Υπέγραψε με τα χέρια ψηλά

Υπέγραψε με τα χέρια ψηλά
(Εκτός αν τα σήκωσε μόνος του για να χαιρετήσει επιτέλους αυτό που ήθελε πάντα από μέσα του.)
Αργά το μεσημέρι της Τετάρτης και έπειτα από την κορύφωση των πιέσεων που ασκήθηκαν από τους Ευρωπαίους ηγέτες, ο πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, Αντώνης Σαμαράς, έστειλε επιστολή προς την Κομισιόν, την Ε.Κ.Τ. και το Δ.Ν.Τ., στην οποία υπογραμμίζει την αποδοχή, εκ μέρους του, του προγράμματος δανειοδότησης της 26ης Οκτωβρίου καθώς και του πλαισίου της αυστηρής εφαρμογής του.
(Μην παίρνετε υπόψη τι έλεγα πριν)

Στην επιστολή δεν τίθεται θέμα επαναδιαπραγμάτευσης των όρων της δανειακής συμφωνίας ούτε ζήτημα ημερομηνίας διεξαγωγής εκλογών.(Σιγά με τί κώλο να θίξει τέτοιο ζήτημα. Εδώ ο Τζέφρυ ίδρωσε να καταφέρει αυτά που κατάφερε για τους φίλους μας του ευρωπαίους.)

Σε ένα σημείο χρησιμοποιείται η λέξη «τροποποίηση», (έτσι για τα μάτια του κόσμου) αλλά για δευτερευούσης σημασίας ζητήματα, ενώ σε άλλο σημείο ο κ. Σαμαράς επισημαίνει ότι η Ν.Δ. είναι προσηλωμένη στην εφαρμογή των δεσμεύσεων της χώρας και μάλιστα «αυστηρά εντός του πλαισίου που προβλέπει το πρόγραμμα». Yes Sir!!

Αναλυτικά η επιστολή έχει ως εξής:

«Όπως αναφέρθηκε στη συνάντηση των τριών Πολιτικών Αρχηγών υπό την αιγίδα του Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας κ. Κ. Παπούλια, συμφωνήθηκε ότι το έργο της νέας κυβέρνησης είναι η υλοποίηση των αποφάσεων της Συνόδου Κορυφής της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 26ης Οκτωβρίου 2011 και η εφαρμογή της οικονομικής πολιτικής που συνδέεται με τις αποφάσεις αυτές.

Ο νέος Πρωθυπουργός έχει ήδη δεσμευτεί να εκπληρώσει αυτό το έργο( Να αποτελειώσει τους Έλληνες). Η Νέα Δημοκρατία δεσμεύεται να στηρίξει τον νέο Πρωθυπουργό.(Έτσιώστε στις επόμενες εκλογές να μπορεί να τάξει στο μαλάκα μικροαστό Νεοέλληνα ρουσφέτια και ελπίδες)

Η Νέα Δημοκρατία είναι σταθερά προσηλωμένη στην επιτυχία της δημοσιονομικής εξυγίανσης και των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων (υπέρ του κεφαλαίου και κατά των λαϊκών στρωμάτων), προκειμένου να ανακτηθεί η εμπιστοσύνη των αγορών και να επιτευχθεί οικονομική ανάπτυξη.

Η Νέα Δημοκρατία υποστηρίζει πλήρως τους στόχους της δημοσιονομικής προσαρμογής, αναφορικά με την εξάλειψη του ελλείμματος και την αντιστροφή της δυναμικής του χρέους. Επίσης, υποστηρίζει εργαλεία που ήδη εφαρμόζονται (αν και ανεπιτυχώς), και ειδικότερα την περικοπή των δημοσίων δαπανών, την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής, τις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, το πρόγραμμα ιδιωτικοποιήσεων και την αξιοποίηση της ανεκμετάλλευτης ακίνητης δημόσιας περιουσίας.(Τα μνημόνια δηλαδή, να χέσω στην αντιμνημονιακή πολιτική που κελαϊδάγατε τόσον καιρό)

Βάσει των στοιχείων από τη μέχρι τώρα εκτέλεση του προϋπολογισμού, πιστεύουμε ότι συγκεκριμένες πολιτικές πρέπει να τροποποιηθούν, προκειμένου να εξασφαλιστεί η επιτυχία του Προγράμματος. Αυτό ισχύει ακόμα περισσότερο, αφού, σύμφωνα με τις πιο πρόσφατες Ευρωπαϊκές προβλέψεις για την Οικονομία, η Ελλάδα το 2012 θα είναι η μόνη ευρωπαϊκή χώρα που θα βρίσκεται 5 συνεχή έτη σε ύφεση! (Γιατί δεν ρωτάς ρε Καλαματιανέ το λαό να σου πεί πόσο ύφεση έχει φάειτο πατσί του και ρωτάς τα τσογλάνια τους Ευρωπαίους;)

Πρόθεσή μας είναι να αναδείξουμε αυτά τα θέματα, μαζί με βιώσιμες εναλλακτικές πολιτικές, αυστηρά εντός του πλαισίου που περιγράφεται από το Πρόγραμμα. Δίνουμε μεγάλη έμφαση στο να επιτευχθεί ταχεία ανάκαμψη, έτσι ώστε τα δημόσια έσοδα που θα προκύψουν να μας επιτρέψουν να πετύχουμε τους στόχους που έχουν τεθεί. Αποδίδουμε επίσης ιδιαίτερη έμφαση στις διαδικασίες εφαρμογής, οι οποίες πρέπει να εξορθολογιστούν και να αναβαθμιστούν.

Η δέσμευση του Ελληνικού λαού και της Νέας Δημοκρατίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και το Ευρώ είναι ισχυρή και αμετάκλητη. (Μη λέμε και μαλακίες, Ποια δέσμευση του Ελληνικού λαού; Μόνοι σας τα κανονίσατε και μάλιστα με παράνομο τρόπο)

Η Νέα Δημοκρατία πιστεύει ότι η Ελλάδα μπορεί να βγει από την κρίση και να διασφαλίσει την κοινωνική της συνοχή. (Μαλακίες)

Είμαστε αποφασισμένοι να το πετύχουμε. (Κι άλλη μαλακία στο καπάκι)

Με εκτίμηση,
Αντώνης Κ. Σαμαράς
Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας».

Τώρα δέσαμε!!!

Ο τεχνοκράτης απλώς παρέλαβε το τελεσίγραφο του Άξονα!

Σοφία Βούλτεψη
23/11/2011

Χρειαζόμασταν ηγέτη και απλώς αποκτήσαμε άχρωμο και άοσμο τεχνοκράτη. Αυτό προκύπτει από τον τρόπο που έχει μέχρι στιγμής χειριστεί τα πράγματα στο εξωτερικό ο μεταβατικός πρωθυπουργός Λουκάς Παπαδήμος.

Το χθεσινό τελεσίγραφο Γιουνκέρ, σύμφωνα με το οποίο στην Ελλάδα δίδεται προθεσμία ως την Τρίτη, 29 Νοεμβρίου (οπότε θα συνεδριάσουν οι πάνσοφοι υπουργοί των Οικονομικών του Eurogroup) για να αναγνωρίσει και επισήμως την απόλυτη υποταγή της, σε συνδυασμό με την ανακοίνωση ενός φρικιαστικού χρέους που ξεπερνά τα 360 δις ευρώ, αποδεικνύουν πως η χώρα έχει απολέσει πλήρως την εθνική της κυριαρχία.

Το τελεσίγραφο επεδόθη στον μεταβατικό πρωθυπουργό Λουκά Παπαδήμο, με τον ίδιο να θεωρεί το γεγονός «φυσιολογικό» και να διακηρύσσει την βεβαιότητά του πως «οι πολιτικοί αρχηγοί θα πράξουν το καθήκον τους».

Είναι δε «καθήκον» τους η επίσημη υποδούλωση της ήδη υποδουλωμένης λόγω θηριώδους χρέους χώρας, γεγονός που αποδεικνύει ότι η επιλογή Παπαδήμου, ως ανθρώπου που θα έλυνε όλα τα προβλήματα διαπραγματευόμενος με τους δανειστές και βρίσκοντας λύσεις μαζί τους, δεν ήταν η καλύτερη.

Όπως αποδεικνύεται, σ’ αυτήν την δύσκολη φάση, με τη χώρα καταχρεωμένη και γονατισμένη, δεν χρειαζόταν ένας καλός γραφειοκράτης, αλλά ένας αποφασισμένος και δυναμικός ηγέτης, που θα μπορούσε να χτυπήσει την γροθιά στο μαχαίρι.

Αν αναζητούσαμε διεκπεραιωτή των μηνυμάτων των δανειστών μας και πειθήνιο – άνευ διαπραγμάτευσης, όπως αποδεικνύεται – μεταφορέα των επιταγών τους, τότε μπορούσαμε να κρατήσουμε στη θέση του το δίδυμο Παπανδρέου – Παπακωνσταντίνου ή το άλλο «επιτυχημένο» δίδυμο Παπανδρέου – Βενιζέλου.

Και αυτοί, από τον περασμένο Φεβρουάριο πάνε κι’ έρχονται σε Eurogroup και Ευρωπαϊκά Συμβούλια χωρίς να φέρουν την παραμικρή αντίρρηση και χωρίς να βάζουν στο τραπέζι κανένα από τα διαπραγματευτικά χαρτιά της Ελλάδας (που ακόμη και αν δεν υπήρχαν – που υπάρχουν – έπρεπε να τα έχουν εφεύρει)!

Η χώρα χρωστά αυτή τη στιγμή – σύμφωνα με τα επίσημα, χθεσινά που αφορούν στο τέλος του Σεπτεμβρίου, στοιχεία του υπουργείου των Οικονομικών – 360,379 δις ευρώ. Το χρέος της έφθασε στο 165%. Επί δύο χρόνια η κυβέρνηση δεν έκανε τίποτε για την μείωση των δαπανών.

Μέσα σε τρεις μήνες, από το τέλος του Ιουνίου, το χρέος αυξήθηκε κατά 7 δις ευρώ. Ουσιαστικά η έκτη δόση με την οποία μας εκβιάζουν δεν φθάνει ούτε για ζήτω!

Το 2012 λήγουν ομόλογα ύψους 35,1 δις ευρώ και έντοκα γραμμάτια ύψους 4,6 δις ευρώ. Το 2013 λήγουν ομόλογα ύψους 37,6 δις ευρώ, το 2014 λήγουν ομόλογα 60,2 δις ευρώ και το 2015 λήγουν ομόλογα ύψους 45,3 δις ευρώ.

Σύνολο, 182,8 ΔΙΣΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΕΥΡΩ!

Αυτό σημαίνει πως και το νέο πακέτο στήριξης επίσης δεν φθάνει ούτε για ζήτω. Και το κυριότερο: Ούτε ένα από αυτά τα ευρώ νέων και παλαιών δανείων δεν θα πάει στις ανάγκες της χώρας ή στην ανάπτυξή της.

Και το ακόμη χειρότερο: Όλοι εκείνοι οι πολιτικοί γίγαντες που την επομένη της 21ης Ιουλίου πανηγύριζαν, χειροκροτούσαν, έπαιρναν αυτάρεσκες έως γελοίες πόζες, διακηρύσσοντας πως σώθηκε η Ελλάς, παραμένουν σχεδόν στο σύνολό τους σε υπουργικούς θώκους, μετέχοντας μάλιστα σε… κυβέρνηση σωτηρίας!

Όσο για τον επικεφαλής του Eurogroup, Ζαν-Κλοντ Γιουνκέρ, κατά τη χθεσινή συνάντησή του με τον κ. Παπαδήμο, επανέλαβε τον εκβιασμό του όσο πιο… κομψά μπορούσε:

«Θα συζητήσουμε την εκταμίευση της έκτης δόσης (σ.σ. στις 29 Νοεμβρίου) και είμαι αρκετά αισιόδοξος ότι, ως τότε, θα είμαστε σε θέση να αποφανθούμε θετικά σχετικά με την εκταμίευση της έκτης δόσης».

Είναι σαφές πως «για να είναι σε θέση» να ανάψουν το πράσινο φως, πρέπει οι επιστολές υποταγής να βρίσκονται στο γραφείο του το πρωί της 29ης Νοεμβρίου.

