσω». Εξοργιστικά ειρωνικό ακούγεται πλέον, το αμερικάνικης κοπής σύνθημα που επέλεξε η ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας σαν έναν ακόμη από τους πολλούς ευφάνταστους τίτλους της αντιεκπαιδευτικής πολιτικής του. Στην Ικαρία υπάρχουν μαθητές που εδώ και ένα μήνα δεν μπορούν να φτάσουν στην τάξη, με αποτέλεσμα να έχουν μείνει πολύ πίσω, οι ίδιοι, όπως και τα σχολεία τους. Ιδιαίτερα το ΕΠΑ.Λ Ευδήλου, από τις 14/2 επί της ουσίας έχει σταματήσει να λειτουργεί. Αποκαλυπτική η σιωπή όλων αυτών που σε άλλες περιπτώσεις όταν χαθεί έστω και μια ώρα μαθήματος σπέρνουν την καταστροφή και αναζητούν ποινικές ευθύνες. Που είναι οι φορείς του Υπουργείου και οι εισαγγελικές αρχές που πέρσι 3 ώρες μετά την έναρξη των καταλήψεων ήταν πανέτοιμοι να ασκήσουν διώξεις, «υπερασπιζόμενοι» το συνταγματικό δικαίωμα όλων των μαθητών στη μόρφωση; Θυμίζουμε ότι πέρσι έγιναν καταλήψεις στα ΕΠΑΛ, γιατί μέχρι τον Ιανουάριο έλλειπαν οι καθηγητές των ειδικοτήτων. Για τις χιλιάδες ώρες που χάθηκαν λόγω των κενών βέβαια κανένας από αυτούς δεν έκρινε σκόπιμο να κάνει το παραμικρό.

Η ίδια υποκρισία κρύβεται και στα λόγια της υπουργού που αναφερόμενη στις κινητοποιήσεις που γίνονται πανελλαδικά είπε: «Είναι δυνατόν …  να αποφασίζουν συνδικαλιστές ή δήμαρχοι ή γονείς ή ενώσεις γονέων να κλείσουν τα σχολεία για να διαμαρτυρηθούν; Δηλαδή να στερήσουν το μάθημα από τα παιδιά;» Πρώτα από όλα η απάντηση στο ερώτημα είναι καταφατική. Είναι αναγκαίο και θεμιτό να κάνουμε ότι περνάει από το χέρι μας για να αντισταθούμε στην επιχειρούμενη διάλυση της δημόσιας εκπαίδευσης. Αλλά γιατί αυτό το ρητορικό ερώτημα δεν το απευθύνει η υπουργός στην ίδια και την κυβέρνηση της, που εδώ και ένα μήνα στερούν το μάθημα από τα παιδιά; Ποιος επιτέλους θα απαντήσει πότε θα λειτουργήσουν ξανά κανονικά τα σχολεία στην Ικαρία;

Οι επιλεκτικές αγωνίες τους και τα υποκριτικά τους συνθήματα δεν μας θαμπώνουν. Με το «πρώτα ο μαθητής» επιχειρούν να συγκαλύψουν μια πολιτική που μέρα με τη μέρα φτιάχνει το «φθηνό» σχολείο των λίγων. Η διακοπή της μεταφοράς των μαθητών (ακόμη και αν φέτος θεωρηθεί προσωρινή από τον Σεπτέμβρη που θα γίνεται με ευθύνη των δήμων προβλέπεται να παγιωθεί) είναι άλλο ένα βήμα στην οικοδόμηση του σχολείου της αγοράς. Άμεση συνέπεια αυτού είναι και θα είναι η εγκατάλειψη του σχολείου από ένα κομμάτι του μαθητικού πληθυσμού, αυτού που προέρχεται από τα ασθενέστερα οικονομικά και κοινωνικά στρώματα. Αθόρυβα με μια σειρά περικοπών, καταργήσεων, αλλαγών και φαινομενικά δυσλειτουργιών, το υπουργείο υφαίνει τα φίλτρα που θα αφήνουν έξω από το σχολείο και την εκπαίδευση όλο και μεγαλύτερα ποσοστά μαθητών.

Εμείς οι εκπαιδευτικοί δεν πρόκειται να συναινέσουμε σε αυτό. Δεν μπορούμε και δεν έχουμε το δικαίωμα να σκεφτόμαστε όπως οι τεχνοκράτες του υπουργείου και να αναφερόμαστε σε ποσοστά όταν μιλάμε για τους μαθητές μας. Όσο θα λείπει έστω και ένας μαθητής από την τάξη λόγω της διακοπής των μεταφορών, για εμάς το σχολείο δεν λειτουργεί. Δεν θα υιοθετήσουμε ποτέ την λογική που θέλει η ευθύνη της μεταφοράς των μαθητών να «επιστρέψει» στους γονείς, κάτι που είναι βέβαιο ότι θα οδηγήσει στην αύξηση της  μαθητικής εγκατάλειψης, ειδικά σε περιοχές σαν τη δική μας.

Απαιτούμε να δοθεί άμεσα λύση  στο πρόβλημα των μεταφορών.

Αναμένουμε από το Υπουργείο να προχωρήσει σε ειδική ρύθμιση για τους μαθητές που εδώ και ένα μήνα δεν μεταφέρονται και για την διαχείριση της διδακτέας ύλης στα σχολεία που αντιμετωπίζουν τέτοια προβλήματα (δεν συμβαίνει μόνο στην Ικαρία). 

  

Για το Δ.Σ.

Ο Πρόεδρος                                                                           Ο Γ. Γραμματέας

    Πετράκης Βασίλης                                                       Δάμαλος Χρήστος

Πέθανε ο Μανώλης Ρασούλης

Απώλεια για την ελληνική διανόηση και τις τέχνες ο θάνατος του Μανώλη Ρασούλη

Ο διάσημος και ιδιαίτερα αγαπητός λαϊκός τραγουδιστής, στιχουργός, ποιητής, συγγραφέας, αρθρογράφος και αγωνιστής της αριστεράς Μανώλης Ρασούλης βρέθηκε σήμερα το πρωί νεκρός στο σπίτι του στην Θεσσαλονίκη σε ηλικία 66 ετών.

Μέχρι στιγμής τα αίτια του θανάτου παραμένουν αδιευκρίνιστα. Το τελευταίο διάστημα ο Μανώλης Ρασούλης ζούσε απομονωμένος.

Το καλλιτεχνικό και συγγραφικό του έργο εξαιρετικά μεγάλο και πολυσχιδές, με πολύ πλούσια δισκογραφία (βλ παρακάτω λίστα) και πολλές εκδόσεις βιβλίων (πχ Οι «Εβραίοι είναι Έλληνες-Κρήτες», «Εδώ είναι του Ρασούλη», «Τι είδε ο Βουκεφάλας 15 χρόνια Σαλονίκη» κ.α.).

 

Πολλές φορές ο Ρασούλης διαφώνησε με το λεγόμενο "μουσικό καθεστώς", όπως και με τις δισκογραφικές εταιρείες και δεν δίστασε να αποχωρήσει, εκφράζοντας ελεύθερα τις απόψεις του. Θεωρήθηκε "αιρετικός" και "εκκεντρικός" και τα τελευταία χρόνια σχεδόν αποσύρθηκε από τα καλλιτεχνικά δρώμενα.

Ο Μανόλης Ρασούλης γεννήθηκε στις 28 Σεπτεμβρίου 1945 στο Ηράκλειο της Κρήτης .

Γιός ενός χρυσοχόου, στα παιδικά του χρόνια έψαλε στον Πολιούχο 'Αγιο Μηνά. Σπούδασε κινηματογράφο στην Αθήνα και ξεκίνησε την καλλιτεχνική του πορεία τραγουδώντας ερασιτεχνικά στην Πλάκα, ενώ παράλληλα δούλευε στην εφημερίδα της αριστεράς "Δημοκρατική Αλλαγή".

Στην διάρκεια της δικτατορίας φεύγει για το Λονδίνο, όπου και θα παραμείνει 6 χρόνια. Οργανώνεται στο Τροτσκιστικό κίνημα όπου και γνωρίζεται με την Βανέσα Ρεντγκρεϊβ με την οποία δυο φορές συνεργάστηκε σε πολιτικές παραστάσεις. Στο Λονδίνο έγινε και συνεκδότης της εφημερίδας Σοσιαλιστική Αλλαγή. Τον Μαϊο του ‘68 πήρε μέρος στην εξέγερση των φοιτητών στο Παρίσι.

Λίγο μετά τα γεγονότα του Πολυτεχνείου έρχεται στην Ελλάδα και η μεταπολίτευση θα τον βρει εργαζόμενο στα ναυπηγεία του Ανδρεάδη. Τότε είναι που τον καλεί και ο Μάνος Λοϊζος και τραγουδούν μαζί τα "Νέγρικα" με την Μαρία Φαραντούρη.

 Η συνεργασία του με το Νίκο Ξυδάκη στα "Δήθεν" είναι που θα τον καθιερώσει ως έναν από τους σημαντικότερους Έλληνες μουσικούς της γενιάς του, με επιτυχίες όπως "Αχ Ελλάδα", "Οι μάγκες δεν υπάρχουν πια", " Πότε Βούδας, πότε Κούδας", " Το κοτλέ παντελονάκι", " Τίποτα δεν πάει χαμένο".

Τα τραγούδια του έγιναν γνωστά σε Ισραήλ, Τουρκία, Σερβία μέχρι και την μακρινή Ιαπωνία.

    

Δισκογραφία

* Νέγρικα (Γ. Νεγρεπόντη, Μ. Λοίζου, Μ. Φαραντούρη), 1974

* Νέος Ερωτόκριτος (Ν. Μαμαγκάκης, Π. Πρεβελάκης, Α. Μάνου), 1974

* Αχαρνίς (Δ. Σαββόπουλος), 1977

* Η εκδίκηση της γυφτιάς (Ν. Ξηδάκης, Δ. Σαββόπουλος, Ν. Παπάζογλου), 1978

* Τα δήθεν (Ν. Ξηδάκης, Ν. Παπάζογλου, Δ. Κοντογιάννης), 1978

* Τα τραγούδια της Χαρούλας (Μ. Λοίζος, Χ. Αλεξίου), 1980

* Οι κυβερνήσεις πέφτουνε μα η αγάπη μένει (Χ. Νικολόπουλος, Δ. Κοντογιάννης),

* Παίξε Χρήστο επειγόντως (Χ. Νικολόπουλος, Ε. Βιτάλη, Π. Τερζής),

* Όλοι δικοί μας είμαστε (Χ. Νικολόπουλος, Ν. Παπάζογλου, Π. Τερζής),

* Ζεστά ποτά (Αδελφοί Κατσιμίχα, Μ. Ρασούλης παραγωγή),

* Να’ μαστε πάλι εδώ Ανδρέα (Α. Μικρούτσικος, Μ. Ρασούλης),

* Ναι στο ναι και ναι στο όχι (Μ. Ρασούλης, Ν. Ξηδάκης, Μ. Στεφανόπουλος),

* Τα ποδοσφαιρικά (Γ. Γαβαλάς),

* Διπλά σακατεμένος πειρατής (Γ. Γαβαλάς),

* Εσύ κι αν γίνεις υπουργός εγώ θα σ' αγαπάω (Π. Βαγιόπουλος, Α. Ρασούλη Κουφουδάκη),

* Πότε Βούδας πότε Κούδας (Π. Βαγιόπουλος, Ν. Παπάζογλου, Γλυκερία),

* Βαλκανιζατέρ (Π. Βαγιόπουλος, Γλυκερία, Α. Καρακότας), * Σελοτέιπ (Π. Βαγιόπουλος, Ο. Περίδης, Ν. Ρασούλη, Γ. Λίζος),

* Γεια σου κυρ Εισαγγελέα (Π. Βαγιόπουλος, Καφετζοπουλική κομπανία),

* Νοηματουργείο (Π. Βαγιόπουλος, Γ. Ξηδάκης, Γ. Λοίζος),

* Της άγνοιας ο γιος και το τραγούδι για τον Καστοριάδη (Μ. Ρασούλης),

* Τραγούδι για την Καλαμάτα (Π. Βαγιόπουλος),

* Το τραίνο φτάνει τελικά στην Κατερίνη (Χ. Παπαδόπουλος, Β. Λέκκας, Κ. Σιάπαντα, Ορέστης),

* Τι γυρεύεις μεσ' την Κίνα Τσάκι Τσαν (Π. Βαγιόπουλος, Ν. Βενετσάνου, Ο. Περίδης),

* Αγάπα μας και μή μας χαιρετάς (Ν. Ρασούλι)

* Σκόρπια 1 (Ν. Ξηδάκης, Ν. Παπάζογλου, Γλυκερία), * Σκόρπια 2 (Χ. Αλεξίου, Σ. Μάλαμας)

* Όταν τραγουδούν τα ψάρια (Γ. Λίζος, ʼλεξ Λίζος),

* Σέπτικ Φλες - DEATH METAL I (Ν. Ρασούλι), Γαλλική παραγωγή,

* Σέπτικ Φλες - DEATH METAL IΙ (Ν. Ρασούλι), Γαλλική παραγωγή,

* ah elada sagapo (Ν. Παπάζογλου) Γερμανική εταιρία ΠΥΡΑΝΧΑΣ, Βερολίνο,

*Hummus Sapiens και η μνήμη των κύκλων (Yehuda Poliker)

ΣΥΝ: Ξεχωριστή η θέση του μέσα στις καρδιές μας

Σε ανακοίνωσή του για την απώλεια του Μανώλη Ρασούλη, το γραφείο Τύπου του ΣΥΝ αναφέρει:

"Η είδηση της απώλειας του Μανώλη Ρασούλη μας γεμίζει με βαθιά θλίψη. Ο Μανώλης, οπαδός του διαλεκτικού υλισμού αλλά με τον δικό του ξεχωριστό τρόπο, πέρα από τις ατέλειωτες ώρες που μας συντρόφεψε με τα τραγούδια και τους στίχους του, κατόρθωνε να μας διεγείρει τις σκέψεις και τους προβληματισμούς μας από την πρώτη ως την τελευταία στιγμή.

Πέρα από την ξεχωριστή θέση μέσα στις καρδιές μας, είναι βέβαιο πως με το πλούσιο έργο του θα καταλάβει και μια ξεχωριστή θέση στην ιστορία της ανθρώπινης δημιουργίας του τόπου μας.

Σε αυτούς που τον αγάπησαν, στους δικούς του ανθρώπους εκφράζουμε τα θερμά μας συλλυπητήρια".

Λιβύη: Όταν η Διεθνής Δικαιοσύνη γίνεται Άλλοθι

Του Θωμά Σκουτέρη*

 Η πρόσφατη απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών να παραπέμψει στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο της Χάγης τη διερεύνηση εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας στη Λιβύη είναι προφανώς ευπρόσδεκτη. Και πως δεν θα ήταν άλλωστε; Η απόφαση έχει τεράστιο συμβολικό χαρακτήρα, καθώς, θεωρητικά τουλάχιστον, καταδεικνύει τη βιαιότητα του καθεστώτος του Μουαμάρ Καντάφι. Όλα δείχνουν μάλιστα ότι ο εισαγγελέας κ. Μορένο-Οκάμπο θα βρει επαρκή στοιχεία για να απαγγείλει κατηγορίες ώστε να εκδοθούν εντάλματα σύλληψης από το Δικαστήριο. Η κίνηση αυτή του Συμβουλίου Ασφαλείας φαίνεται να ανταποκρίνεται επίσης στον ρόλο των Ηνωμένων Εθνών ως εγγυητή της διεθνούς ειρήνης και ασφάλειας και άλλων βασικών αρχών του Καταστατικού Χάρτη.

Ώς εδώ καλά. Η απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας όμως εντάσσεται και στο ιστορικό-πολιτικό πλαίσιο παρομοίων πρακτικών των Ηνωμένων Εθνών που εγείρουν το εξής ερώτημα: Μήπως η παραπομπή στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο υπηρετεί και ως άλλοθι για την αναβλητική στάση της διεθνούς κοινότητας στο θέμα της Λιβύης συνολικότερα, αναβλητικότητα την οποία θεωρεί υπεύθυνη σήμερα και ο Μπερνάρ Κουσνέρ, πρώην υπουργός Εξωτερικών της Γαλλίας; Επιτρέψτε μου να εξηγήσω παραθέτοντας μερικές σκέψεις στο περιθώριο των τελευταίων εξελίξεων.

Η σύντομη ιστορία του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου μας διδάσκει ότι η υπαγωγή στη δικαιοδοσία του δεν οδηγεί απαραίτητα ούτε σε απαγγελίες κατηγοριών ούτε σε συλλήψεις ούτε, φυσικά, σε καταδίκες. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, η παραπομπή με τον ίδιο τρόπο του Σουδανού προέδρου Ομάρ Αλ-Μπασίρ και η έκδοση εντάλματος σύλληψής του. Ο Μπασίρ παραμένει ασύλληπτος. Η σχετική έρευνα του Δικαστηρίου ανεστάλη μάλιστα πριν από μερικές μέρες, διότι εκτιμήθηκε από τον εισαγγελέα ότι η παραμονή του στην εξουσία μπορεί να έχει θετικότερα αποτελέσματα για την ειρήνη στην περιοχή και την ανεξαρτησία του Νοτίου Σουδάν από την άσκηση πιέσεων για τη σύλληψή του.

Μολονότι άκομψο να το θυμίζει κανείς, η διεθνής κοινότητα ίδρυσε διεθνή ποινικά δικαστήρια στο παρελθόν (όπως αυτά για τη Γιουγκοσλαβία και τη Ρουάντα) στον απόηχο της κατακραυγής της κοινής γνώμης για την έλλειψη αποφασιστικότητάς της ή ακόμα και την ανοχή της. Επίσης, οι πολιτικές επιλογές του Συμβουλίου Ασφαλείας δεν οδήγησαν σε αντίστοιχες αποφάσεις στις περιπτώσεις της ΝΑΤΟϊκής επέμβασης στο Κόσοβο, στην Τσετσενία, στο Ιράκ η στο Αφγανιστάν, όπου υπάρχουν βάσιμες υποψίες ότι εγκλήματα πολέμου ή εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας έχουν επίσης τελεστεί.

Στην περίπτωση της Λιβύης, πολλές ευρωπαϊκές χώρες αποσιωπούν συστηματικά παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων στον βωμό οικονομικών συμφερόντων. Από την πρώτη μέρα της εξέγερσης, όπως και στην περίπτωση της Αιγύπτου, η διεθνής κοινότητα ακροβατεί ανάμεσα στην επικοινωνιακή καταδίκη της χρήσης βίας από τις δυνάμεις καταστολής και την απροθυμία της να εκτεθεί σε πιο αποφασιστικές πολιτικές δράσεις, που όμως θα ανταποκρίνονταν πολύ καλύτερα στον ρόλο που έχει θεσμικά αναλάβει από τον καταστατικό χάρτη των Ηνωμένων Εθνών.

Η παραπομπή της υπόθεσης της Λιβύης στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο της Χάγης αποφέρει τεράστια επικοινωνιακά κέρδη για τη διεθνή κοινότητα. Οι χώρες-μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας φέρονται να ενεργούν αποφασιστικά, αποσπώντας προνομιακό ηθικό πλεονέκτημα στη διαχείριση της μετά-Καντάφι εποχής. Παράλληλα όμως υποφωτίζει την απροθυμία τους να αναλάβουν το κόστος ουσιαστικής δράσης στη Λιβύη, αλλά και σε άλλες περιπτώσεις όπως το Ιράκ, την Παλαιστίνη, το Κουρδιστάν ή το Αφγανιστάν - για να αναφέρουμε μόνο τα πιο γνωστά παραδείγματα. Ο ανθρωπισμός δεν μπορεί να είναι σκόπιμα επιλεκτικός και να διατηρεί ταυτόχρονα το ηθικό του πλεονέκτημα.