Μάλιστα, ακόμη πιο σαφής υπήρξε και η «ελληνική πλευρά»: Ο κ. Παπαδήμος, αντί να ξεκαθαρίσει πως επιστολή οφείλει να στείλει μόνο ο κ. Παπανδρέου που αποπειράθηκε να αθετήσει την συμφωνία της 27ης Οκτωβρίου – σε λίγο θα… συνεννοούμαστε αναφέροντας μόνο ημερομηνίες - απλώς μετέφερε την άποψη ότι «οι γραπτές δεσμεύσεις, οι οποίες ζητούνται, αποτελούν προϋπόθεση για την εκταμίευση της επόμενης δόσης του δανείου προς τη χώρα μας».

Και πως, όπως είπε μιλώντας σε ξένους δημοσιογράφους χωρίς προφανώς να έχει την παραμικρή αντίρρηση, «το ζήτημα των ενυπόγραφων δεσμεύσεων πρέπει να επιλυθεί οπωσδήποτε έως το τέλος του μήνα προκειμένου να ξεκινήσουν οι διαδικασίες εκταμίευσης της έκτης δόσης».

Νάτος πάλι ο Άξονας

Στο μεταξύ, επανεμφανίστηκε και ο γνωστός για την προκλητική συμπεριφορά του Ολλανδός υπουργός των Οικονομικών Γιαν ντε Γιάγκερ, που μιλώντας στον τηλεοπτικό δίκτυο RTL 7, έφθασε στο σημείο να εκστομίσει τα ακόλουθα

«Πρέπει να γίνει σαφές ότι πρέπει να υπάρχει και η δέσμευση του αρχηγού του μεγαλύτερου κόμματος της αντιπολίτευσης για την εφαρμογή του πακέτου των μεταρρυθμίσεων. Έχουμε ξεπεράσει αυτό το στάδιο, το να λες ότι οι δηλώσεις σου αρκούν. Θέλουμε την υπογραφή αυτού του κυρίου Σαμαρά, αλλιώς δεν θα πάρουν χρήματα, σε καμία περίπτωση».

Ανάλογες απαξιωτικές δηλώσεις για τα ελληνικά κόμματα έκανε και ο αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών της Γερμανίας, Βέρνερ Χόγιερ, που μιλώντας σε Έλληνες δημοσιογράφους, εξέφρασε μεν την εκτίμησή του στο πρόσωπο του κ. Παπαδήμου, αλλά διατύπωσε και τους φόβους του ότι μετά την καταβολή της έκτης δόσης τα ελληνικά κόμματα θα αρχίσουν πάλι τα «παιχνίδια» τους.

Ο παλιός Άξονας έχει αναβιώσει από καιρό και τώρα δείχνει το πιο αποτροπιαστικό του πρόσωπο.

Η πιο αποκρουστική εκδοχή του είναι ο υπουργός μιας χώρας, την οποία τα χιτλερικά στρατεύματα χρειάστηκαν τέσσερις μόλις ώρες για να διασχίσουν.

Φυσικά, δεν υπάρχει κανείς για να τραβήξει τα λουριά στον προκλητικό ντε Γιάγκερ, που αποκαλεί τον αρχηγό πολιτικού κόμματος «αυτός ο κύριος Σαμαράς».

Διότι στην Ευρώπη έχουμε στείλει έναν άχρωμο και άοσμο τεχνοκράτη – τον οποίο επίσης, όπως εκ των πραγμάτων αποδεικνύεται, δεν εμπιστεύονται.

Υ.Γ. Ακολουθεί η πινακοθήκη των… (βάλτε όποιον χαρακτηρισμό θέλετε), με φωτογραφίες από την συνεδρίαση (μετά χειροκροτημάτων) του υπουργικού συμβουλίου, την επομένη των «γενναίων αποφάσεων» της 21ης Ιουλίου. Σχεδόν όλοι παρόντες και σήμερα, υπό την... καθοδήγηση του «τεχνοκράτη».

Απίστευτος διάλογος στο γερμανικό περιοδικό Stern

Απάντηση Έλληνα σε Γερμανό που έστειλε ειρωνική επιστολή για τα χρέη μας

Η παρακάτω ανοιχτή επιστολή του Walτer Wuellenweber, προς τους Έλληνες πολίτες με τίτλο «Αγαπητοί μας Έλληνες», δημοσιεύεται σε πρόσφατο τεύχος του  ερμανικού εβδομαδιαίου περιοδικού, Stern. Ο υπέρτιτλος του άρθρου αναφέρει:

«Μετά τις τράπεζες, θα πρέπει τώρα οι Γερμανοί να σώσουν και την Ελλάδα. Πρώτα έκαναν αλχημείες οι Έλληνες στο ευρώ και τώρα, αντί να κάνουν οικονομίες, απεργούν».
Αγαπητοί ΕΛΛΗΝΕΣ, από το 1981 ανήκουμε στην ίδια οικογένεια. Μόνο που εμείς έχουμε συνεισφέρει, όσο κανείς άλλος στο κοινό ταμείο, δηλαδή γύρω στα 200 δις, ενώ εσείς έχετε, αντίθετα, εισπράξει κατά κεφαλήν, όσα κανείς άλλος, δηλαδή σχεδόν 100 δις. Ουδέποτε λαός βοήθησε μέχρι τώρα με τη θέλησή του, σε τέτοιο βαθμό, και για τόσο μακρύ διάστημα, άλλον λαό. Είσαστε, κυριολεκτικά, οι πιο ακριβοί μας φίλοι.
Το ζήτημα πάντως είναι, ότι τελικά δεν εξαπατάτε μόνο τον εαυτό σας αλλά κι' εμάς. Στην ουσία, ουδέποτε φανήκατε αντάξιοι του ευρώ, μιας και παρά την εισαγωγή του, δεν καταφέρατε μέχρι τώρα να εκπληρώσετε τα κριτήρια σταθερότητας. Στην ΕΕ είσαστε ο λαός που ξοδεύει τα μεγαλύτερα ποσά σε καταναλωτικά αγαθά. Θα θέλαμε, ο πρωθυπουργός σας Γ. Παπανδρέου να προχωρήσει στο πρόγραμμά του, όμως προφανώς αυτό δεν το θέλετε εσείς, αφού συνεχίζετε απτόητοι, ν' απεργείτε. Μη μας λέτε λοιπόν, ότι μόνο οι πολιτικοί ευθύνονται για την καταστροφή.

Εσείς έχετε εφεύρει τη Δημοκρατία κι ως εκ τούτου θα πρέπει να γνωρίζετε, ότι ο λαός είναι αυτός που κυβερνά κι επομένως, έχει και την ευθύνη. Κανείς δεν σας αναγκάζει να φοροδιαφεύγετε, να χρηματίζεστε, ν' αντιδράτε σε κάθε συνετή πολιτική και να εκλέγετε διεφθαρμένους πολιτικούς. Σε τελευταία ανάλυση, οι πολιτικοί είναι λαϊκιστές και κάνουν, ότι τους πει ο λαός. Θα μας πείτε, βεβαίως, ότι κι εμείς οι Γερμανοί δεν είμαστε πολύ καλύτεροι, όπως θέλουν κάποιοι να πιστεύουν. Κι έχετε δίκιο.

Οι Έλληνες είναι εκείνοι, που μας είχαν δείξει το δρόμο της Δημοκρατίας και της Φιλοσοφίας, καθώς και τις πρώτες γνώσεις Εθνικής Οικονομίας. Τώρα μας δείχνετε και πάλι το δρόμο. Μόνο που αυτή τη φορά, είναι λάθος δρόμος. Κι από το σημείο που εσείς έχετε τώρα φτάσει, δεν πάει παραπέρα.

Και η απάντηση που δόθηκε από ένα συμπατριώτη μας:

Αγαπητέ μου Walτer Wuellenweber, ονομάζομαι Γεώργιος Π. Ψωμάς. Είμαι δημόσιος λειτουργός κι όχι υπάλληλος, όπως κατά κόρον τα ΜΜΕ των συμπατριωτών» σου (μου) και άλλων «συμπατριωτών» σου (μου) αναφέρουν,
 ως βρισιά και με περίσσεια χλεύη. Ο μισθός μου είναι 1.000. Το μήνα, όχι την ημέρα, όπως ίσως σ' έχουν παρασύρει, να νομίζεις.
Ούτε 1.000 λιγότερα από σένα.
Από το 1981 ανήκουμε στην ίδια οικογένεια. Μόνο που σας έχουμε παραχωρήσει με αδιαφανείς όρους κι' έναντι αυτών των 200 δις που λέτε, ότι μας δώσατε, το 40% περίπου των αμυντικών εξοπλισμών μας, το σύνολο σχεδόν των εθνικών τηλεπικοινωνιών μας, την κατασκευή 2 μεγάλων αεροδρομίων καθώς και πολλών χιλιομέτρων εθνικού οδικού δικτύου.
Αν ξεχνώ κάτι, ζητώ να με συγχωρέσεις.
Σημειώνω, πως είμαστε από τους μεγαλύτερους εισαγωγείς στα καταναλωτικά προϊόντα που παράγουν τα εργοστάσιά σας.

Η αλήθεια είναι, πως δεν ευθύνονται μόνο οι πολιτικοί μας γι' αυτή την καταστροφή.
Ένα μεγάλο μέρος της ευθύνης έχει και μια εταιρία γερμανικών κυρίως υμφερόντων, η οποία τους λάδωνε, για ν' αναλαμβάνει, όπως λέω παραπάνω, δημόσια έργα (βλ. C4Ι). Πιθανολογώ, πως φταίνε και τα γερμανικά ναυπηγεία, τα οποία μας πούλησαν κάτι υποβρύχια, που γέρνουν. Είμαι σίγουρος, ότι εσύ δεν με πιστεύεις ακόμα, αλλά δείξε λίγο υπομονή και περίμενε, διάβασέ με, κι αν δεν σε πείσω, τότε διώξε με από την Ευρωζώνη, τον τόπο της Αλήθειας και της Ευημερίας, του Δίκαιου και του Σωστού.
Λοιπόν Walτer, μισός αιώνας και πάνω πέρασε από τη λήξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, από τότε που η Γερμανία έπρεπε να ξοφλήσει τις υποχρεώσεις της προς την Ελλάδα.
Οι οφειλές αυτές, που μόνον η Γερμανία αρνείται να ξοφλήσει στην Ελλάδα
(η Βουλγαρία και η Ρουμανία, τακτοποίησαν ήδη τις αντίστοιχες υποχρεώσεις τους), συνίστανται:

α) Σε χρέη ύψους 80 εκατομμυρίων γερμανικών μάρκων, από τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.
β) Σε χρέη από τη διαφορά του κλήριγκ στο μεσοπόλεμο, ύψους 593.873.000 δολαρίων, που ήταν σε βάρος της Γερμανίας.
γ) Στα αναγκαστικά δάνεια, τα οποία συνήψε το Γ΄ Ράιχ από την Ελλάδα, ύψους 3,5 δισεκατομμυρίων δολαρίων,
στη διάρκεια της κατοχής.
δ) Στις επανορθώσεις, που οφείλει η Γερμανία στην Ελλάδα, για τις κατασχέσεις, αρπαγές και καταστροφές,
που της προξένησε το Γ' Ράιχ, την περίοδο της κατοχής, ύψους 7,1 δισεκατομμυρίων δολαρίων, όπως επεδίκασαν οι Σύμμαχοι.
ε) Στις ανυπολόγιστες υποχρεώσεις της Γερμανίας για την αφαίρεση της ζωής 1.125.960 Ελλήνων
(38.960 εκτελεσμένων, 12.000 νεκρών από αδέσποτες, 70.000 σκοτωμένων σε μάχες, 105.000 νεκρών
 στα στρατόπεδα της Γερμανίας, 600.000 νεκρών από πείνα και 300.000 απωλειών από υπογεννητικότητα).
στ) Στην ατίμητη ηθική προσβολή, που προξένησε στον ελληνικό λαό και στις ανθρωπιστικές ιδέες που εκφράζει η ελληνική ιδέα.
 Αυτό το πρόβλημα δεν είναι οικονομικό, είναι ηθικής τάξης, ύψιστης ηθικής αξίας.