Είναι αλήθεια ότι μπορεί να καταφέρει τελικά το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο της Χάγης να απαγγείλει κατηγορίες και να τιμωρήσει κάποιους για εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας στη Λιβύη - το ευχόμαστε ολόψυχα. Τέτοια επιλεκτική και επικοινωνιακή χρήση της Διεθνούς Δικαιοσύνης κινδυνεύει όμως να υποβαθμίσει τον ρόλο της στην διεθνή έννομη τάξη. Η παραπομπή του Καντάφι και η καταδίκη κάποιων λίγων σε επιλεγμένες διεθνείς κρίσεις δεν μπορεί να λειτουργεί ως ανθρωπιστικό άλλοθι για την πολιτική ανοχή στις συνθήκες και τις πολιτικές που οδηγούν στη δημιουργία τους. Μπορεί το ίδιο το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο να μη φέρει ουσιαστικές ευθύνες γι' αυτό. Οφείλει όμως, μαζί με την ακαδημαϊκή κοινότητα και τα ΜΜΕ, να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων και να διαχωρίσουν την ουσία του πράγματος από τα επικοινωνιακά τεχνάσματα.

* Ο Θ. Σκουτέρης είναι αναπληρωτής καθηγητής Διεθνούς Δικαίου στο Αμερικανικό Πανεπιστήμιο του Καΐρου, www.thomasskouteris.net

Η ταπείνωση των Ελλήνων

Χρήστου Δημήτρης

Ημερομηνία δημοσίευσης: 13/03/2011

Δεν υπάρχει αμφιβολία πως η επιμήκυνση του δανείου των 110 δισ. ευρώ με λογικά επιτόκια είναι ένα λασκάρισμα στη σφικτή θηλιά που μας έχουν φορέσει, αφού προηγουμένως και για πολλά χρόνια ο δικομματισμός, με το ισχυρό πελατειακό σύστημα που είχε στήσει για να συντηρείται στην εξουσία, είχε τινάξει την μπάνκα στον αέρα. Βοηθούντων και των Αμερικανών, που φοβούνται πως μια γενίκευση της κρίσης χρεών στην ευρωζώνη είναι ικανή να πηδήσει τον Ατλαντικό, όπως τον πήδησε η χρηματοπιστωτική κρίση του 2007, όταν έσκασε η φούσκα του “καπιταλισμού καζίνο” και έφτασε στην Ευρώπη.

ΑΣ ΥΠΟΘΕΣΟΥΜΕ λοιπόν πως εξασφαλίζεται μια δανειακή ανάσα. Σημαίνει μήπως αυτό ότι μετά είναι διαχειρίσιμο το πρόβλημα του εθνικού χρέους; Όποιος απαντήσει ναι,  ας μας πει πώς, για πόσο χρόνο και με ποιες δυνάμεις μπορεί η ελληνική οικονομία να δημιουργεί ικανά πλεονάσματα για να αποπληρώνει τα χρέη της. Δεν είναι λάθος να θεωρούμε την κρίση διεθνή και να επιδιώκουμε συμμαχίες ικανές να ενισχύσουν τις διαπραγματευτικές μας θέσεις, αρκεί να μην ξεχνάμε τι πρέπει να κάνουμε εμείς ή, ακόμα χειρότερα, να θεωρήσουμε ότι με την επιμήκυνση λύσαμε τα προβλήματά μας.

Η ΕΦΑΡΜΟΖΟΜΕΝΗ πολιτική από την κυβέρνηση Παπανδρέου είναι αυτοκτονική, αφού, αντί να συμβάλει στην επίλυση του προβλήματος, το οξύνει με εφιαλτικούς ρυθμούς. Το χρέος αυξάνεται διαρκώς, το ίδιο και η ανεργία, το ίδιο και η ύφεση στην ελληνική οικονομία. Σε τέτοιες συνθήκες η  προβληματική οικονομική και παραγωγική μας βάση διαλύεται, αποκαλύπτοντας παράλληλα πως, πέρα από τον δημόσιο τομέα, και ο ιδιωτικός, δεν διαθέτει δυνάμεις με όραμα και προσόντα ανάπτυξης. Δείτε τις θέσεις του προέδρου του ΣΕΒ, που αντιπροσωπεύει τις μεγαλύτερες επιχειρήσεις του τόπου. Λες και διεκδικεί την τέταρτη θέση στα πάνελ της τρόικας! Για την καταστροφική πολιτική της κυβέρνησης Παπανδρέου, που σαρώνει τη μεσαία και μικρή επιχειρηματικότητα, κουβέντα!

ΕΙΝΑΙ σίγουροι πως οι διαρθρωτικές αλλαγές θα δημιουργήσουν σύντομα τις προϋποθέσεις ανάκαμψης. Γιατί όμως οι δανειστές μας, που ξέρουν καλύτερα, δεν πείθονται από τις διαβεβαιώσεις Δασκαλόπουλου και περιμένουν να πάρουν τα λεφτά τους πίσω από τις εκποιήσεις δημόσιας περιουσίας; Γιατί δεν συμμερίζονται τις εκτιμήσεις και τις προβλέψεις του μάγου της οικονομίας Γ. Στουρνάρα, που προβλέπει αύξηση του ΑΕΠ 10% μέσα στα 5 προσεχή χρόνια; Είναι πολύ απλό. Ξέρουν πως αυτά που λένε είναι κουβέντες για εσωτερική κατανάλωση ή, αν θέλετε ακριβέστερη περιγραφή, πως υπηρετούν το νεοφιλελεύθερο πείραμα που θα μετατρέψει τη χώρα σε οικονομικό προτεκτοράτο.

ΑΣ ΞΕΚΙΝΗΣΟΥΜΕ από το πρώτο ζητούμενο. Με ένα εκατομμύριο ανέργους, το πρώτο που έχεις να σκεφτείς είναι πώς μπορείς να βρεις πόρους ανάπτυξης ώστε μέσα σε 5 χρόνια να δημιουργήσεις τουλάχιστον  500.000 θέσεις εργασίας. Ιδιωτικά κεφάλαια για σοβαρές παραγωγικές επενδύσεις δύσκολα μπορείς να εξασφαλίσεις. Εδώ μπαίνει το θέμα των σημαντικών κοινοτικών κεφαλαίων που πρέπει να τοποθετηθούν στις πληττόμενες χώρες για να επανέλθουν σε τροχιά ανάκαμψης. Φτάνει; Όπως είμαστε σήμερα, τα περισσότερα οφέλη θα χαθούν. Και αυτό θα συμβεί διότι δεν υπάρχουν ικανές επιχειρηματικές δυνάμεις για να σηκώσουν αυτό το βάρος, καθώς οι μεγάλοι παίκτες, χρόνια στη διαπλοκή, δεν μπορούν να κινηθούν με νέους κανόνες, όταν οι κυβερνήσεις δεν έχουν τη βούληση και την ανεξαρτησία να θέσουν τους νέους όρους.

ΕΔΩ δεν είναι Γερμανία, όπου οι μεγάλες επιχειρήσεις και τα συνδικάτα αρκούνται σε μια καλή διαιτησία από το κράτος για να τρέχουν τη μηχανή. Εδώ δεν υπάρχει μηχανή. Ανταλλακτικά σκόρπια κείθε - δώθε, χωρίς να είναι σίγουρο πως μπορεί, αν μονταριστούν, να βγει ενέργεια. Το κράτος, στις σημερινές συνθήκες, πρέπει να παίξει σημαντικό ρόλο και να ηγηθεί των προσπαθειών εξωστρέφειας για τα ελληνικά προϊόντα. Έχουμε χάσει όλες τις αγορές, ακόμα και σε τομείς όπου υπάρχει συγκριτικό πλεονέκτημα, όπως για παράδειγμα είναι το ελαιόλαδο.

ΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ που προκύπτει είναι σαφές: Μπορεί αυτή η κυβέρνηση να εγκαταλείψει τις νεοφιλελεύθερες επιλογές της και να στρωθεί στη δουλειά, όπως έχουν προτείνει ο Στίγκλιτς, ο Κρούγκμαν, ο Ντελόρ και κάθε σώφρων οικονομολόγος ή πολιτικός που δεν πρακτορεύει τις λύσεις Φρίντμαν; Κανείς δεν ξέρει. Αν κρίνουμε από τις συνεχείς αποκαλύψεις Στρος Καν ότι ο κ. Παπανδρέου αμέσως μετά την εκλογική του νίκη του τηλεφώνησε για να βοηθήσει το ΔΝΤ την Ελλάδα, δεν πρόκειται απλά για λάθος επιλογές, αλλά -μάλλον- για διατεταγμένη υπηρεσία. Και όπως είπε πρόσφατα ο διευθυντής του ΔΝΤ: “Η κρίση απέχει πολύ από το να έχει τελειώσει. Ανταποκριθήκαμε στην οικονομική κρίση. Δεν κυριαρχήσαμε όμως επί της κοινωνικής κρίσης".