Anonymous εναντίον παιδικής πορνογραφίας: Το ιστορικό μίας μεγάλης νίκης

H γνωστή ομάδα των Anonymous δεν ασχολείται μόνο με το να ρίχνει κυβερνητικές σελίδες. Μάλιστα, μέσα στον Οκτώβριο, κατάφερε ένα χτύπημα που θα ζήλευε και η πιο "δυνατή" αρχή δίωξης ηλεκτρονικού εγκλήματος. Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή...
Περίπου στα τέλη Αυγούστου με αρχές Οκτωβρίου ξεκίνησε η "Operation" (όπως λένε τις δράσεις τους) με κωδικό όνομα OpDarknet. Το όνομα δεν είναι τυχαίο, καθώς το...
OpDarknet θα λάμβανε χώρα στο Darknet, γνωστό και ως Deep Web.
Τι είναι το Deep Web;
Αν το internet είναι η επιφάνεια της Γης, με τις ωραίες πόλεις και τα σκαφάκια που πλέουν στις θάλασσες, το Deep Web είναι ο βυθός... όλος! Τρομακτικά μεγαλύτερο από το internet που ξέρουμε, είναι ένα μη προσβάσιμο με συμβατικούς τρόπους δίκτυο πληροφοριών. Η πρόσβαση σε αυτό αν και δεν είναι δύσκολη για κάποιον γνώστη, θα μπορούσαμε να πούμε πως είναι ιδιαίτερη. Κατά κύριο λόγο, για την πρόσβαση στο Darknet χρησιμοποιείται το TOR, ένα πρόγραμμα που διευκολύνει την διατήρηση της ανωνυμίας των χρηστών του και "διαβάζει" συνδέσμους που δεν ακολουθούν το πρωτόκολλο HTTP. Οι μηχανές αναζήτησης δεν διαβάζουν τέτοιες σελίδες και έτσι δεν μπορούν να τις βρουν. Η συντριπτική τους πλειοψηφία είναι επίτηδες στημένες έτσι. Το TOR αρχικά σχεδιάστηκε για την μεταφορά ευαίσθητων πληροφοριών από το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ, αλλά όπως άλλες τεχνολογίες, άνοιξε για τους κοινούς χρήστες, προσφέροντας πρόσβαση σε "απαγορευμένες" σελίδες σε πολίτες με καθεστωτικές κυβερνήσεις .
Τι βρίσκεται στο Darknet;
Όσο "τρομακτικό" και αν ακούγεται το Darknet, στο μεγαλύτερο μέρος του δεν διαφέρει από το διαδίκτυο που γνωρίζουμε. Σελίδες με πληροφορίες, έρευνες, συζητήσεις (πάντα πιο "ασφαλείς") κτλ. Υπάρχουν όμως και οι σκοτεινές γωνίες που φιλοξενούν από αμφιλεγόμενο μέχρι απλώς παράνομο μέχρι αρρωστημένο υλικό. Μυστικές υπηρεσίες να κόβουν βόλτες, εμπόριο όπλων ή συμβολαίων θανάτου, σελίδες δημοπρασιών για ναρκωτικά, παιδική πορνογραφία.
Οι Anonymous στο Darknet.
Καθώς λοιπόν οι φίλοι Anon χαζεύανε στο Darknet εξετάζοντας την κωδικοποίηση των σελίδων κτλ, πέσανε πάνω σε μία σελίδα ονόματι Hidden Wiki, έναν online "κατάλογο" μαύρης αγοράς για ότι μπορεί να φανταστεί ο ανθρώπινος νους. Μέσα στο Hidden Wiki υπήρχε και ένα (ακόμα) πιο κρυφό κομμάτι. O κατάλογος "Hard Candy". Πρόκειται για μία λίστα με σελίδες που περιέχουν παιδική πορνογραφία, ακόμα και στην πιο βίαια μορφή της (βιασμούς κτλ) ενώ συνήθως είναι με το αζημίωτο φυσικά. Ίσως το χειρότερο κομμάτι να είναι το πόσο δημοφιλής είναι αυτή η λίστα. Ενδεικτικά, όλο το Hidden Wiki είχε περί τις 2,7 εκατομμύρια προβολές, ενώ το κομμάτι του Hard Candy έφτανε τις 2,05 εκατομμύρια.
Οι Anonymous αποφασίσανε να κάνουνε κάτι για αυτό, οπότε ξεκίνησε το ψάξιμο. Με "σβησμένη" την προβολή εικόνων αρχίσανε να βάζουν "απειλητικό" υλικό στο πιο γνωστό site του καταλόγου, το Lolita City - όπως πχ video απο το "To Catch A Predator" - ένα τηλεοπτικό show στις ΗΠΑ που παγιδεύει "αρπακτικά" (ανθρώπους που κανονίζουν συναντήσεις με νεότερους με σκοπό την μετά βίας σεξουαλική συνεύρεση τους).
Η 1η επίθεση
Οι Anonymous αρχίσανε να ψάχνουνε σε βάθος τις σελίδες χάρη σε ειδικά εργαλεία που οι ίδιοι φτιάξανε και ανακαλύψανε πως τα περισσότερα Web Sites φιλοξενούνταν στην υπηρεσία "Freedom Hosting". Η υπηρεσία στους όρους χρήσης έλεγε πως απαγορεύεται η διακίνηση παράνομου υλικού, οπότε κάτι βρώμαγε.
Ξεκίνησαν με ένα χτύπημα στο freedom hosting, καταφέρνοντας να το θέσουν εκτός λειτουργίας για 30 ώρες. Παράλληλα επικοινωνήσανε με τους υπεύθυνους, απαιτώντας να αφαιρεθεί όλο το υλικό παιδικής πορνογραφίας. Όταν η υπηρεσία ήταν και πάλι online, το Lolita City υπήρχε ακόμα. Έπρεπε να γίνει μια πιο δυνατή επίθεση.
Η 2η επίθεση
Στα τέλη του Οκτωβρίου, τα πράγματα είχαν πάρει σοβαρή τροπή. Το Freedom Hosting αποδεδειγμένα συνεργαζόταν με παιδόφιλους και μηνύματα τύπου "δεν διαλέγουμε να είμαστε έτσι, άρα είναι δικαίωμα μας η ελευθερία" απευθύνονταν στους Anonymous μέσα από το Hard Candy.
Έτσι, οι Anonymous επικοινώνησαν με την Mozilla ώστε να εξασφαλίσουν πιστοποιητικό ως developers και ακολουθήσανε τα παρακάτω βήματα:
Δημιούργησαν ένα TOR button (The Honey Pawt) ίδιο με το επίσημο, αλλά με την δυνατότητα να περνάει την πλοήγηση του χρήστη πρώτα από έναν δικό τους server.
Μάθανε πότε θα κάνει update το TOR.
Την ημέρα του update, προώθησαν το δικό τους TOR button ως το επίσημο και αρκετοί τσιμπήσανε.
Το The Honey Pawt, είχε μια μαγική ιδιότητα. Αν κάποιος απλά έκανε περιήγηση στο Darknet, έκανε ότι και το κανονικό TOR button. Αν όμως αυτός ο κάποιος επισκεπτόταν σελίδες με παιδική πορνογραφία, τότε η IP του και άλλα στοιχεία του μένανε στους servers των Anonymous.

Τα αποτελέσματα

Mετά από ανάλυση των στοιχείων από τους servers τους, οι αποκαλύψεις έπεσαν βροχή. Το Freedom Hosting ανήκει σε έναν σύμβουλο/δικηγόρο για φoρολογικά ζητήματα. Επικοινώνησαν μαζί του προσποιούμενοι το τμήμα χρεώσεων της εταιρίας που χρησιμοποιεί η Freedom Hosting για πρόσβαση στο internet και τον ρώτησαν επίμονα γιατί χρησιμοποιεί τόσες διευθύνεις χωρίς να έχει καταχωρημένο υλικό. Στην πίεση, ο σύμβουλος έδωσε το όνομα Mike Perry. Ο Mike Perry είναι ένας από τους δημιουργούς του TOR και τον παρουσίασε ως διαχειριστή του Freedom Hosting. Φυσικά ο Perry αρνήθηκε κάθε κατηγορία σε επικοινωνία των Anonymous μαζί του και τώρα έχει εξαφανιστεί.


Δωράκι 1 από τον The Geek:

Ο δικηγόρος: https://www.facebook.com/taxninja

Registered agent, Matthre T. Whatley

California Bar Number: 233521

Address:360 5th St, San Francisco, CA 94107

Phone Number: (415) 335-1206

Fax Number: (415) 276-9395

e-mail: whatley88@gmail.com

County: San Francisco


Οι χρήστες

Οι Anonymous βγάλανε στην φόρα τις IP (μαζί με διευθύνσεις) κάποιων χρηστών του Lolita City, καθώς και όλα τα ψευδώνυμα που κυκλοφορούσαν στην σελίδα. Δυστυχώς το μόνο που υπάρχει ακόμα online είναι μία φωτογραφία απο το Google Maps με τα σπίτια όσων "πιάσανε" οι Anon, και η λίστα με τα ψευδώνυμα τους.

Δωράκι 2 από τον The Geek:

Τα ψευδώνυμα 1589 χρηστών του Lolita City: http://pastebin.com/88Lzs1XR

Οι IP διευθύνσεις 190 απο αυτούς (περίπου την 28η Οκτ.): http://www.mediafire.com/?6p7ph67gb4pyg82 (αρχείο ip.log)


O χάρτης με τις κατοικίες των 190:

Πλέον, το μόνο που μένει είναι να λάβουν δράση οι επίσημες υπηρεσίες που τόσο καιρό δεν έχουν κάνει τίποτα με την πρόφαση των νομικών κολλημάτων.

Οι φορείς όμως πρέπει να ξυπνήσουν και να δουν πως το παράνομο (hacking) κάποιες φορές είναι το ηθικό και σωστό.

Τόση Δημοκρατία πού να την αντέξει το Ελληνικό Σχολείο!!!

Κορωπί 10/11/2011

Προς τον προϊστάμενο του 2^ου Γραφείου ΠΕ Αν. Αττικής

Δήλωση σε απάντηση του Ε.Π.Φ.12/95-25.10.2011 «κλήση σε απολογία»

Σε απάντηση του Ε.Π.Φ.12/95-25.10.2011 «κλήση σε απολογία» δηλώνω ότι δεν θεωρώ ότι είμαι σε θέση απολογούμενου και δεν αποδέχομαι  τις αποδιδόμενες στο πρόσωπό μου κατηγορίες, γιατί επιχειρείται με κατασκευασμένα στοιχεία και παραποιημένα γεγονότα, όπως αναφέρονται στην αναφορά του δ/ντή του 1^ου ΔΣ Πόρτο- Ράφτη,  να δικαιολογηθεί η απόδοση σε μένα παραπτωμάτων. Επιχειρείται να συγκαλυφτεί η  προσπάθεια από τη διοίκηση, μη νόμιμης μετακίνησης συναδέλφου  και η απαξίωση από το δ/ντή του σχολείου  του συλλόγου διδασκόντων  και του συνδικαλιστικού μας οργάνου.

Αντίθετα τα πραγματικά γεγονότα έχουν ως εξής:

Την Πέμπτη, 6/10, εισήλθα στο γραφείο του διευθυντή και, με την ιδιότητα του μέλους του Δ.Σ του διδασκαλικού συλλόγου και του μέλος του συλλόγου των διδασκόντων του σχολείου, ζήτησα την έγγραφη υπηρεσιακή απόφαση μετακίνησης της συναδέλφου και ρώτησα ποιος έδωσε  την προφορική εντολή μετακίνησης της. Αντί ο δ/ντής να απαντήσει, ως όφειλε, απαίτησε να περάσω έξω από το γραφείο του. Στην επισήμανσή μου ότι έχει υποχρέωση να με ενημερώσει συνέχισε να με αγνοεί επαναλαμβάνοντας μονότονα ότι πρέπει να περάσω έξω.

Ζήτησα να μιλήσω με τον προϊστάμενο του 2ου Γραφείου ΠΕ,  τον οποίο κάλεσε τηλεφωνικά κατά το χρόνο παραμονής μου στο γραφείο του μόλις του ζήτησα ενημέρωση, πράγμα το οποίο αρνήθηκε.

Σε μια προσπάθεια να ξεπεραστεί το αδιέξοδο στην επικοινωνία με το δ/ντή του ζήτησα να ενημερώσει το σύλλογο διδασκόντων στο γραφείο των εκπαιδευτικών αμέσως μετά τη συνομιλία του με τον προϊστάμενο.