d.xristou@avgi.gr

Η σημασία της 25ης Μαρτίου 2011

Του καθηγητή Ναπολέων Μαραβέγια*

Όσο η ύφεση της ελληνικής οικονομίας παρατείνεται με δυσοίωνες προβλέψεις για την τρέχουσα χρονιά (-3,5%, Τράπεζα Ελλάδος), τόσο η σχέση του χρέους προς το ΑΕΠ μεγαλώνει και τόσο περισσότερο απομακρύνεται η δυνατότητα δανεισμού της χώρας από τις διεθνείς αγορές μετά τη λήξη του δανείου από την τρόικα.
Η πίεση που.......
ασκείται για μείωση των δαπανών περιλαμβάνει δυστυχώς και τις δημόσιες επενδύσεις και τις δαπάνες για την εκπαίδευση και την έρευνα, ενώ ταυτόχρονα οι περισσότερο εκπαιδευμένοι νέοι μεταναστεύουν, πράγμα που απομακρύνει την προοπτική ανάκαμψης της οικονομίας βασιζόμενης στη γνώση.
Η αύξηση των φορολογικών εσόδων δεν φαίνεται να επιτυγχάνεται παρά τη φορολογική πίεση στους...
μισθωτούς, δεδομένου ότι αποτελούν μόνο το 50% των εργαζομένων. Τα εισοδήματα των άλλων κατηγοριών βρίσκουν ακόμη τρόπους φοροδιαφυγής. Πράγματι, τα σχετικά στοιχεία αποκαλύπτουν ότι το 40% των δυνητικών φορολογικών εσόδων του κράτους διαφεύγει.
Η προσπάθεια μείωσης του ελλείμματος του προϋπολογισμού απαιτεί όλο και μεγαλύτερες θυσίες από μεγάλο μέρος των ελλήνων πολιτών, οι οποίοι, παρά τη στωική τους υπομονή, αρχίζουν να νιώθουν κόπωση με απρόβλεπτες συνέπειες, ιδίως όταν διαπιστώνουν ότι τα σημάδια της ανάκαμψης απομακρύνονται και ότι οι ξένες επενδύσεις αργούν να εμφανισθούν. Οι τράπεζες εξαρτώνται όλο και περισσότερο από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα για άντληση ρευστότητας, καθώς μειώνονται οι καταθέσεις και συνεπώς οι κρουνοί της χρηματοδότησης της οικονομίας παραμένουν σχεδόν κλειστοί, δυσκολεύοντας τις επιχειρήσεις καθώς βουλιάζουν στην ύφεση.
Μέσα σ' αυτές τις συνθήκες, η ομαλή πορεία αποπληρωμής του χρέους της χώρας μας εξαρτάται όχι μόνον από την απόλυτη τήρηση των όρων του επικαιροποιημένου μνημονίου αλλά όλο και περισσότερο από τις αποφάσεις που θα ληφθούν την 25η Μαρτίου 2011 στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο.
Οι προσδοκίες για γενναίες αποφάσεις σχετικά με την επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής του δανείου από την τρόικα, τη μείωση του επιτοκίου δανεισμού, την αύξηση των πόρων του Μηχανισμού Στήριξης, την επαναγορά μέρους τουλάχιστον του ελληνικού χρέους μέσω των υποτιμημένων ελληνικών ομολόγων με νέα δανειοδότηση, την αγορά ελληνικών ομολόγων από το Ταμείο του Μηχανισμού Στήριξης και, τέλος, την έκδοση ευρωομολόγων, έχουν μειωθεί σημαντικά. Αν, όμως, τα αποτελέσματα της Συνόδου δεν είναι θετικά, οι δυνατότητες αντιμετώπισης του ελληνικού χρέους στα επόμενα χρόνια περιορίζονται σημαντικά.
Επιδιώκεται σύνδεση των παραπάνω αποφάσεων με την αποδοχή του γερμανογαλλικού Σχεδίου για την Ανταγωνιστικότητα, η οποία, όμως, προσκρούει σε διαφωνίες αρκετών χωρών-μελών για μέτρα, όπως είναι η εναρμόνιση της φορολογίας στις επιχειρήσεις, η αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης, η αποσύνδεση της αύξησης των μισθών από τον πληθωρισμό και τέλος, η συνταγματική πρόβλεψη για ύψος του ελλείμματος του προϋπολογισμού σε κάθε χώρα- μέλος της ευρωζώνης.
Βέβαια, το χρονικό διάστημα μέχρι την 25η Μαρτίου είναι αρκετά μεγάλο για τα ευρωπαϊκά δεδομένα. Πολλές αποφάσεις έχουν ληφθεί στο παρελθόν από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο με συμβιβασμό της τελευταίας ώρας. Εξάλλου, είναι επόμενο ότι η στάση των διαπραγματευτών θα είναι σκληρή μέχρι να προκύψει συμβιβασμός, ο οποίος φαίνεται να προετοιμάζεται με τη μετριοπαθή πρόταση της Επιτροπής. Ωστόσο, δεν μπορεί να προβλεφθεί κατά πόσο θα ικανοποιούνται τα ελληνικά συμφέροντα. Για το λόγο αυτόν, καθώς πλησιάζει η 25η Μαρτίου, η Ελλάδα πρέπει να συνεχίσει να κάνει κατάλληλες κινήσεις στο εσωτερικό και το εξωτερικό, προκειμένου να υπάρξουν τα καλύτερα δυνατά αποτελέσματα.

*Ο Ναπολέων Μαραβέγιας είναι καθηγητής του πανεπιστημίου Αθηνών
nmarav@pspa.uoa.gr

http://citypress-gr.blogspot.com

Τέρμα η πίστωση και από τον ΟΠΑΔ

"Ελέω Θεού" βρίσκονται πλέον οι ασφαλισμένοι του ΟΠΑΔ, καθώς μετά τους φαρμακοποιούς και οι ελευθεροεπαγγελματίες γιατροί αποφάσισαν να σταματήσουν επ' αόριστον την επί πιστώσει παροχή υπηρεσιών προς τους υπαγόμενους στο Ταμείο εξαιτίας των χρεών του.
Συγκεκριμένα, οι ιδιώτες γιατροί που είναι συμβεβλημένοι με τον ΟΠΑΔ αποφάσισαν από αύριο, Πέμπτη, να σταματήσουν να δέχονται τα βιβλιάρια των ασφαλισμένων και να κόβουν απόδειξη που θα αντιστοιχεί στο ποσό που θα εισέπρατταν από τα Ασφαλιστικά Ταμεία.
Οι γιατροί, μάλιστα, σε ανακοίνωσή τους δηλώνουν ότι θα συνεχίσουν την κινητοποίηση αυτή μέχρι να αποπληρωθούν τα δεδουλευμένα από τα Ασφαλιστικά Ταμεία, καθώς τα χρέη αυτά όπως λένε "έχουν δημιουργήσει βιοποριστικό πρόβλημα στους συμβεβλημένους ιατρούς".
Υπενθυμίζεται ότι οι συμβεβλημένοι με τον ΟΠΑΔ και άλλα Ταμεία γιατροί δεν έχουν πληρωθεί δεδουλευμένα 14 μηνών από τον ΟΠΑΔ και τουλάχιστον 2 ετών από τους άλλους ασφαλιστικούς φορείς.

Το κίνημα της Σαρακοστής

 

Αυτή η Σαρακοστή δεν θα είναι σαν τις άλλες! Αναμένεται να εξελιχθεί σε πρόβα τζενεράλε για την επιχείρηση «Διαρκής Ελευθερία από τις ανάγκες του ανθρώπινου σώματος» με χορηγό την κυβέρνηση, σλόγκαν «εσύ, πόσα σπυριά ρύζι έφαγες σήμερα» και διαδραστικές λειτουργίες που θα επιτρέπουν (για να μην πω «επιβάλλουν») τη συμμετοχή του κοινού. Η τελευταία αναμένεται να αγγίξει επίπεδα ρεκόρ.

Σύμφωνα με εκτιμήσεις, ακόμη και οι μύστες της σουβλακοκατάνυξης, αυτήν εδώ τη Σαρακοστή θα την τιμήσουν δεόντως, καθώς η ανεργία εκτινάσσεται, η ατελείωτη λιτότητα έρχεται και η ρευστότητα φεύγει, επιτάσσοντας οικονομία δυνάμεων και πόρων.

Η νηστεία πήγε να γίνει γκουρμέ τα προηγούμενα χρόνια αλλά φέτος αυτή η τάση δεν φτουράει  γιατί τα φρούτα, τα λαχανικά και τα όσπρια και τα σαρακοστιανά είδη είναι τίγκα στον τρανς ...πληθωρισμό. Ως εκ τούτου ακόμα και τα νηστίσιμα με φειδώ και με σύνεση. Εκτός κι αν τα πάρεις αποπληθωρισμένα από τα σκουπίδια της λαϊκής κι όχι απ' τον πάγκο...

Στο μεταξύ, με δεδομένα τα παραπάνω, η Σαρακοστή, ύστερα από ένα δεκάμηνο και βάλε ληστείας, αναπτύσσει δυναμική κινήματος. Το πιθανότερο είναι ότι σύντομα θα συγχρωτιστεί με το «Δεν πληρώνω», του οποίου επίσης γενναιόδωρος χορηγός είναι η κυβέρνηση.  Τώρα αν η θεωρία της υποκίνησης από το ΚΚΕ και τον ΣΥΡΙΖΑ θα κουμπώσει με την περίπτωση (άθεοι γαρ)... ο Πάγκαλος είναι εφευρετικός και του έχουμε εμπιστοσύνη. Το πιθανότερο είναι να εγκαλέσει τους νηστεύοντες για κατάχρηση νηστείας με σκοπό τη βίαιη απομάκρυνση της κυβέρνησης δια του νηστικού χνώτου το οποίο μυρίζει αφόρητα ακριβώς λόγω της απότομης μετάβασης από την προτεραία κατάσταση του «μαζί τα φάγαμε» στην τωρινή, της λιτότητας για λόγους εθνικούς συμφέροντος. (Ειδικά αν την παρατεταμένη νηστεία την ερμηνεύσει, αυθαιρέτως ως συνήθως, ως απεργίας πείνας ε, εκεί σίγουρα θα πάρει παραμάζωμα τον ΣΥΡΙΖΑ).

Τα αδελφά κινήματα της νηστείας και του «δεν πληρώνω» αναμένεται ότι θα ισχυροποιηθούν περαιτέρω με την προοδευτική αύξηση της ανεργίας στο δεύτερο τρίμηνο, που θα συνοδευτεί από αθρόες απαλλοτριώσεις επιδομάτων ανεργίας από την τρόικα. Αν έχεις που την κεφαλήν κλίναι δεν είναι απαραίτητο και να τρως... Και ο Ολι – κουράγιο – Ρεν κάπως έτσι τη βγάζει.

Τώρα να τα ως άνω κινήματα θα φτάσει να απειλήσουν τη βιωσιμότητα της κυβέρνησης... Έτσι κι αλλιώς η άχυρο - κυβέρνηση τα έφαγε τα ψωμιά της και τα παντεσπάνια της και δεν μπορεί να προχωρήσει τη ληστεία πιο γρήγορα απ’ τη νηστεία...