Τίποτα άλλο δε του είπα στην  1- 2 λεπτών παραμονή μου στο γραφείο του, καθώς ο δ/ντής δεν άφησε περιθώριο για καμία συζήτηση. Κατά συνέπεια, είναι εντελώς ψευδές ότι του έθεσα το θέμα της δημιουργίας Τάξης Υποδοχής. Επισημαίνω ότι στο Ημερολόγιο σχολικής ζωής της 6^ης Οκτωβρίου 2011 (το επισυνάπτω), το οποίο συνέταξε ο ίδιος, περίπου μιάμιση ώρα μετά το συμβάν, δεν κάνει καμία αναφορά σε συζήτηση για την Τάξη Υποδοχής.

Όταν μετά το τηλεφώνημα ήρθε στο γραφείο των εκπαιδευτικών όπου βρισκόμουν εγώ με τους συναδέλφους, μας κοίταξε και χωρίς να πει κουβέντα γύρισε και έφυγε προς το γραφείο του, αγνοώντας μας και πάλι.

Τόσο στο γραφείο του όσο και στο διάδρομο που του ζήτησα να επιστρέψει και να μας μιλήσει δεν «φώναξα ή κραύγασα» ούτε χρησιμοποίησα προσβλητικές εκφράσεις, όπως ψευδώς ισχυρίζεται, γεγονός που επιβεβαιώνουν οι παρόντες συνάδελφοι. (πρακτικό της συνεδρίασης στις 10/10 του συλλόγου διδασκόντων –πράξη 6^η 27/10/2011- και  Ψήφισμα των διδασκόντων του 1^ου ΔΣ Πόρτο – Ράφτη στις 9-11-2011 – τα επισυνάπτω)

Η αλλοίωση των γεγονότων και οι κατασκευασμένες κατηγορίες αποτελούν την εξέλιξη και λογική συνέχεια  του γεγονότος ότι ο δ/ντής από την πρώτη στιγμή που ήρθε στο σχολείο έχει επανειλημμένα δηλώσει παρουσία  μου και παρουσία συναδέλφων ότι «μου είπανε να τον (εννοώντας εμένα) προσέχω»!!!

Οφείλει να κατονομάσει ποιοι είναι αυτοί που του το είπαν αυτό.

Είναι φανερό ότι αυτοί που του είπαν «να με προσέχει» είναι αυτοί που κρύβονται πίσω από τον δ/ντή του σχολείο και μεθόδευσαν τη δίωξη μου.

Με αυτά τα δεδομένα θεωρώ ότι η κλήση μου σε απολογία από την διοίκηση, στερείται κάθε δικαιολογητικής βάσης και στοχεύει στην ποινικοποίηση των απόψεών και της συνδικαλιστικής μου δράσης καθώς και την τρομοκράτηση των εκπαιδευτικών με στόχο να αποτρέψουν την αντίστασή τους ενάντια στη διοικητική αυθαιρεσία, στην αντιεκπαιδευτική πολιτική και την βάρβαρη επίθεση που βιώνουμε στη ζωή μας από την πολιτική της κυβέρνησης – ΕΕ – ΔΝΤ. Όσο μεγαλώνει η επίθεση στους εργαζόμενους και την κοινωνία τόσο εντείνεται ο αυταρχισμός.

Η επιχείρηση δίωξής μου έρχεται σε μια περίοδο που επιδιώκεται η επιβολή ενός απόλυτα ιεραρχικού μοντέλου διοίκησης, με κατάργηση κάθε δημοκρατικής συλλογικής λειτουργίας στο σχολείο και την κοινωνία. Επιπλέον,  αυτή την περίοδο εκδηλώνονται και άλλες διώξεις που στοχεύουν στην απόλυτη υποταγή των εκπαιδευτικών και τη φίμωση κάθε φωνής που δε  «συμμορφώνεται προς τας υποδείξεις».

Προλειαίνεται το έδαφος για την εφαρμογή του νέου πλαισίου που έχει δει το φως της δημοσιότητας και θέλει να επιβάλει την αξιολόγηση της συμπεριφοράς του υπαλλήλου  και να τη συνδέσει με το βαθμό και το μισθό.

Δηλώνω ότι :

«Αναξιοπρεπής συμπεριφορά υπαλλήλου» είναι η υποταγή στην αυθαιρεσία και την ιεραρχία όταν αυτή αντιστρατεύεται τα συλλογικά δικαιώματα. Αξιοπρέπεια για μένα και τους συναδέλφους μου είναι η αλληλεγγύη και η υπεράσπιση των δικαιωμάτων μας. Είναι η πάλη για τη δημοκρατία και τη συλλογική λειτουργία στο σχολείο και την κοινωνία.  Είναι η πάλη για την υπεράσπιση του καθολικού δικαιώματος στη μόρφωση για όλα τα παιδιά σε μια δημόσια και δωρεάν εκπαίδευση. Είναι ο αγώνας για μια καλύτερη ζωή για τον κόσμο της εργασίας. Δηλώνω ότι δεν πρόκειται να παραιτηθώ από αυτή.

Η «κριτική στις πράξεις της προϊστάμενης αρχής», ο  έλεγχος της διοίκησης είναι υποχρέωση και καθήκον του συνδικαλιστικού κινήματος και της συλλογικής δράσης. Είναι ο δρόμος για τη δημοκρατία και την κατοχύρωση των δικαιωμάτων των εκπαιδευτικών και των εργαζομένων. Αν αυτή σταματήσει τότε θα οδηγηθούμε ακόμα πιο γρήγορα στον σύγχρονο Μεσαίωνα που κάποιοι επιδιώκουν να φέρουν. Με τη δράση μου αυτό υπηρέτησα και αυτό θα συνεχίσω να κάνω.

Η «απείθεια» σε εντολές που παραβιάζουν τα δικαιώματα των εργαζομένων, αντίθετες ακόμα και με το νομικό πλαίσιο, είναι υποχρέωση όλων μας.

Σήμερα :

Πρέπει να απολογηθεί ο δ/ντής του 1ου ΔΣ Πόρτο-Ράφτη γιατί απαξιώνει το συνδικαλιστικό μας όργανο και πολύ περισσότερο αγνοεί το σύλλογο διδασκόντων και σε πολλές περιπτώσεις έχει επιβάλει την κατάργηση του ρόλου του υπονομεύοντας τη θεσμικά κατοχυρωμένη, δημοκρατική συλλογική λειτουργία στο σχολείο.

Επειδή προσβάλλει και απειλεί συναδέλφους και παραβιάζει ακόμα και τα κατοχυρωμένα θεσμικά,  εργασιακά δικαιώματα.

Επειδή είναι ο βασικός υπεύθυνος και με τις ενέργειές του έχει δυναμιτίσει την ομαλή λειτουργία του σχολείου, έχει δυναμιτίσει το ήρεμο παιδαγωγικό κλίμα που έχει ανάγκη ο κάθε συνάδελφος για να ασκήσει το έργο του ως εκπαιδευτικός. (Τα παραπάνω αποδεικνύονται από το πρακτικό της συνεδρίασης στις 10/10 του συλλόγου διδασκόντων –πράξη 6^η 27/10/2011- και από το ψήφισμα των διδασκόντων του 1^ου ΔΣ Πόρτο – Ράφτη στις 9-11-2011, τα οποία επισυνάπτω).

Επειδή παραβιάζει το αναλυτικό πρόγραμμα και τη διάρθρωση των ωρών στις τάξεις. (όπως φαίνεται από το απ. πρωτ.564/31-10-2011έγγραφο των διδασκόντων του 1^ου ΔΣ Πόρτο-Ράφτη).

Επειδή έκανε κατάχρηση της θέσης του προκειμένου, με ψευδή στοιχεία, να με εκθέσει στην υπηρεσία με στόχο να τιμωρηθώ.

Πρέπει να απολογηθεί η διοίκηση για τις αυθαίρετες, κατά παράβαση του νομικού πλαισίου διαδικασίες παραβιάσεις των εργασιακών δικαιωμάτων και των υπηρεσιακών μετακινήσεων καθώς και κάθε πράξη που αντιστρατεύεται το δημόσιο σχολείο και το δικαίωμα όλων των παιδιών στη μόρφωση (πχ αριθμός μαθητών στην τάξη και μετακίνηση μαθητών από σχολείο σε σχολείο), όπως αυτά έχουν καταγγελθεί από το σύλλογό «Κ. Σωτηρίου» και το ευρύτερο εκπαιδευτικό κίνημα.  

Πρέπει να απολογηθούν αυτοί που με την εφαρμογή των Μνημονίων στην εκπαίδευση και το σχολείο της αγοράς διαλύουν τη δημόσια εκπαίδευση και χτυπάνε τα μορφωτικά δικαιώματα και την αξιοπρεπή ζωή.

Αυτοί που γκρεμίζουν κατακτήσεις ολόκληρου αιώνα και σπέρνουν την φτώχεια την εξαθλίωση και την ανέχεια οδηγώντας τη ζωή μας πολλές δεκαετίες πίσω και ληστεύοντας το μέλλον των παιδιών μας.

Καταθέτω το ψήφισμα συμπαράστασης από τους 20 συναδέλφους του 1^ου ΔΣ Πόρτο-Ράφτη. Καταθέτω τις αποφάσεις με τις υπογραφές εκατοντάδων συναδέλφων από τα σχολεία του συλλόγου «Κ. Σωτηρίου». Καταθέτω τα δεκάδες ψηφίσματα αλληλεγγύης από συλλόγους και ΕΛΜΕ, τη συνέλευση στο μπλόκο της Κερατέας την Ένωση γονέων του Δήμου Μαρκοπούλου και σωματεία εργαζομένων από όλη την Ελλάδα. Καταθέτω τα ψηφίσματα της ΔΟΕ, της ΟΛΜΕ και της ΑΔΕΔΥ.

Αυτό το μεγάλο κύμα αλληλεγγύης δείχνει τα αντανακλαστικά του κινήματος απέναντι στην καταστολή και τις διώξεις και δηλώνει προς κάθε κατεύθυνση ότι οποιοσδήποτε και να βρεθεί στη θέση μου ΔΕΝ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ. Ας το καταλάβουν καλά όσοι κρύβονται πίσω από τις διώξεις αγωνιστών που πληθαίνουν τον τελευταίο καιρό, ότι δε μας φοβίζουν. Αντίθετα μας εξοργίζουν, δυναμώνουν την πεποίθηση μας για το δίκαιο των ιδεών και του αγώνα και δυναμώνουν την διάθεσή μας για τον αγώνα μέχρι την ανατροπή αυτού του σάπιου καταστροφικού συστήματος που υπηρετούν. Θα μας βρίσκουν πάντα μπροστά τους.

Σε κάθε περίπτωση θα παραμείνω συνεπής στις αρχές και τη συνείδησή μου που καθόρισαν τη συμπεριφορά και τις πράξεις μου υπηρετώντας πρώτα από όλα τον άνθρωπο και τις ανάγκες του και τον αγώνα για την χειραφέτηση και την απελευθέρωσή του.

Ο εκπαιδευτικός

Τουλγαρίδης Κώστας

Σημείωση : Το πρακτικό της συνεδρίασης στις 10/10, όπως αυτό αποτυπώθηκε στην πράξη 6^η /27-10-2011, το καταθέτω σε φωτοτυπία των πρόχειρων πρακτικών, καθώς ένα μήνα μετά, δεν έχει γίνει δυνατή η επίσημη καταχώρησή του στο βιβλίο των πρακτικών του σχολείου, λόγω των εμποδίων που έθετε ο δ/ντής του σχολείου. (επιφυλάσσομαι να το προσκομίσω και στην επίσημη μορφή του).

Στην κατάσταση αυτή οδηγηθήκαμε καθώς ο δ/ντής αρνήθηκε στην αρχή να επιτρέψει στους εκπαιδευτικούς του σχολείου να αποτυπώσουν τις ακριβείς τοποθετήσεις τους στη συνεδρίαση όταν διαπίστωσαν ότι αυτές είτε είχαν αλλοιωθεί, είτε περικοπεί στα πρακτικά που ο δ/ντής παρουσίασε (πράξη 4^η/10-10-2011, το επισυνάπτω) και κυρίως δεν περιλάμβαναν την απόφαση που καθολικά ψήφισε ο σύλλογος διδασκόντων, μειοψηφούντος του δ/ντη και με αποχή μιας συναδέλφου.

Για να πιέσει τους εκπαιδευτικούς του σχολείου κάλεσε νέο σύλλογο στις 24/10/2011, εκτός εργασιακού ωραρίου, κατά παράβαση του άρθρου 11 του ν.1566/85. Παρά το γεγονός ότι οι συνάδελφοι αρνήθηκαν να πάρουν μέρος στο συγκεκριμένο σύλλογο διδασκόντων που συγκλήθηκε παράνομα και επισκέφτηκαν 17 διδάσκοντες τον προϊστάμενο του 2^ου Γραφείου ΠΕ Αν. Αττικής για να διαμαρτυρηθούν, ο δντής καταχώρησε στο βιβλίο των πρακτικών ως 5^η πράξη/24-10-2011 τη συζήτηση που έγινε μεταξύ των τριών (συμπεριλαμβανομένου και του ίδιου) και υπογράφεται από τον ίδιο και μία ακόμα εκπαιδευτικό (το επισυνάπτω).

Χρειάστηκε η παρουσία του προϊσταμένου του 2^ου Γραφείου ΠΕ Αν. Αττικής στη συνεδρίαση του συλλόγου διδασκόντων στις 27/10/2011 για να γίνει δυνατή η κατάθεση όλων των απόψεων των εκπαιδευτικών ώστε να αποτυπωθεί επακριβώς το πρακτικό της συνεδρίασης στις 10/10.

Παρ’ όλα αυτά και πάλι παρουσίασε ο δ/ντής νέο πρακτικό διαφοροποιημένο από αυτά που είχαμε όλοι μαζί συμφωνήσει στη συνεδρίαση παρουσία του προϊσταμένου του 2^ου Γραφείου ΠΕ Αν. Αττικής.

Παρά την επιμονή του προς τους συναδέλφους, να υπογράψουν τα νέα διαφοροποιημένα πρακτικά και ύστερα από την νέα άρνηση των εκπαιδευτικών του 1^ου ΔΣ Πόρτο-Ράφτη να τα υπογράψουν υπήρξε προφορική δέσμευση του δ/ντή στις 9/10/2011, ότι θα γραφούν τα πρακτικά όπως κατατέθηκαν από τους εκπαιδευτικούς σε πρόχειρη μορφή. Όλα αυτά είχαν ως αποτέλεσμα να μην καταστεί δυνατό να  γραφούν τα πρακτικά , επισήμως, μέχρι σήμερα.

Τα παραπάνω αποτελούν ένα ακόμα δείγμα για την παρεμπόδιση της δημοκρατικής λειτουργίας του συλλόγου διδασκόντων και της ελεύθερης έκφρασης των εκπαιδευτικών του 1^ου ΔΣ Πόρτο-Ράφτη, από τον δ/ντή του σχολείου.

Γ.Σταθάκης: H καταστροφική για την Ελλάδα και την Ευρωζώνη συμφωνία της 27ης Οκτωβρίου

ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΣΤΑΘΑΚΗ

Ο σχηματισμός όχι μίας, αλλά δύο, όμοιων κυβερνήσεων σε Ελλάδα και Ιταλία, προκειμένου να εφαρμοστούν οι αποφάσεις της 27ης Οκτωβρίου, δίνει την εντύπωση (ή την ψευδαίσθηση) ότι οι αποφάσεις αυτές είναι όντως σημαντικές και ότι μπορεί να αποτελέσουν, εάν εφαρμοστούν, κάποια διέξοδο στο πρόβλημα της Ελλάδας και της Ευρωζώνης.

Η συμφωνία της 27ης Οκτωβρίου έχει τρία σκέλη:

Πρώτον, αυξάνει το μέγεθος των εγγυήσεων του μηχανισμού στήριξης από 440 δισ. σε περίπου 1 τρισ. ευρώ προκειμένου να χωρέσει, πέρα από την Ελλάδα, την Πορτογαλία, ως την Ιρλανδία και την Ιταλία, πιθανώς και την Ισπανία. Αυτό γίνεται τεχνητά, όχι με πραγματικό χρήμα, αλλά με μηχανισμούς μόχλευσης των προσφερόμενων εγγυήσεων. Η βασική ιδέα είναι να ασφαλίζεται από τον μηχανισμό, τον EFSF, το 20% της αξίας των νεοεκδιδόμενων ομολόγων, προκειμένου οι αγορές να συνεχίσουν να αγοράζουν ομόλογα της κλυδωνιζόμενης Ιταλίας.

Η απόφαση αυτή έχει ήδη ακυρωθεί στην πράξη. Προφανώς αδυνατεί να διασφαλίσει την Ιταλία. Η Ιταλία, την επομένη της απόφασης, είδε τα επιτόκια να εκτινάσσονται στο 6% και 7%. Πριν από τις γιορτές θα πρέπει να ζητήσει βοήθεια. Στην Ιταλία, μόνο το 2012, λήγουν ομόλογα αξίας 320 δισ. και την επόμενη επταετία άλλα 1,8 τρισ.

Η διασφάλιση του 20% της αξίας των ομολόγων ήταν μια ανόητη ιδέα που μετατρέπει τον EFSF σε μηχανισμό που δανείζεται κανονικά από τις αγορές (είναι μύθος ότι οι Γερμανοί και Ευρωπαίοι φορολογούμενοι έχουν βάλει μέχρι στιγμής πραγματικά χρήματα -αυτά είναι μόλις 80 δισ., εκ των οποίων τα 20 η Γερμανία) και ταυτόχρονα μετατρέπεται σε έναν μηχανισμό παραγωγής ασφαλίστρων (CDS).

Ο δεύτερος στόχος της 27ης Οκτωβρίου είναι η διασφάλιση των ευρωπαϊκών τραπεζών έναντι των διαδοχικών κινδύνων που εκπορεύονται από την κρίση του δημόσιου χρέους στην Ευρωζώνη. Για τον σκοπό αυτόν δεσμεύτηκαν 110 δισ. και ετέθη ο περίφημος στόχος της κεφαλαιακής επάρκειας (στο 9%).

Για να πετύχουν αυτόν τον στόχο οι τράπεζες θα πρέπει πρώτα να δοκιμάσουν την αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου και, εάν αποτύχουν, να προσφύγουν στις εθνικές κυβερνήσεις και, εάν και τότε αποτύχουν, να προσφύγουν σε αυτά τα 110 δισ. του EFSF. Δώρο άδωρο είναι η πρόταση αυτή.

Οι τράπεζες δανείζονται όλο και δυσκολότερα μεταξύ τους και αναμένουν, όπως όλοι, ότι το 2012 η ευρωπαϊκή οικονομία θα εισέλθει σε ύφεση. Η στασιμότητα των επενδύσεων και της κατανάλωσης, σε συνδυασμό με την επιβολή δημοσιονομικής πειθαρχίας διαδοχικά σε πολλές χώρες, θα εξανεμίσει το σημερινό 2% της οικονομικής μεγέθυνσης.

Συνεπώς, με δεδομένη τη στασιμότητα και την κλιμακούμενη κρίση των «τοξικών» δημόσιων και ιδιωτικών τίτλων, οι τράπεζες θα μειώσουν τη χρηματοδότηση της οικονομίας προκειμένου να προσεγγίσουν το 9% με τρόπο ευκολότερο από την περιπέτεια της ανακεφαλαιοποίησης που προτείνει η απόφαση της 27ης Οκτωβρίου.

Η απόφαση θεωρείται ήδη ανεπαρκής, καθώς οι συζητήσεις έχουν ήδη ξεκινήσει, για την εμπλοκή της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων στη στήριξη των τραπεζών το 2012, με επιπρόσθετο ποσό της τάξης των 75 δισ.

Ο τρίτος στόχος είναι η απόφαση για τη «διάσωση» της Ελλάδας. Εδώ οι αποφάσεις είναι ακόμα πιο τραγελαφικές. Αποφασίστηκε το «κούρεμα» του ιδιωτικού χρέους (τραπεζών και ταμείων) κατά 50% (υπολογίζεται στα 100 δισ.), η αναχρηματοδότηση της οικονομίας με νέο πακέτο ύψους 120 δισ. και η ανακεφαλαιοποίηση των ελληνικών τραπεζών και ταμείων με 30 δισ., από τα οποία 15 θα προέλθουν από τις ιδιωτικοποιήσεις). Καθαρό όφελος περίπου 70 δισ.

Οι αποφάσεις για την Ελλάδα έχουν φυσικά παραρτήματα, άγνωστα προς στιγμή που θα θέτουν τις υποχρεώσεις της χώρας σύμφωνα ή πέρα από το μεσοπρόθεσμο. Η ιδέα παραμένει η ίδια. “Θα αναχρηματοδοτούμε το χρέος μέσω του EFSF, εφόσον η Ελλάδα εφαρμόζει το γνωστό πακέτο”. Μόνο που αυτό δεν επιλύει μέχρι στιγμής ούτε το πρόβλημα της βιωσιμότητας του ελληνικού χρέους ούτε το πρόβλημα της εξισορρόπησης των δημόσιων οικονομικών.

Για του λόγου το αληθές, ας προσφύγουμε στη μυστική έκθεση της Τρόικας (21 Οκτωβρίου 2011) που καταρτίστηκε προκειμένου να δοθεί η 6η δόση. Εκεί αναπτύσσεται το ιδιοφυές πλάνο διάσωσης της χώρας. Τα δεδομένα είναι τα εξής: Η ελληνική οικονομία θα αναπτύσσεται με 2,5% κατά μέσον όρο από το 2013 μέχρι το 2020. Το επιτόκιο δανεισμού από τον EFSF και τα βραχυχρόνια δάνεια που η χώρα λαμβάνει κανονικά από την αγορά εκτιμάται στο 4,5%. Όλοι καταλαβαίνουμε ότι το χρέος θα αυξάνεται αντί να μειώνεται.

Συνεπώς, ο μόνος τρόπος είναι να είναι επαρκές το πλεόνασμα του προϋπολογισμού προκειμένου να καλύπτει τη διαφορά. Εδώ η τρόικα προβλέπει: Μείωση των δημοσίων δαπανών (χωρίς τα τοκοχρεολύσια) από το 44,5% του ΑΕΠ το 2010 σε 33% το 2020. Σταθεροποίηση των εσόδων από το 39,5% του ΑΕΠ το 2010 σε 37,4% το 2020, αφού προηγουμένως έχουν ανέβει στο 41% για μερικά χρόνια.

Το εγχείρημα της μείωσης των δημοσίων δαπανών από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο (45%) στο επίπεδο των λατινοαμερικάνικων οικονομιών (28%) αποτελεί ένα πρωτοφανές ιστορικά εγχείρημα «κοινωνικής μηχανικής», ένα μοναδικό σενάριο «βίαιης αποανάπτυξης». Η ιδέα είναι απλή. Ας κλείσουμε το 30% των σχολείων, των νοσοκομείων, των στρατοπέδων, των πανεπιστημίων, των δημοσίων οργανισμών κ.ο.κ. Ας διατηρήσουμε όμως τη φορολόγηση στα σημερινά, έστω λίγο αυξημένα, επίπεδα. Δεν μπορεί, κάποια στιγμή θα επιτευχθεί ένας πλεονασματικός προϋπολογισμός της τάξης του 6% προκειμένου να εξυπηρετηθεί το δημόσιο χρέος. Γενναίες οι υποθέσεις εργασίας της τρόικας, αλλά απογοητευτικά τα αποτελέσματα. Το χρέος θα είναι στο 120% του ΑΕΠ το 2020, όσο ήταν και το 2009.

Η πιο ασταθής υπόθεση αυτού του τερατουργήματος είναι φυσικά ο παρονομαστής. Το ΑΕΠ. Το ΑΕΠ το 2009 ήταν 245 δισ. Μειώθηκε κατά 3,5% το 2010 και μάλλον κατά 5,5% το 2011. Προβλέπεται από την τρόικα να μειωθεί το 2012 άλλο 3%. Κοινώς, θα κινείται γύρω στα 210 δισ. Μετά προβλέπει να αυξηθεί. Ας υποθέσουμε όμως ότι θα συνεχίσει ο σημερινός ρυθμός συρρίκνωσης για λίγο ακόμα, 10 έως 20 μήνες. Κάθε μήνα, εδώ και 18 μήνες, η ελληνική οικονομία συρρικνώνεται κατά 2 δισ. ευρώ και οι άνεργοι αυξάνονται με ρυθμό 40.000 κάθε μήνα. Πολύ πριν αρχίσουμε να συζητάμε για σταθεροποίηση του προϋπολογισμού και αποτελεσματικότητα των μέτρων που παίρνονται, η εξέλιξη της πραγματικής οικονομίας θα έχει ακυρώσει τους προγραμματισμούς, όχι του χρόνου, αλλά του αμέσως προηγούμενου μήνα.