Αναζητούν νέο μοντέλο διακυβέρνησης

Του Σταύρου Χριστακόπουλου

Η Καθαρή Δευτέρα είναι ημέρα καθαρμού του ανθρώπινου σώματος και πνεύματος εν όψει της Μεγάλης Σαρακοστής, της οποίας αποτελεί την πρώτη μέρα. Η Σαρακοστή, όμως, δεν είναι Μεγάλη λόγω των σαράντα ημερών της, αλλά επειδή αποτελεί την προετοιμασία για τη Μεγάλη Εβδομάδα με τα πάθη του Χριστού. Γεμάτο επίκαιρους συμβολισμούς το πενηντάμερο που ανοίγει σήμερα. Κατά σύμπτωση τόση (κάτι λιγότερο από 50 μέρες) είναι και η προθεσμία που έχει η κυβέρνηση από την τρόικα...

Ποια προθεσμία; Για να παρουσιάσει μια «πειστική» για τους επιτηρητές φόρμουλα που θα «εγγυάται» ότι θα τηρηθεί το πρόγραμμα μιας ολόκληρης τετραετίας για τη συλλογή 22 δισ. ευρώ μέσα από εισπρακτικά κυρίως μέτρα. Εν τω μεταξύ η κυβέρνηση είναι υποχρεωμένη να περάσει από τις συμπληγάδες δύο συνόδων κορυφής, των οποίων το αποτέλεσμα είναι, κατά γενική ομολογία, αβέβαιο μόνο ως προς τις λεπτομέρειές του.

Το τι θα βγάλουν οι δύο σύνοδοι, και κυρίως αυτή της 24ης-25ης του μηνός, μοιάζει ήδη προεξοφλημένο. Ίσως έτσι εξηγείται η δυσθυμία τόσο στην κυβέρνηση όσο και σε όσα ΜΜΕ συστηματικά και σταθερά την έχουν στηρίξει από την αρχή της θητείας της και έγιναν οι στυλοβάτες κάθε πολιτικής της. Ακόμη και στις χειρότερες στιγμές της. Όλο και περισσότεροι απ’ αυτούς τους κατ’ εξοχήν «πρόθυμους» ανακαλύπτουν έναν λόγο κριτικής, όλο και πιο σφοδρής.

● Όχι για την κατάσταση στην οποία η κυβέρνηση Παπανδρέου έχει οδηγήσει τη χώρα.

● Όχι επειδή έχει καταντήσει υποχείριο και φερέφωνο του ΔΝΤ και της Μέρκελ.

● Όχι επειδή έχει οδηγήσει την οικονομία σε «σπιράλ θανάτου».

● Όχι επειδή έχει στερήσει από την Ελλάδα κάθε εργαλείο άσκησης πολιτικής, κάθε ελπίδα ανάκαμψης και κάθε νομικό όπλο υπεράσπισης της κυριαρχίας της και του δικαιώματός της να υπάρξει.

Αυτό που κυρίως ενοχλεί τα εν λόγω ΜΜΕ είναι η «αναποτελεσματικότητά» της. Η ανικανότητά της να πείθει για την ορθότητα των εγκληματικών επιλογών που η ίδια και η τρόικα της επιτήρησης έχουν αποφασίσει για τα επόμενα χρόνια. Αλλά και η αδυναμία της κυβέρνησης να επιβάλει χωρίς αμφισβήτηση το ξεπούλημα της χώρας και τη χρεοκοπία του συνόλου του ελληνικού λαού στο ίδιο το κόμμα από το οποίο προέρχεται.

Προφάσεις

Ξαφνικά τα ΜΜΕ ανακάλυψαν ότι οι «λαϊκιστές» του ΠΑΣΟΚ έχουν το πάνω χέρι. Κι όμως, η αλήθεια είναι ότι το ΠΑΣΟΚ, σε υψηλό στελεχικό και πολιτικό επίπεδο, έχει κάνει τουμπεκί ψιλοκομμένο σε όλες τις μείζονες επιλογές του Γ. Παπανδρέου και της κυβέρνησής του. Χωρίς ίχνος αντιπολίτευσης σε κανένα κρίσιμο επίπεδο.

Αδύναμο το επιχείρημα και χρειάζεται συμπλήρωση. Ως εκ τούτου φταίει και η Ν.Δ. Όχι πια για τα εγκλήματα του παρελθόντος, αλλά επειδή είναι «ακραία», προφανώς προκαλώντας ρίγη σε όσους οπαδούς της Ντόρας έχουν απομείνει στο κόμμα. Μόνο που ο Σαμαράς δεν έχει εκφράσει ούτε μία συγκεκριμένη και μετρήσιμη μείζονα διαφωνία προς την κυβέρνηση.

Αντιθέτως αγωνίζεται να πείσει πως αυτός είναι ικανότερος να εφαρμόσει όλα όσα η κυβέρνηση δεν θα καταφέρει. Ακόμη και το ξεπούλημα ολόκληρης της χώρας με στόχο τα 50 δισ. ευρώ η Ν.Δ. υπερηφανεύεται ότι εκείνη πρώτη το έχει προτείνει. Σε «ακρότητες» με... αστερίσκους λοιπόν επιδίδεται η Ν.Δ., η οποία υποτίθεται πως αποτελεί παράγοντα αποτυχίας των εγκληματικών ηλιθιοτήτων της κυβέρνησης, τις οποίες και η ίδια στηρίζει! Εκπληκτικός, αν μη τι άλλο, ο συλλογισμός τους...

Επειδή όμως ούτε αυτός ο δράκος βγάζει φλόγες απ’ το στόμα του και βροντές απ’ τον πωπό του, για να κάνει... ηχηρή εντύπωση, φταίνε το ΚΚΕ και ο ΣΥΡΙΖΑ. Αυτοί πάλι υποτίθεται πως εμποδίζουν τη «σωτηρία» της χώρας υποστηρίζοντας το «Δεν Πληρώνω» στα διόδια και τους μετανάστες και οργανώνοντας τα «γιούχα» προς τους κυβερνητικούς. Ακόμη χειρότερα, το ΚΚΕ δεν μας λέει ποιοι του δίνουν συνδρομές και ο ΣΥΡΙΖΑ, όπως λέει κι ο Πάγκαλος, ελέγχει τα πανεπιστήμια και προάγει την τρομοκρατία.

Όπως μάλιστα γράφει και μια ψυχή ταγμένη στην υπεράσπιση των επιταγών της τρόικας, «η στάση των τριών κομμάτων φέρει τον σπόρο της προδοσίας απέναντι σε ύψιστες προτεραιότητες του κράτους». Σε αντίθεση βεβαίως με όλα τα άλλα κόμματα και κομματίδια, διαφόρων αποχρώσεων, προς τα οποία ούτε ίχνος κριτικής δεν βλέπουμε να έχει διατυπωθεί απ’ όλους αυτούς, μέχρι ώρας τουλάχιστον.

Συνάντηση στα «χαμηλά»

Παπάρια λαδορίγανη. Το ζόρι, δυστυχώς για όλους αυτούς, δεν είναι η αντιπολίτευση.

● Η οποία μέχρι σήμερα δεν έχει καταφέρει ούτε ένα άξιο λόγου πολιτικό πλήγμα στην κυβέρνηση.

● Η οποία αδυνατεί να εκφέρει έστω μια ρεαλιστική πρόταση για να σταματήσει η κατηφόρα.

● Η οποία ούτε σε επίπεδο πολιτικής πρότασης έχει να επιδείξει κάτι αξιοσημείωτο ούτε σε επίπεδο αντίστασης στην καταστροφή της χώρας.

Το μεγάλο ζόρι είναι ότι η κυβέρνηση αυτή αμφισβητείται στα δύο κρισιμότερα – για τη συνοχή και την ισχύ της – μέτωπα:

1. Το ένα είναι αυτό της τρόικας, η οποία διαρκώς την καταχεριάζει, μέσα από τις επίσημες εκθέσεις των παραγόντων της, επειδή δεν καταφέρνει να επιτύχει, στον καθορισμένο χρόνο, το μάξιμουμ όσων έχει συνυπογράψει στην επαίσχυντη δανειακή σύμβαση και στα αλλεπάλληλα μνημόνια που τη συνοδεύουν.

2. Το άλλο είναι το ΠΑΣΟΚ, το οποίο, χωρίς μέχρι σήμερα να έχει αμφισβητήσει κάποια μείζονα επιλογή της, ωστόσο εμφανίζει σημάδια «κόπωσης» στη στήριξη των κυβερνητικών επιλογών.

Το χειρότερο όμως δεν είναι η «απροθυμία» των «λαϊκιστών» του κυβερνώντος κόμματος, αλλά η όλο και μεγαλύτερη απέχθεια που προκαλεί η κυβέρνηση στους ψηφοφόρους του. Αυτοί πλήττονται, αυτοί δυσφορούν, αυτοί σταδιακά αποσύρουν την εμπιστοσύνη τους από την κυβέρνηση και τον ίδιο τον Παπανδρέου.

Αυτή είναι άλλωστε η εξήγηση για τη δημοσκοπική της κατάρρευση και τις αγωνιώδεις εκκλήσεις της για «συναίνεση». Με τη Ν.Δ. κολλημένη στα χαμηλότερα της ιστορίας της, η κυβέρνηση πλέον την προσεγγίζει. Την ίδια ώρα – με μόνη εξαίρεση το ΚΚΕ, που εμφανίζει τη μεγαλύτερη ενίσχυση – τα μικρότερα κόμματα της αντιπολίτευσης κινούνται στα γνώριμα νερά τους.

Τι μας δείχνουν όλα αυτά; Τίποτε περισσότερο και τίποτε λιγότερο από προϊούσα κατάρρευση της κυβέρνησης και μια πολύ σοβαρή κρίση του συστήματος διακυβέρνησης, όπως τουλάχιστον το γνωρίζαμε μέχρι σήμερα.