Το 2012 θα είναι, εάν κάτι δεν αλλάξει, μια πραγματική κόλαση, με πλήρη εκτροχιασμό των δημοσίων οικονομικών (κατάρρευση εσόδων και εκτίναξη των δαπανών που προορίζονται για επιδόματα ανεργίας και για διαχείριση «εκτάκτων καταστάσεων» στον δημόσιο τομέα).

Αυτό το οικονομικό τερατούργημα δεν έχει φυσικά καμία πιθανότητα εφαρμογής. Είναι οικονομικά αδιανόητο, ιστορικά πρωτόγνωρο, κοινωνικά απερίγραπτο και πολιτικά ανεφάρμοστο. Η απόφαση της 27ης Οκτωβρίου θα έχει την τύχη της 21ης Ιουλίου. Θα εξαφανιστεί από το τραπέζι καθώς η Ευρωζώνη θα δοκιμάζεται από πολύ ισχυρές πιέσεις και η ελληνική οικονομία θα συνθλίβεται.

Λαοπρόβλητη (εκ του ΛΑΟΣ) «ημι-μαριονέτα»!

Του Σταύρου Χριστακόπουλου

«Είναι ίσως οι πιο μάταιες 100 ημέρες εξουσίας στην Ιστορία». Γιατί ρε φίλε, γιατί το κάνεις αυτό; Γιατί ρίχνεις τη μαύρη απαισιοδοξία σου πάνω στον ευγενή, ευπροσήγορο, σοβαρό τεχνοκράτη, τον γνώστη των αγορών και των μηχανισμών, τον ικανό διαπραγματευτή και πρωθυπουργό μας; Γιατί την πέφτεις με τόση χολή στον Λουκά τον Παπαδήμο, τον παρολίγον οικουμενικό μας; Στον άνθρωπο που για χάρη του κόντεψε να γίνει Εκάβη η Όλγα μας όταν ο τριτοκοσμικός της Ιπποκράτους πήγε να μας φορτώσει τον Πετσάλνικο και τη γούρνα του;

Γιατί τόσο φαρμάκι, ρε χολερικέ τύπε; Επειδή δηλαδή είσαι ο γραμμιτζής της φωνής των αγορών νομίζεις έχεις ότι έχεις το ελεύθερο να παίζεις με την ελπίδα ενός λαού; Με την αγωνία του κυρίου Μπάμπη και εκατομμυρίων ακόμη Ελλήνων; Τι θα πει δηλαδή ότι «οι εξελίξεις στην Αθήνα, στη Ρώμη, στις Βρυξέλλες και στο Βερολίνο ουσιαστικά επιταχύνουν και δεν αποτρέπουν την έξοδο της Ελλάδας από την ευρωζώνη»;

Από πού το βγάζεις το συμπέρασμα; Επειδή «το στρούντελ το πατημένο από ερπυστριοφόρο της Βέρμαχτ» (copyright by G. Trangas) έπεισε το συνέδριο του αποκόμματός της ότι θα σουτάρουν από το ευρώ όποιον βρωμάνε τα πόδια του;

Και συ, ρε τεράστιε, που είσαι και σε μια από τις μεγαλύτερες τράπεζες του κόσμου (Βασιλική Τράπεζα της Σκωτίας σου λέει ο άλλος με στόμφο και στέκεται κλαρίνο από το βαρύγδουπο του ονόματος), πώς σου ήρθε, αναλυταράς με τα σέα σου, και μου λες για κυβέρνηση «ημι-μαριονέτα»;

«Ποντίκι» διάβασες καμάρι μου; Είπαμε κι εμείς να κάνουμε ένα πρωτοσέλιδο προ μηνός, να πούμε ότι «Στήνουν μαριονέτες» οι διαπλεκόμενοι και οι ρουφιάνοι της τρόικας, μπας και πουλήσουμε κάνα φύλλο στα κορόιδα τους Ελληναράδες που ψοφάνε για συνωμοσία, αλλά εσύ, ρε δικέ μου, το παραπήρες σοβαρά.

Τι θα πει δηλαδή «ημι-μαριονέτα»; Για να καταλάβω. Ή είναι κανονική μαριονέτα η είναι λαοπρόβλητος. Το «ημί» δηλαδή πού κολλάει; Για να μπερδεύονται στην Παιανία και στο Φάληρο και να ψάχνει ο Μανόλης τον Παύλο και η Σία τον Αλέξη για δανεικό Μπαμπινιώτη;

Κι εκείνο, ρε αγορίνα μου, ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση το πάει φουλαριστή για Σοβιετική Ένωση, πού σου ήρθε; Και πώς μας την είπες έτσι; Να πάθουνε καμιά ζαλάδα ο Πρετεντέρης και ο Πάσχος και να νομίσουνε ότι γύρισε ο Στάλιν από τον τάφο και θα τους στείλει στη Σιβηρία με τον Μαΐλη και τον Μεντρέκα δεσμοφύλακες; Πάλι καλά που είναι κι ο Ανδρουλάκης στο ΠΑΣΟΚ και θα ’χουνε παρέα στο Σοργκούτ τις κρύες νύχτες του χειμώνα.

Έτσι μου χαλάτε και τον κουκουέ του διπλανού γραφείου, που μόλις άκουσε ότι ο Παπαδήμος πήρε 255 στους 293 πανηγύρισε ότι «ο Στάλιν ζει στην Ελλάδα». Κι ο Τσαουσέσκου επίσης. Να δεις που αύριο θα μου μπερδέψει την Κομιντέρν με την Κομισιόν, θα απαγγέλλει ύμνους για τον Όλι Ρένιν και θα μου τον ζωγραφίζει με τριγωνικό μουσάκι και καράφλα.

Όπου Γιώργος και... μάλαμα

Ας σοβαρευτούμε όμως. Όπως και να το δεις, άμα το γραμμιτζίδικο κομμάτι των Financial Times σου λέει ότι η συμφωνημένη θητεία του Παπαδήμου «είναι ίσως οι πιο μάταιες 100 ημέρες εξουσίας στην Ιστορία» και ότι μας έχουνε βάλει στη γραμμή για πούλο από την Εδέμ του εγχώριου και εξωχώριου λαμογισμού (διάβαζε ευρωζώνη), ακούγεται βαρύ – κυρίως για τον πρωθυπουργό της λαοπρόβλητης (εκ του ΛΑΟΣ) κυβέρνησης, που βλέπει τη σωτηρία της χώρας να μένει από καύσιμο.

Το ίδιο βαρύ είναι να σου λέει ολόκληρη Royal Bank of Scotland ότι η Ευρωένωση είναι Σοβιετία και ότι η λαοπρόβλητη (εκ του ΛΑΟΣ) κυβέρνηση είναι... «ημι-μαριονέτα». Όπως και η άλλη του Μόντι, που ορκίστηκε χθες με έντεκα (έτσι ακριβώς: έντεκα – όχι πενήντα!) μέλη στο υπουργικό του συμβούλιο. Ούτε καν μια κανονική μαριονέτα λοιπόν: ντεμί, μισή, μίζερη. Αντάξια μόνο αυτών που τη θέλανε, που το παλέψανε μέχρι τελευταία ώρα και την επέβαλαν για να μη γίνουν εκλογές.

Άλλωστε τι να σου πει ο λαός άμα έχεις τον ΛΑΟΣ α λα μπρατσέτα; Γι’ αυτό μάλλον τα παλικάρια του Καρατζαφέρη μπήκανε αέρα στην κυβέρνηση και πήρανε με τη μία τα υπουργεία που σχετίζονται με τα δημόσια έργα, τους εφοπλιστές, τις αμυντικές προμήθειες και τους αγρότες. Σαν να θέλανε να τους ανταμείψουνε ηθικά, ρε παιδί μου.

Και σωστά. Είναι που το κόμμα τους δεν χρωστάει μία στις τράπεζες. Δεν έχει επαχθή και χαριστικό δανεισμό σαν τους άλλους τους διεφθαρμένους του συστήματος. Άρα είναι νοικοκύρηδες, γι’ αυτό τους βάλανε εκεί που ρέει το χρήμα άφθονο και γάργαρο – ακόμα και τώρα, που δεν τρέχει πουθενά ούτε σάλιο. Για να έχουνε το νου τους πήγανε στα εν λόγω πόστα, μην πάει το άφθονο και γάργαρο σε τίποτα παράξενες τσέπες.

Έτσι συμβαίνει άμα είσαι πραγματικός νοικοκύρης κι άμα είσαι κι ο μόνος που επέμεινε μέχρι την έσχατη ώρα να γίνει πρωθυπουργός ο Παπαδήμος. Έτσι συμβαίνει επίσης αν είσαι αυτός που ήθελες να τον κάνεις «οικουμενικό» πρωθυπουργό από το 2008. Επί Κωνσταντίνου Μπαϊρακτάρη ακόμα...

Διότι οι άλλοι, οι παλαιοί, τα λαμόγια με πατέντα, το παίζανε δίπορτο με τον διακεκριμένο τεχνοκράτη, πήγανε να τον αποφύγουν, να τον κλαδέψουνε οι ανεύθυνοι θεομπαίχτες, την ώρα μάλιστα που παιζότανε η έκτη δόση και η χώρα απειλείτο με πτώχευση. Για τον Παπαδήμο θα μας πτωχεύανε, μη νομίζετε, κι ευτυχώς επενέβησαν ο Καρατζαφέρης και η Όλγα και σωθήκαμε.

Με άρωμα παπάγιας

Αλλά κι αυτός ο άνθρωπος. Ο πρωθυπουργός μας, ο από μηχανής και μηδέποτε εκλεγείς. Χαρά στο κουράγιο του. Να τον υπονομεύουνε, να του βάζουν τρικλοποδιές εγχώρια και ξένα συνωμοτικά κέντρα, να τον υποσκάπτουν, να τον χρεώνει η Monde με συνωμοσιολογίες περί μέλους της ευρωπαϊκής κυβέρνησης της Goldman Sachs, να του φορτώνουνε τους κηπουρούς και τις καμαριέρες με τη σέσουλα για υπουργούς, αλλά αυτός ακλόνητος. Να γίνει πάση θυσία πρωθυπουργός για να μας κρατήσει στο ευρώ.

Πάνε πια οι εποχές που έλεγε – κι εμείς γράφαμε – ότι έχει ένα όνομα και μια υπόληψη και ότι δεν θέλει να συνδέσει το όνομά του με την κατάρρευση της χώρας του. Είναι που τότε τον είχανε μόνο για υπουργό. Αλλά πρωθυπουργός είναι άλλο πράμα. Και το όνομά του θα συνδέσει και τα καράβια του θα κάψει άμα λάχει. Και στην αναμονή θα ξεροσταλιάσει και προσβολές θα υποστεί και τους υπονομευτές του θα βάλει στην κυβέρνηση. Όλα όμως θα τα κάνει «διά την ανάγκην της πατρίδος», καταπώς έλεγε κι ο Στρατηγός Μακρυγιάννης.

Όταν όμως έχεις μαζί σου τον αρχηγό Γιώργο, που είπε Habemus Papademum και κάνανε όλοι τουμπεκί ψιλοκομμένο με κονσερβοκούτι, και τον Μπουμπούκο που θέλει κι άλλα κίνητρα για τους εντελώς αφορολόγητους, αλλά και τον Μάκη που τα λέει στα ίσα και τσεκουράτα, καθότι άριστος νομικός, ευφραδής και επικοινωνιακός, δεν φοβάσαι. Πώς να το κάνουμε. Έχεις μια εγγύηση σταθερότητας.

Άσε που έχεις να προσφέρεις κι ένα σχέδιο παραγωγικής ανασύνταξης της οικονομίας μέσω του τουρισμού και της γεωργίας. Οσονούπω ο Ροντούλης

ΠΟΙΟΙ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ Τρέμουν την Δραχμή - Γ.ΑΔΑΛΗΣ

Δεν θα καταθέσει στεφάνι στο Πολυτεχνείο η Διαμαντοπούλου

Η δήλωση της υπουργού Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων, Άννας Διαμαντοπούλου, για την 38η επέτειο του Πολυτεχνείου, έχει ως εξής:

«Το Πολυτεχνείο και η εξέγερση των νέων και του λαού εναντίον της χούντας είναι ένα φωτεινό παράδειγμα, ένα σύμβολο, μια μνήμη που μας ενώνει και μας εμπνέει. Σεβασμός στο Πολυτεχνείο σημαίνει πάνω από όλα σεβασμός στην αλήθεια. Και η αλήθεια είναι ότι - με τις συνθήκες που δημιουργούν εδώ και χρόνια οι εκτός δημοκρατικών ορίων ενέργειες δυναμικών μειοψηφιών- δεν έχει απολύτως κανένα νόημα να γίνονται καταθέσεις στεφάνων με τη συνοδεία είτε της αστυνομίας είτε των κομματικών υποστηρικτών.»

«Αρνούμαι να συμμετάσχω σε αυτή τη διαδικασία που συνιστά βαθιά προσβολή της ιστορικής μνήμης και μετατρέπει την ουσία και το νόημα της επετείου του Πολυτεχνείου σε θέαμα βίας και εντυπώσεων.
Αντί στεφάνων οφείλουμε όλοι να καταθέσουμε αυτή την αλήθεια. Έχουμε χρέος να περιφρουρήσουμε το πραγματικό νόημα και το συμβολισμό του Πολυτεχνείου και να απομονώσουμε πολιτικά και ηθικά τις μειοψηφίες, που με τις πράξεις τους υπονομεύουν την έννοια της δημοκρατικής έκφρασης όλων των πολιτών.»

enet.gr, 16/11/2011

Με τι μούτρα να πάει να καταθέσει; Αφού η κυβέρνησή της πρόδωσε την Ελλάδα, τα κυριαρχικά μας δικαιώματα και τα ιδανικά που αγωνίστηκαν εκείνα τα παιδιά. Με τι μούτρα θα πάνε να καταθέσουν στεφάνι και όλοι οι άλλοι που θα έπρεπε να βρίσκονται στο εκτελεστικό απόσπασμα για εσχάτη προδοσία. Η παρουσία τους και μόνο στο χώρο είναι προσβλητική.  

ΟΛΜΕ: Καταγγέλλουμε τον Περιφερειακό Διευθυντή Εκπαίδευσης Γ. Κουμέντο για την απαράδεκτη απόφασή του - Όχι μαθήματα την ημέρα του Πολυτεχνείου

Ο.Λ.Μ.Ε.
Ερµού & Κορνάρου 2 Αθήνα, 16/11/11
ΤΗΛ: 210 32 30 073 – 32 21 255
FAX: 210 32 27 382
www.olme.gr
e-mail: olme@otenet.gr

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ-ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ

Το Δ.Σ. της ΟΛΜΕ καταγγέλλει τον Περιφ. Διευθυντή Εκπαίδευσης Αττικής κ. Γ. Κουμέντο για την απαράδεκτη απόφασή του (18575/11-11-2011)να γίνει αναπλήρωση μαθημάτων σε ορισμένα σχολεία και την 17η Νοεμβρίου ημέρα της 38ης επετείου της εξέγερσης του Πολυτεχνείου .
Τονίζουμε ότι δε νομιμοποιούνται τέτοιες αποφάσεις καθώς η Υφ. Παιδείας κα Χριστοφιλοπούλου στην εγκύκλιο σχετικά με τον εορτασμό του Πολυτεχνείου (αρ.πρωτ.129282/Γ2 10-11-2011) ορίζει ρητά πως σε όλα τα σχολεία πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης την 17η Νοεμβρίου δε γίνονται μαθήματα αλλά σχολικές γιορτές.
• Κανένας συνάδελφος δε θα δεχθεί να αμαυρώσει τη μνήμη του Πολυτεχνείου. Η 17η Νοεμβρίου είναι ημέρα μνήμης και τιμής για αυτούς που ξεσηκώθηκαν, γι’ αυτούς που έπεσαν, γι΄αυτούς που βασανίστηκαν. Είναι παρακαταθήκη για τη νέα γενιά. Εμείς ως δάσκαλοι έχουμε υποχρέωση να περιφρουρήσουμε τον αγώνα και την αξιοπρέπεια των μαθητών μας και να μην υποκύψουμε στις σκοπιμότητες μιας πολιτείας που έχει αναγάγει σε ύψιστο καθήκον την υποταγή της χώρας μας στην ΕΕ και ΔΝΤ.
• Καλούμε τους συλλόγους διδασκόντων μα μην κάνουν μάθημα την 17η Νοέμβρη.
• Καλούμε το Υπουργείο Παιδείας να απαλλάξει από τα καθήκοντα του τον ακατάλληλο (όπως επανειλημμένα έχουμε τονίσει) Περιφερειακό Διευθυντή Εκπαίδευσης Αττικής.

Τα μισά σχολεία χωρίς βιβλία

Πρώτη καταχώρηση: Τετάρτη, 16 Νοεμβρίου 2011, 16:55

Ρεπορτάζ: Παναγιώτης Βλαχουτσάκος

Μόλις ένα μήνα πριν από τα Χριστούγεννα και τα βιβλία εξακολουθούν να φαντάζουν «όνειρο θερινής νυκτός» για το 40% των σχολείων της χώρας.

Ο πρόεδρος της ΟΛΜΕ Ξάνθης, κ. Νίκος Παπαχρήστος, σε επικοινωνία με τη zougla.gr υπογραμμίζει ότι τα περισσότερα προβλήματα εστιάζονται κυρίως στα μεγάλα αστικά κέντρα με την Αθήνα και την Θεσσαλονίκη να κατέχουν τα «πρωτεία» της κατάντιας.

Μπορεί το Υπουργείο Παιδείας, Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων να είχε διαβεβαιώσει τους εκπαιδευτικούς ότι στα μέσα Νοεμβρίου θα έχει λυθεί το πρόβλημα ωστόσο κάτι τέτοιο δεν έχει συμβεί.

«Είναι γεγονός ότι το 40% των σχολείων της χώρας έχουν σοβαρές ελλείψεις σε βιβλία. Το πρόβλημα εντοπίζεται περισσότερο στα αστικά κέντρα γιατί τα βιβλία τα οποία βγαίνουνε, στέλνονται κατά προτεραιότητα στις πιο απομακρυσμένες περιοχές γιατί υπάρχει και το ζήτημα της μεταφοράς» σημειώνει ο κ. Παπαχρήστος.

«Οι μεγαλύτερες ελλείψεις στα Γυμνάσια»

Ο πρόεδρος της ΟΛΜΕ μας εξηγεί ότι η τακτική που ακολουθεί το υπουργείο Παιδείας πλήττει κυρίως τα Γυμνάσια καθώς τυπώνονται πρώτα τα βιβλία της τρίτης Λυκείου λόγω πανελλαδικών όπως επίσης και τα βιβλία των τάξεων του δημοτικού.

«Γνωρίζουμε ότι κάνουν σπασμωδικές κινήσεις, δηλαδή βγάζουν πρώτα τα βιβλία της 3ης Λυκείου για ευνόητους λόγους επειδή τα πανελλαδικώς εξεταζόμενα μαθήματα είναι απαράδεκτο να μην έχουν βιβλία.

Επιπλέον ότι έχουν δώσει μια ιδιαίτερη έμφαση στα βιβλία πρώτης και δευτέρας δημοτικού επειδή τα μικρά παιδιά δεν μπορούν να εργαστούν με φωτοτυπίες» τονίζει ο κ. Παπαχρήστος.

Εκτός λειτουργίας τα φωτοτυπικά

Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι λόγω της έλλειψης βιβλίων πολλά φωτοτυπικά των σχολείων έχουν βγει «off» από την αλόγιστη χρήση τους με αποτέλεσμα να έχει επιβαρυνθεί επιπλέον ο δημόσιος προϋπολογισμός ώστε να επισκευαστούν.

Όπως είναι φυσικό οι περισσότεροι μαθητές είναι αγανακτισμένοι με όλες αυτές τις ελλείψεις μπαίνοντας στη διαδικασία να διεκδικούν το αυτονόητο. Βιβλία για να κάνουν μάθημα. Όσο για τα περιβόητα σχολικά DVD πρέπει να σημειωθεί ότι πολλά από αυτά που έχουν διανεμηθεί στα σχολεία είναι ελαττωματικά ενώ άλλα περιέχουν ύλη περασμένων ετών.

«Το θέμα είναι ότι όσο περνάει ο καιρός, το αφύσικο αρχίζει να θεωρείται φυσικό μετά από κάποιο σημείο. Οι μαθητές έχουν αρχίσει να θεωρούν φυσιολογικό το γεγονός ότι δεν έχουν βιβλία» καταλήγει ο κ. Παπαχρήστος.

Κερκόπορτα για άρση μονιμότητας στο Δημόσιο

Της ΕΛΕΝΗΣ ΔΕΛΒΙΝΙΩΤΗ

Ωρα μηδέν για το ελληνικό Δημόσιο, με τις διατάξεις του πολυνομοσχεδίου να ανατρέπουν τα όσα ξέραμε μέχρι σήμερα και τις εκτιμήσεις των ειδικών να μιλούν για αληθινό σεισμό με απροσδιόριστες επιπτώσεις στις ζωές ενός εκατομμυρίου εργαζομένων στις δημόσιες υπηρεσίες.



Ταυτόχρονα ανοίγει κερκόπορτα για την άρση της μονιμοποίησης για όσους διορίζονται από εδώ και στο εξής στις δημόσιες υπηρεσίες με τη διάταξη που ορίζει ότι οι δόκιμοι υπάλληλοι με σχέση εργασίας αορίστου χρόνου δεν θα μονιμοποιούνται πλέον αυτοδίκαια αλλά μόνον ύστερα από θετική κρίση υπηρεσιακού συμβουλίου, που θα μετρήσει την αποδοτικότητα, τις προσωπικές ικανότητες και τη μέχρι στιγμής συμπεριφορά του υπαλλήλου.

Η πρώτη ανάγνωση του νομοσχεδίου-σκούπα, παρά το θολό τοπίο που αφήνουν οι διατάξεις, δείχνει ότι επιφέρει σαρωτικές αλλαγές στους υπαλλήλους του Δημοσίου. Τόσο που κάνει ορισμένους γνώστες των δημοσιοϋπαλληλικών θεμάτων να μιλούν για οριακές καταστάσεις, καθώς κάθε μέτρο έχει πολλαπλασιαστική ισχύ στην ήδη άσχημη κατάσταση των δημοσίων υπαλλήλων μετά τις αλλεπάλληλες μειώσεις μισθών και την ανασφάλεια της εργασίας τους.

Οι κυριότερες είναι οι εξής:

**Καταργούνται όλες οι κενές οργανικές θέσεις σε όλο το Δημόσιο -εδώ και τώρα-μέσα στο επόμενο δίμηνο, αντί να παραμείνουν τουλάχιστον μέχρι τον επόμενο χρόνο εφ' όσον από 1ης-1-2012 θα γίνει αναδιάρθρωση και αξιολόγηση όλων των υπηρεσιών και του προσωπικού. Θα μπορούσε να ολοκληρωθεί αυτή η διαδικασία μέχρι και το τέλος του 2012 και στη συνέχεια, μετά την κατάρτιση των νέων οργανισμών, να καταργηθούν οι κενές οργανικές θέσεις. Το γεγονός ότι καταργούνται αυτή τη στιγμή δίνει το στίγμα των κυβερνητικών προθέσεων και τη λογική που ισχύει «πονάει κεφάλι, κόβει κεφάλι».

Εξαιρούνται γιατροί ΕΣΥ

Από την κατάργηση των θέσεων εξαιρούνται οι γιατροί του ΕΣΥ, το νοσηλευτικό και παραϊατρικό προσωπικό των νοσοκομείων και οι εκπαιδευτικοί στην ανώτατη βαθμίδα.

**Καταργούνται όλα τα επιδόματα εκτός από τρία (οικογενειακό, το οποίο αφορά πλέον μόνο την ύπαρξη τέκνων και όχι επίδομα γάμου, τα επιδόματα Χριστουγέννων, Πάσχα και άδειας, καθώς και τα επιδόματα παραμεθόριων περιοχών και επικίνδυνης-ανθυγιεινής εργασίας). Για πρώτη φορά δεν ισχύει το επίδομα γάμου, αλλά το νέο ζευγάρι στο Δημόσιο παίρνει επίδομα μόνο με την απόκτηση παιδιού.