Στις επόμενες δύο συνόδους λοιπόν η χώρα φως δεν θα δει, διότι, όπως σας λέμε από την αρχή, ο δρόμος που διάλεξε η κυβέρνηση είναι καταστροφικός και αδιέξοδος. Ό,τι προκύψει δεν θα εξυπηρετεί την Ελλάδα, η οποία έχει οικειοθελώς απεμπολήσει κάθε όπλο διαπραγμάτευσης, αλλά την άμυνα του ευρώ, ό,τι κι αν αυτό σημαίνει – κάτι που ομολογείται πλέον ανοιχτά από όλους τους κατ’ εξοχήν αρμόδιους.

Το χειρότερο όλων όμως είναι ότι πλέον θα αναζητηθεί το μοντέλο διακυβέρνησης που μπορεί να διασφαλίσει τις απαιτήσεις πιστωτών και επιτήρησης. Εκεί συμπυκνώνονται οι σημαντικότεροι κίνδυνοι που θα μας απειλήσουν το επόμενο διάστημα.

Όπως έχουμε γράψει πριν ακόμη πριν ο Γ. Παπανδρέου μας οδηγήσει στο κρεματόριο της Μέρκελ και του ΔΝΤ, έχει τεράστια σημασία για την επιβίωση της χώρας να μην φύγει η διαχείριση της κρίσης από το πλαίσιο της πολιτικής και της δημοκρατίας. Άλλωστε καμιά κυβέρνηση με δημοκρατική νομιμοποίηση και δημοκρατικά μέσα άσκησης πολιτικής δεν μπορεί ούτε να εφαρμόσει απρόσκοπτα ούτε να αντέξει το κόστος όσων έχουν ήδη υπογραφεί. Κι αυτό δεν είναι «κινδυνολογία», αλλά απλή λογική...

Πηγή: Το ποντίκι

Ανοιχτά μυαλά σε κλειστά κελιά

Στο σχολείο των φυλακών Αυλώνα είναι εγγεγραμμένοι 283 μαθητές, όμως όσοι φοιτούν πραγματικά ανέρχονται σε 150.

Της ΜΑΡΙΑΣ ΠΑΠΟΥΤΣΑΚΗ


Ούτε το όνομα, ούτε η καταγωγή του, μόνο το σχολείο του ανακοινώθηκε και ας του απονεμήθηκε βραβείο για την επίδοσή του στο δύσκολο διαγωνισμό της Ελληνικής Μαθηματικής Εταιρείας, πριν από λίγες μέρες.

Πρόκειται για ένα παιδί της β' τάξης λυκείου, που ζει και σπουδάζει μέσα στις φυλακές Αυλώνα.

Μαζί με άλλα δέκα παιδιά πήρε μέρος στο διαγωνισμό, που έγινε μέσα στο σχολείο, το οποίο μετατράπηκε σε εξεταστικό κέντρο. Από τα δέκα, τα τρία παιδιά ξεχώρισαν και το γραπτό ενός βραβεύθηκε. Είναι 21 ετών, προέρχεται από χώρα του ανατολικού μπλοκ και είναι στη φυλακή, γιατί -όπως λέει ο διευθυντής του σχολείου του- βρέθηκε μια ατυχή στιγμή σε χώρο που δεν έπρεπε να βρεθεί.

«Είναι ένα παιδί σεμνό, χαμηλών τόνων, που όταν του απευθύνεις το λόγο κοκκινίζει» λέει ο διευθυντής του σχολείου, μαθηματικός Πέτρος Δαμιανός. «Εχει επιφανή και πολλά ταλέντα. Δεν παραιτείται εύκολα. Βρίσκεται μόνο του στην Ελλάδα, αφού οι γονείς του εξακολουθούν να μένουν στην πατρίδα του. Από πέρσι που ήρθε στο σχολείο, καταλάβαμε αμέσως πως είχε κλίση στα μαθηματικά. Είχε γερή βασική παιδεία από την πατρίδα του, και μόλις σε λίγους μήνες έμαθε να μιλάει πολύ καλά τη γλώσσα μας. Εχει ταλέντο στα μαθηματικά, αλλά συγχρόνως διαβάζει λογοτεχνία, παίζει μπάσκετ και ζωγραφίζει υπέροχα. Τον έχουμε ήδη παροτρύνει να λάβει μέρος σ' έναν διαγωνισμό που θα κάνει το αντίστοιχο σχολείο των γερμανικών φυλακών στη ζωγραφική και μ' αυτό έχει τώρα απορροφηθεί».

Στην αίθουσα τελετών του Πανεπιστημίου Αθηνών, που δόθηκαν τα βραβεία της Μαθηματικής Εταιρείας, όλοι οι βραβευθέντες ήταν εκεί με τους γονείς, ακόμη και τους παππούδες και τις γιαγιάδες τους. Μόνος ο λυκειάρχης του σχολείου των φυλακών σκούπιζε κρυφά τα μάτια του πηγαίνοντας να παραλάβει το βραβείο του μαθητή του.

«Την άλλη μέρα», λέει ο καθηγητής, «οργανώσαμε μια μικρή τελετή μέσα στη φυλακή παρουσία του διευθυντή και όλων των μαθητών για να ανακοινώσουμε την επιτυχία του και να του δώσουμε το βραβείο του. Συγκινημένο το παιδί, δέχθηκε τα συγχαρητήρια των συμμαθητών του, ενώ ο διευθυντής των φυλακών τού έκανε και ένα συμβολικό δώρο 100 ευρώ για τη διάκριση».

Όμως δεν είναι η πρώτη διάκριση που παίρνει ο συγκεκριμένος μαθητής. Πέρσι τον βράβευσε και η Εγκληματολογική Εταιρεία που έχει υιοθετήσει το σχολείο και βραβεύει τους μαθητές με βάση το τρίπτυχο: καλοί βαθμοί, χωρίς απουσίες και καλή συμπεριφορά. Το σχολείο των Φυλακών Αυλώνα μετράει ήδη 11 χρόνια ζωής. Και ο διευθυντής του ήταν εκεί προσφέροντας εθελοντική εργασία, πολλά χρόνια πριν λειτουργήσει το σχολείο το έτος 2000.

Ο λυκειάρχης λέει στην «Κ.Ε.» ότι δεν είναι η πρώτη φορά που το σχολείο παίρνει διακρίσεις: «Για μας είναι διάκριση και το γεγονός ότι κάποια από τα παιδιά μας επιτυγχάνουν στις πανελλήνιες εξετάσεις. Πέρσι, τρία παιδιά μπήκαν σε σχολές των ΤΕΙ».

Δεν είναι εύκολο να είσαι κρατούμενος και να σπουδάζεις. Θέλει κουράγιο να ξεπερνάς τα μύρια προβλήματα, να αφοσιώνεσαι στο διάβασμα και μάλιστα να επιτυγχάνεις το στόχο σου. «Από τα τρία παιδιά που πέρασαν στις πανελλαδικές», αφηγείται ο λυκειάρχης, «το ένα καταφέραμε να μεταφερθεί σε φυλακές κοντά στη σχολή του. Το δεύτερο αποφυλακίσθηκε τις παραμονές των πανελλαδικών και το τρίτο εξακολουθεί να βρίσκεται στον Αυλώνα».

Σ' αυτά τα παιδιά , αλλά ειδικά στα δέκα που πήραν μέρος στο διαγωνισμό της Μαθηματικής Εταιρείας, ο λυκειάρχης μαζί με άλλους καθηγητές έκαναν φροντιστήριο μετά το καθημερινό πρόγραμμα και τις αργίες, από τον προηγούμενο Οκτώβριο.

Στο σχολείο είναι εγγεγραμμένοι 283 μαθητές, όμως όσοι φοιτούν πραγματικά ανέρχονται σε 150, ενώ στο δημοτικό φοιτούν περί τους 80. Οι αλλοδαποί υπερτερούν, κυρίως είναι Αλβανοί. Η αναλογία αλλοδαπών-Ελλήνων είναι 50-50.

«Οταν όμως άρχισε να λειτουργεί το σχολείο», μας ενημερώνει ο λυκειάρχης, «στο λύκειο ήταν όλοι Ελληνες. Τώρα όμως κυριαρχούν άτομα από το ανατολικό μπλοκ, αλλά και από την Παλαιστίνη, το Σουδάν, την Αλγερία και την Τυνησία. Παιδιά που δεν γνωρίζουν καλά τα ελληνικά όταν έρχονται κι όμως ορισμένα απ' αυτά μαθαίνουν τέλεια, μέσα σε ελάχιστους μήνες. Πολλά απ' αυτά με εκπλήσσουν ευχάριστα, ενώ και μετά την αποφυλάκισή τους διατηρώ τηλεφωνική επαφή μαζί τους. Κυρίως όμως με όσα μπαίνουν σ' έναν δρόμο και εντάσσονται στην κοινωνία. Με αυτούς που δεν επικοινωνώ, θεωρώ ότι ντρέπονται γιατί, ίσως, δεν μπόρεσαν να κρατήσουν τις υποσχέσεις τους για ομαλή ένταξη. Μην ξεχνάτε πως όλα τα παιδιά που βρίσκονται στην προεφηβική ή την εφηβική ηλικία πιστεύω ότι είναι υποψήφια για τις φυλακές Αυλώνα. Καθώς έχω γνωρίσει δεκάδες περιπτώσεις που βρίσκονται στη φυλακή για τυχαίους λόγους που συνδυάζονται με το ορμητικό της ηλικίας, το οικογενειακό περιβάλλον και τις κοινωνικές συνθήκες μέσα στις οποίες μεγαλώνουν. Κάθε παιδί έχει και τη δική του ιστορία. Μέσα στο σχολείο αυτό, που μπορεί να είναι και το "σχολείο της ελπίδας", υπάρχουν βασανισμένες ψυχές που ζητούν μια δεύτερη ευκαιρία, κι αυτήν πιστεύω πως πρέπει όλοι να τη δώσουμε».
Πηγή :enet.

Υπέρ της διαγραφής του χρέους, Τσόμσκι, Λόουτς κι άλλες 200 προσωπικότητες

Το θέμα της δίκαιης ρύθμισης του χρέους και της διαγραφής μέρους αυτού, είναι κάτι που ανέδειξε πρόσφατα η ανεξάρτητη βουλευτής Σοφία Σακοράφα προτείνοντας τη σύσταση Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου για το δημόσιο χρέος της Ελλάδας και την ανάγκη να ανοιχθούν τα βιβλία του δημόσιου χρέους.

Πάνω από 200 προσωπικότητες, μεταξύ των οποίων ο Νόαμ Τσόμσκι και ο Κεν Λοόουτς, υπογράφουν το κείμενο έκκλησης για δημιουργία Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου για το δημόσιο χρέος της Ελλάδας, υπογραμμίζοντας την ανάγκη να ανοιχθούν τα βιβλία του δημόσιου χρέους.

Το χρέος είναι θηλειά στο λαιμό των απλών ανθρώπων. Είναι γόρδιος δεσμός και οι γόρδιοι δεσμοί δεν λύνονται, κόβονται.

Το θέμα της δίκαιης ρύθμισης του χρέους και της διαγραφής μέρους αυτού, είναι κάτι που ανέδειξε πρόσφατα η ανεξάρτητη βουλευτής Σοφία Σακοράφα, η οποία εργάζεται πάνω στο ζήτημα μαζί με τον καθηγητή Οικονομικών στη σχολή Ανατολικών και Αφρικανικών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου Κ. Λαπαβίτσα, αλλά και προσωπικότητες που μετέχουν στο «Αριστερό Βήμα Διαλόγου και Κοινής Δράσης της Αριστεράς».


Το κείμενο που θα δοθεί προσεχώς στη δημοσιότητα υπογράφουν από το εξωτερικό ο Αμερικανός καθηγητής στο Τμήμα Γλωσσολογίας και Φιλοσοφίας του Τεχνολογικού Ινστιτούτου της Μασσαχουσέττης (MIT) Νόαμ Τσόμσκι, ο σκηνοθέτης Κεν Λόουτς, ο πρώην βουλευτής των Βρετανών Εργατικών Τόνι Μπεν, πρώην υπουργοί από τον Ισημερινό (όπου δημιουργήθηκε αντίστοιχη επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου του δημόσιου χρέους), βουλευτές και ευρωβουλευτές από την ΕΕ.

Στην πρωτοβουλία μετέχουν και Έλληνες βουλευτές, συνδικαλιστές, οικονομολόγοι, συνταγματολόγοι, πανεπιστημιακοί, διανοούμενοι, καλλιτέχνες, κ.ά.


Μεταξύ αυτών είναι οι βουλευτές κ. Π. Λαφαζάνης και κυρία Σοφία Σακοράφα, ο ομότιμος καθηγητής Νομικής και ακαδημαϊκός κ. Γιώργος Κασιμάτης, οι οικονομολόγοι-πανεπιστημιακοί κ. Κώστας Βεργόπουλος και Κ. Λαπαβίτσας, ο καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου, Τμήματος Νομικής ΑΠΘ κ. Κώστας Χρυσόγονος, ο καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου κ. Γιώργος Κατρούγκαλος, ο καθηγητής εργατικού δικαίου κ. ΄Αρης Καζάκος, οι πανεπιστημιακοί Αριστείδης Μπαλτάς, Σάββας Ρομπόλης, Ευτύχης Μπιτσάκης και κυρίες Πέπη Ρηγοπούλου και Τζίνα Πολίτη, ο καθηγητής Πανεπιστημίου Αθήνας κ. Ευκλείδης Τσακαλώτος, ο επ. καθηγητής Ιστορίας Ιδεών, τμ. Πολ. Επιστημών ΑΠΘ κ. Σπύρος Μαρκέτος, ο πρώην αντιπρόεδρος ΣτΕ κ. Μιχάλης Δεκλερής, ο πρόεδρος της ΑΔΕΔΥ κ. Σπύρος Παπασπύρος, ο κ. Αλέκος Αλαβάνος (υπογράφει ως πρώην μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου), ο κ. Μανώλης Γλέζος, ο πρώην βουλευτής κ. Π. Κοροβέσης, η σκηνοθέτης κυρία Αλίντα Δημητρίου, οι συγγραφείς κυρίες Μάρω Δούκα, Ιωάννα Καρυστιάνη και Νάντια Βαλαβάνη, οι μουσικοσυνθέτες Διονύσης Τσακνής και Γιάννης Αγγελάκας, ο σκιτσογράφος κ. Στάθης Σταυρόπουλος, οι δημοσιογράφοι κ.κ. Γιώργος Δελαστίκ , Πέτρος Παπακωνσταντίνου, Αρης Χατζηστεφάνου, Αντ. Νταναβέλλος , ο δικηγόρος κ. Δήμος Τσακνιάς.

Μέλη της Πρωτοβουλίας για τη Συγκρότηση Διεθνούς Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου, όπως ο συνταγματολόγος κ. Γ. Κατρούγκαλος, επεσήμαναν σε συνέντευξη Τύπου, ότι υπάρχει η δυνατότητα της μη αποπληρωμής του χρέους με επίκληση των καταστροφικών συνεπειών για την κοινωνική συνοχή που έχει η εξυπηρέτησή του.

Στόχος της επιτροπής, όπως ανέφεραν μέλη της σε σημερινή συνέντευξη Τύπου, είναι αρχικά να κατανοήσει ο ελληνικός λαός γιατί και με ποιους τρόπους διαμορφώθηκε το χρέος.

Όπως ανέφερε ο καθηγητής Κώστας Λαπαβίτσας αποτελεί επιδίωξη της επιτροπής να εξετάσει τη νομιμότητα του χρέους, αν δηλαδή ακολουθήθηκαν οι διαδικασίες και ποιος ο ρόλος των τραπεζών, γιατί ενώ σύμφωνα με τη συνθήκη του Μάαστριχτ, προβλεπόταν ότι το χρέος δεν μπορεί να ξεπεράσει το 60% του ΑΕΠ, δεν τηρήθηκε αυτή η υποχρέωση και εν γνώσει των τραπεζών συνεχιζόταν ο δανεισμός του Ελληνικού κράτους.

Θέλουν να διερευνήσουν το απεχθές κομμάτι του χρέους και αν είναι νομιμοποιημένο, εάν δηλαδή διαμορφώθηκε προς όφελος του Ελληνικού λαού, να εξετάσουν τη βιωσιμότητα του χρέους, εάν έχει ηθική, νομική και κοινωνική βάση, δεν μπορούμε είπε ο καθηγητής να διαλύσουμε το κοινωνικό κράτος, τα σχολεία και τα νοσοκομεία για να εξυπηρετήσουμε το χρέος.

Ο παράνομος χαρακτήρας του χρέους

Από την πλευρά του, ο κ. Λαφαζάνης αναφέρθηκε σε εκθέσεις του Ελεγκτικού Συνεδρίου, όπου αναδεικνύεται ο παράνομος χαρακτήρας του χρέους, ενώ η κυρία Σακοράφα τόνισε την κινηματική διάσταση της πρωτοβουλίας, που την ξεχωρίζει από συνήθεις κοινοβουλευτικές επιτροπές.

Η πρωτοβουλία αποκτά και κινηματικά χαρακτηριστικά, όπως είπε η Σοφία Σακοράφα, η δημιουργία αυτού του κινήματος είναι το απόλυτο δημοκρατικό δικαίωμα του Ελληνικού λαού, να πληροφορηθεί, να μάθει και να κατανοήσει το πως και το γιατί και με ευθύνη τίνος φτάσαμε μέχρι εδώ. Μπορεί, πρόσθεσε, να γίνει το πολιτικό εργαλείο που θα δημιουργήσει τα πολιτικά υποκείμενα που θα αντισταθούν σε πρακτικές μονοδρόμου, σε αντιλαϊκές πολιτικές, μοιρολατρικές και παθητικές στάσεις.

Στόχος επίσης των μελών της πρωτοβουλίας είναι η ΕΛΕ να αποκτήσει θεσμικές αρμοδιότητες ελέγχου, όπως τόνισε ο Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Παναγιώτης Λαφαζάνης.

Η επιτροπή θα είναι διεθνής, εκτός από το κινηματικό κομμάτι, τους καλλιτέχνες, πολιτικούς, καθηγητές κλπ θα αποτελείται από ορκωτούς λογιστές του χρέους και των δημόσιων οικονομικών, νομικούς οικονομολόγους, και η πρωτοβουλία επιδιώκει να αποκτήσει "κάτω από το βάρος της κοινωνικής πίεσης", όπως ανέφερε ο Παναγιώτης Λαφαζάνης πλήρη πρόσβαση στις συμβάσεις δημόσιου χρέους των τελευταίων 4 δεκαετιών, συμπεριλαμβανομένων των εκδόσεων ομολόγων, και κάθε μορφής διμερών κρατικών υποχρεώσεων, σε εκθέσεις και στοιχεία προϋπολογισμών, πρόσβαση σε συμβάσεις και συνάψεις δανείων, τα οποία δυστυχώς όπως ανέφερε δεν δίνονται ούτε στη Βουλή.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα, ανέφερε ο κ. Λαφαζάνης ο ειδικός λογαριασμός αποκρατικοποιήσεων, στον οποίο θα συγκεντρώνονταν τα χρήματα από τις αποκρατικοποιήσεις και θα διοχετεύονταν για το σκοπό της μείωσης του χρέους, όμως κανείς δεν γνωρίζει που έχουν διοχετευθεί όλα αυτά τα χρήματα.

Ο πρόεδρος της ΑΔΕΔΥ, κ. Παπασπύρος ζήτησε να υιοθετηθεί αυτό το αίτημα από τα συνδικάτα και τους κοινωνικούς φορείς και να μην είναι μόνο ένα αίτημα των ειδικών, ενώ η συγγραφέας κυρία Βαλαβάνη υπογράμμισε ότι το αίτημα πρέπει να στηριχθεί από όλο τον κόσμο που αγωνίζεται κατά του μνημονίου.
Πηγή :Ημηρεσία 

Πως περνάμε τα διόδια; ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ ΤΟ ΦΕΚ!

Ακολουθούν νέες οδηγίες για το πως περνάμε τα διόδια αφού έγινε νόμος η ντροπολογία του Ρέππα. Ζητάμε έκδοση Επί πιστώσει απόδειξης.
ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΟΥΜΕ - ΠΩΣ ΠΕΡΝΑΜΕ; Δηλώνουμε στον υπάλληλο ότι.....
«δεν μπορούμε να πληρώσουμε» δίνοντας τον αριθμό κυκλοφορίας του οχήματός μας. Ζητάμε να εκδοθεί απόδειξη με πίστωση και να ανοίξουν την μπάρα. Αν καθυστερούν προειδοποιούμε ότι: α) αν δεν ανοίξουν αμέσως την μπάρα καταστρατηγούν το συνταγματικό μας δικαίωμα για ελεύθερη μετακίνηση και διαπράττουν το ποινικό αδίκημα της παράνομης κατακράτησης. β) αν δεν εκδώσουν την απόδειξη διαπράττουν το φορολογικό αδίκημα της άρνησης εκδόσεως επί πιστώσει φορολογικού στοιχείου. γ) αν αρνηθούν να ανοίξουν διαπράττουν και το αδίκημα της πρόκλησης για εκτέλεση παράνομης πράξης. Εάν καθυστερεί το άνοιγμα της μπάρας και διαπιστώσουμε ότι δεν υπάρχει τροχαία ανοίγουμε την μπάρα με απλή ώθηση προς τα εμπρός και συνεχίζουμε την πορεία μας. Εάν καθυστερεί το άνοιγμα της μπάρας και υπάρχει τροχαία τότε ζητάμε την συνδρομή του αστυνομικού ώστε να κοπεί πιστωτικό και να ανοίξει η μπάρα. Αν μας ζητηθεί να συμπληρώσουμε έντυπο αδυναμίας πληρωμής πριν από την υπογραφή μας γράφουμε: «Με επιφύλαξη της νομιμότητας καταβολής του τέλους». Σε περίπτωση που ο τροχονόμος δηλώσει αναρμόδιος ή αρνούνται να μας ανοίξουν την μπάρα καλούμε την αστυνομία στο 100 και ζητάμε να συλληφθεί ο ταμίας και ο υπεύθυνος των διοδίων και να οδηγηθούν στη δικαιοσύνη με την αυτόφορη διαδικασία για παράνομη κατακράτηση.
Τι άλλαξε στον ΚΟΚ; Στον κώδικα οδικής κυκλοφορίας προστέθηκε η εξής παράγραφος: «Απαγορεύεται η κυκλοφορία οχημάτων σε αυτοκινητοδρόμους, οδούς ταχείας κυκλοφορίας, σήραγγες και γέφυρες που διακρίνονται με ειδικές πινακίδες σήμανσης χωρίς την καταβολή διοδίου τέλους, όταν και όπου προβλέπεται η καταβολή αυτή. Για την καταβολή του διοδίου τέλους είναι υπόχρεοι εις ολόκληρον ο κύριος και ο οδηγός του οχήματος. Η βεβαίωση της παράβασης γίνεται από τα αρμόδια αστυνομικά όργανα που τη διαπιστώνουν αυτοπροσώπως.»
Μπορεί ο παραχωρησιούχος να βεβαιώσει την τροχαία παράβαση ή να μου επιβάλλει πρόστιμο; Μπορεί ο παραχωρησιούχος να διαβιβάσει στην τροχαία ποιοι δεν πλήρωσαν και να κοπεί κλήση; Όχι, ο παραχωρησιούχος είναι ιδιωτική εταιρία και δεν μπορεί να βεβαιώσει τροχαία παράβαση ούτε μπορεί να επιβάλει πρόστιμο. Ρητά προβλέπεται από την τελευταία διάταξη του νόμου, ότι πρόστιμο επιβάλει μόνο ο τροχονόμος και μάλιστα όταν διαπιστώσει την παράβαση αυτοπροσώπως.
Ποιά είναι τα αρμόδια αστυνομικά όργανα; Αρμόδια να βεβαιώσει παραβάσεις του ΚΟΚ είναι η τροχαία.
Μπορεί να με σταματήσει μετά τα διόδια τροχονόμος και να μου ζητήσει απόδειξη ότι πλήρωσα; Δεν υπάρχει κάποια διάταξη που να μας υποχρεώνει να κρατάμε τις αποδείξεις. Εξάλλου αν έχουμε περάσει με ΤΕΟ-pass ή με e-pass δεν θα έχουμε απόδειξη. Επίσης η βεβαίωση της παράβασης πρέπει να γίνει «αυτοπροσώπως», δηλαδή να μας δει ο ίδιος ο τροχονόμος να μην πληρώνουμε.
Μπορεί ο τροχονόμος να μου κόψει κλήση στηριζόμενος σε μαρτυρία άλλου ότι δεν πλήρωσα; Όχι, ο τροχονόμος μπορεί να βεβαιώσει την παράβαση μόνο αν έχει διαπιστώσει ο ίδιος «αυτοπροσώπως» να μην πληρώνουμε.
Μπορεί να βεβαιωθεί η τροχαία παράβαση από τις κάμερες που υπάρχουν στα διόδια; Όχι, διότι οι κάμερες που ο παραχωρησιούχος έχει τοποθετήσει, είναι παράνομες, έχουν τοποθετηθεί χωρίς άδεια της Αρχής προστασίας προσωπικών δεδομένων και ως εκ τούτου, τα προϊόντα τους αποτελούν παράνομα αποδεικτικά μέσα, που απαγορεύεται να χρησιμοποιηθούν για οποιαδήποτε νόμιμη ενέργεια. Επιπλέον η διάταξη λέει ότι ο τροχονόμος το διαπιστώνει «αυτοπροσώπως» και όχι μέσω της χρήσης τεχνικών μέσων.
Μπορεί ο παραχωρησιούχος να αρνηθεί να μας επιτρέψει να χρησιμοποιήσουμε την οδό; Όχι, δεν μπορεί να μας απαγορεύσει να χρησιμοποιήσουμε την υποδομή ακόμα κι αν δεν έχουμε χρήματα να πληρώσουμε.
Έχω δικαίωμα να χρησιμοποιήσω την οδό χωρίς να πληρώσω εκείνη τη στιγμή; Ναι, έχουμε το δικαίωμα να πληρώσουμε αργότερα. Συγκεκριμένα ο Ν. 3535 (Κύρωση Σύμβασης Παραχώρησης άρθρο 3ο, παρ.2 ΦΕΚ 41Α 23/2/2007) αναφέρει: «Ο υπόχρεος δικαιούται να καταβάλει το οφειλόμενο τέλος, χωρίς άλλη επιβάρυνση, εντός της προθεσμίας των δεκαπέντε ημερών από την έκδοση της βεβαιώσεως του Παραχωρησιούχου με τον τρόπο που θα υποδείξει ο τελευταίος.»
Μπορεί ο παραχωρησιούχος να αρνηθεί να μας κόψει επί πιστώσει απόδειξη αν για οποιοδήποτε λόγο δεν πληρώσουμε; Όχι, πρέπει να μας κόψει επί πιστώσει απόδειξη. Αν δεν κόψει απόδειξη διαπράττει το φορολογικό αδίκημα της άρνησης έκδοσης επί πιστώσει φορολογικού στοιχείου. Καταγγελία του φορολογικού αδικήματος μπορούμε να κάνουμε στη ΣΔΟΕ καλώντας το 1517.
Δίνουμε τα στοιχεία μας; Όχι, δεν είμαστε υποχρεωμένοι να δώσουμε τα στοιχεία μας. Αν υποχρεωθούμε να τα δώσουμε για να ξεμπερδέψουμε καλό είναι να δώσουμε τα κανονικά μας στοιχεία γιατί σε περίπτωση που η υπόθεσή μας δικαστεί θα είναι εις βάρος μας να έχουμε δώσει ψευδή στοιχεία.
Υπογράφουμε; Όχι, δεν είμαστε υποχρεωμένοι να υπογράψουμε κανένα έγγραφο. Αν συμπληρώσουμε έντυπο αδυναμίας πληρωμής, υπογράφουμε, πριν όμως από την υπογραφή μας, γράφουμε: «Με επιφύλαξη της νομιμότητας καταβολής του τέλους».
Αν δεν υπάρχει τροχαία μπορώ να σπρώξω την μπάρα όπως και πριν; Ναι.
Αν είμαι απρόσεκτος και με δει ο τροχονόμος να μην πληρώνω τι μπορεί να μου συμβεί; Το πρόστιμο είναι 200 ευρώ και είναι στην κρίση του τροχονόμου το αν θα αφαιρέσει τις πινακίδες, την άδεια και το δίπλωμα για 20 ημέρες.
Αν ο τροχονόμος με γράψει ενώ έχω ακολουθήσει τις οδηγίες τι γίνεται; Με αντίγραφο της επί πιστώσει απόδειξης καταθέτουμε αναφορά στον διοικητή του τμήματος της τροχαίας για κατάχρηση εξουσίας και παράβαση καθήκοντος, με την ένδειξη «Κοινοποίηση στον Υπουργό Προστασίας του Πολίτη» και ζητάμε την ακύρωση της κλήσης και την επιστροφή πινακίδων, άδειας και διπλώματος.
Τι θα συμβεί αν μου στείλουν ειδοποίηση να πληρώσω; Αν το έγγραφο μας το επιδίδουν με δικαστικό επιμελητή τότε απευθυνόμαστε σε δικηγόρο, αν δεν έχουμε τηλεφωνούμε στα μέλη των επιτροπών αγώνα για να μας συστήσουν κάποιο δικηγόρο μέλος των επιτροπών αγώνα. Αν το έγγραφο μας το στέλνουν με ταχυδρομείο μπορούμε να το στείλουμε για ανακύκλωση.
Που μπορώ να απευθυνθώ για διευκρινήσεις ή για βοήθεια; Ηλεκτρονικά στο e-mail epitropes2010@gmail.com ή καλώντας στα τηλέφωνα των μελών του πανελλαδικού συντονιστικού των επιτροπών αγώνα κατοίκων, πολιτών και εργαζομένων ενάντια στα διόδια που είναι αναρτημένα στο
epitropesdiodiastop.blogspot.com και .oxidiodia.gr