** Διατηρούνται τα επιδόματα θέσης ευθύνης και απόδοσης με κίνητρο και στοχοθεσία.

Το κίνητρο καταβάλλεται σε υπαλλήλους που πέτυχαν τους στόχους σε ποσοστό μέχρι και 90% και αποτυπώνεται σε προσαύξηση κατά 10% στον ετήσιο βασικό μισθό τους, ενώ η προσαύξηση ανέρχεται στο 25% του μισθού εάν πέτυχαν τους στόχους σε ποσοστό από 90% και πάνω. Ολα αυτά στη θεωρία, διότι στην πράξη παρόμοιο επίδομα θα δοθεί από το 2013 και μετά, διότι η στοχοθεσία στο Δημόσιο θα τεθεί τον επόμενο χρόνο, οπότε και θα υπάρξουν εισηγήσεις θετικές για εκείνους που έχουν πετύχει τους στόχους. Κύκλοι της ΑΔΕΔΥ εκτιμούν ότι το ποσό του επιδόματος αυτού δεν μπορεί να είναι μεγαλύτερο από 150 ευρώ το μήνα.

**Ειδικά για τους υπαλλήλους πανεπιστημιακής, τεχνολογικής και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, που υπηρετούν σε μονάδες που έχουν κύρια αρμοδιότητα την επίτευξη δημοσιονομικών στόχων, την είσπραξη εσόδων του Δημοσίου, των ΟΤΑ και των Οργανισμών Κοινωνικής Ασφάλισης, καθώς και τον προγραμματισμό και έλεγχο αντίστοιχων δαπανών, καταβάλλεται κίνητρο επίτευξης δημοσιονομικών στόχων.

**Θεσπίζεται ποσόστωση στις προαγωγές με συνωστισμό υπαλλήλων μεταξύ δεύτερου και τρίτου βαθμού. Νέα και δυναμικά στελέχη της διοίκησης θα παραμείνουν σ' αυτή τη δεξαμενή για χρόνια χωρίς να έχουν ακόμα και την προσδοκία για ανέλιξη στην ιεραρχία, γεγονός που θα τους καθηλώσει και ψυχολογικά.

** Ωρίμανση τέλος. Συνδέεται απόλυτα ο βαθμός με το μισθολόγιο. Αυτό θα μπορούσε να ήταν ένα θετικό μέτρο αν υπήρχαν οι προϋποθέσεις να λειτουργήσει αβίαστα η αξιολόγηση και μέτρηση υπηρεσιών και υπαλλήλων βάσει στόχων και αποτελεσμάτων. Ομως κανείς μέχρι σήμερα δεν είχε ενδιαφερθεί να εφαρμόσει παρόμοια συστήματα στην Ελλάδα παρά το γεγονός ότι από το 2004, όπως κατήγγειλαν και οι απόφοιτοι της Σχολής Δημόσιας Διοίκησης, υπάρχει ο σχετικός νόμος που απλώς ποτέ δεν εφαρμόστηκε...

** Δίδεται κεντρικός, σχεδόν εξουσιαστικός, ρόλος στα υπηρεσιακά συμβούλια, στα οποία δεν συμμετέχουν πλέον οι συνδικαλιστές (για να κάνουν τα στραβά μάτια στα ατοπήματα των συναδέλφων τους), συνεχίζουν όμως τα μέλη αυτών των συμβουλίων να διορίζονται στην πλειονότητά τους από το πολιτικό σύστημα. Ποια θα είναι τα εχέγγυα της λειτουργικής ανεξαρτησίας αυτών των σχημάτων όταν συγκροτούνται από την εκάστοτε πολιτική ηγεσία και όταν τα κριτήρια είναι κομματικά, συντεχνιακά, πελατειακά;

** Κενός λόγος αποδεικνύεται όλη η διαδικασία του ΑΣΕΠ με αντικειμενικά κριτήρια και μετρήσιμα προσόντα που θα οδηγούσαν τους υπαλλήλους της εφεδρείας στην επανάκαμψη στο Δημόσιο σε θέσεις που θα ήταν ίσως περισσότερο χρήσιμοι. Πρώτον, διότι μόνον ένας στους δέκα θα μπορεί να συμμετέχει σε προσλήψεις τακτικού προσωπικού και δεύτερον, διότι οι προσλήψεις τα επόμενα χρόνια θα είναι μηδενικές έως ελάχιστες. Αρα οι υπάλληλοι της εφεδρείας έχουν μπροστά τους τη δυνατότητα της μερικής απασχόλησης και υπό προϋποθέσεις (μόνον 30%) μπορούν να καταλάβουν θέσεις συμβασιούχων ορισμένου χρόνου.

Στην περίπτωση όμως που ο υπάλληλος της εφεδρείας απασχοληθεί με οποιονδήποτε τρόπο στο Δημόσιο χάνει το δικαίωμα των καταβολών του 60% του βασικού του μισθού. Ετσι είναι αμφίβολο αν κάποιος ιδιαίτερα τα επόμενα δύο χρόνια ενδιαφερθεί γι' αυτού του είδους την απασχόληση.

** Εντάσσεται για πρώτη φορά η έννοια του κλαδικού υπαλλήλου ως μέτρο για να επιτευχθούν η κινητικότητα και η ευελιξία στο Δημόσιο. Ο οποιοσδήποτε υπάλληλος μπορεί με μια απλή απόφαση δύο συναρμόδιων υπουργών να βρεθεί από το ένα υπουργείο στο άλλο. Κανείς δεν μας έχει πει πώς θα γίνεται αυτό. Με βάση το οργανόγραμμα, το καθηκοντολόγιο και το προσοντολόγιο, θα περιγράφεται η θέση, οι ανάγκες της υπηρεσίας και πώς θα κατοχυρωθεί η αντικειμενική διαδικασία αυτής της κινητικότητας... Θα λαμβάνεται υπόψη η κρίση του υπαλλήλου για τα αντικείμενα με τα οποία θέλει να ασχοληθεί ή τα γεωγραφικά όρια μέσα στα οποία μπορεί να προσφέρει τις υπηρεσίες του; Διαφορετικά οι δημόσιοι υπάλληλοι μετατρέπονται σε μόνιμους στρατιώτες με φύλλα πορείας.

Να δούμε ποιος «σωτήρας» θα προλάβει να κρυφτεί...

Του Σταύρου Χριστακόπουλου

«Σε περίπτωση που μια χώρα είτε δεν θέλει, είτε δεν μπορεί να εφαρμόσει τους κανόνες που διέπουν το κοινό νόμισμα, τότε της παρέχεται η δυνατότητα – σύμφωνα με τις ρυθμίσεις της Συνθήκης της Λισσαβώνας για την έξοδο από την Ευρωπαϊκή Ένωση – να βγει από την ευρωζώνη, χωρίς όμως να εγκαταλείψει την Ε.Ε.». Αυτή η εξαιρετικά κρίσιμη για την Ελλάδα αναφορά υπάρχει στο κείμενο που υπερψηφίστηκε με πολύ μεγάλη πλειοψηφία από το συνέδριο των Γερμανών Χριστιανοδημοκρατών στη Λειψία.

Η «εθελοντική έξοδος» από το ευρώ, αλλά χωρίς απαραίτητα την έξοδο από την Ε.Ε., είναι η μεταρρύθμιση που θέλει να επιτύχει η Μέρκελ στην ευρωπαϊκή συνθήκη.

Μέχρι τώρα, για να βγει μια χώρα από το ευρώ, θα έπρεπε να αποχωρήσει από την Ευρωπαϊκή Ένωση – και κατά συνέπεια από το ευρώ. Η διαδικασία αυτή ήταν πολύ δύσκολα διαχειρίσιμη για κάθε κυβέρνηση της ευρωζώνης, υπό την έννοια ότι καμιά δεν θα άντεχε εύκολα, αρνούμενη το ευρώ, να κατηγορηθεί πως μετατρέπει τη χώρα της σε... Τρίτο Κόσμο. Όπως άλλωστε ισχυρίζεται και η επίσημη προπαγάνδα στη χώρα μας.

Αν ο σχεδιασμός της Μέρκελ περάσει σε ευρωπαϊκό επίπεδο, τότε κάθε ηγεσία θα μπορεί ευκολότερα να αποσύρει – οικειοθελώς ή κατόπιν πίεσης – τη χώρα της από το κοινό νόμισμα. Ποιο είναι όμως το πρόβλημα των Γερμανών, το οποίο τους ωθεί στη «διευκόλυνση» της εξόδου;

Η ηγέτιδα της ευρωζώνης προσπαθεί, κατ' αρχήν, όπως έχει γράψει το «Π», να επιτύχει την αλλαγή των ευρωσυνθηκών προκειμένου να διευκολυνθεί η «τιμωρία» των δημοσιονομικά «απείθαρχων» ή αποτυχημένων χωρών μέσω του ευρωδικαστηρίου και της ενίσχυσης της Κομισιόν ως προς τη δυνατότητα εφαρμογής προγραμμάτων επιτήρησης, λιτότητας και συνολικής «αναδιάρθρωσης» των χωρών μέσω των «μεταρρυθμίσεων».

Κάτι σαν γενίκευση, αλλά και νομική κάλυψη σε εκτρώματα τύπου task force του Ράιχενμπαχ, ώστε να μην απαιτείται η δήθεν «πρόσκληση» εκ μέρους του προβληματικού κράτους - μέλους.

Προς το παρόν η Γερμανία αρνείται να δεχθεί τον εκβιασμό των αγορών που θέλουν σε πρώτη φάση την έκδοση ευρωομολόγου και σε δεύτερη τη μετατροπή της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας σε «πανωφόρι» της έσχατης στιγμής για το σύνολο του ευρωπαϊκού χρέους με την κοπή χρήματος, κάτι που θα οδηγούσε σε υποτίμηση το ευρώ και θα ακύρωνε τον σκοπό της ύπαρξής του.

Μα, αν η Γερμανία δεν θέλει ή δεν μπορεί να αποδεχθεί την εγγύηση του ευρωπαϊκού χρέους, τότε τι της μένει; Η κρίση δανεισμού, ύστερα από την Ελλάδα, την Ιρλανδία και την Πορτογαλία, έχει εισβάλει ορμητικά στην Ιταλία, κλυδωνίζει την Ισπανία και τη Σλοβενία και σειρά παίρνουν το Βέλγιο και, κυρίως, η Γαλλία. Αλλά και η χώρα της Μέρκελ, το αδιαμφισβήτητο αφεντικό της ευρωζώνης, κινδυνεύει να εξελιχθεί πολύ σύντομα στον μεγάλο ασθενή της Ευρώπης.

Ευρω-μπάχαλο

Μπροστά σε αυτή την απειλή, η οποία μπορεί να της στερήσει άλλη μια φορά το όνειρο της ευρωπαϊκής ηγεσίας, δεν μπορεί να κάνει τίποτε άλλο παρά να περιορίσει την ευρωζώνη στον... εαυτό της και στις χώρες που μπορούν να συνεχίσουν μαζί της ως δορυφόροι της. Εναλλακτικά μπορεί να την εγκαταλείψει, αλλά αυτή θα είναι, πιθανότατα, η τελευταία της επιλογή.

Πάντως η ευρωζώνη έχει ήδη χάσει την παλιά ελκτικότητά της. Μετά τις Τσεχία, Νορβηγία και Πολωνία, τώρα και η Ουγγαρία εμφανίζεται, παρά την προετοιμασία της επί χρόνια, δύσθυμη με το ενδεχόμενο να ενταχθεί στο – συνταρασσόμενο από την κρίση του – ευρώ.

Το προσωρινό Ευρωπαϊκό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (EFSF) αποδεικνύεται ότι δεν μπορεί να παίξει τον ρόλο που του έχει ανατεθεί. Και μόνον η αποτυχημένη προσπάθειά του αυτές τις μέρες να βρει μέσω ομολόγου χρηματοδότηση 5 δισ. ευρώ – την οποία μείωσε στα 3 δισ., χωρίς όμως να μαζέψει ούτε αυτά – είναι ενδεικτική.

Εξ ίσου ενδεικτική είναι η απροθυμία ανερχόμενων μεγάλων οικονομιών του πλανήτη, όπως η Κίνα και η Βραζιλία, να ρισκάρουν το ρευστό τους σε μια υπόθεση εξαιρετικά παρακινδυνευμένη. Ακόμη και η Ρωσία, η οποία έχει σημαντικά συμφέροντα στην Ευρώπη ως μεγαλοπρομηθεύτρια ενέργειας, δεν ρισκάρει παρά 10 έως 20 το πολύ δισ. ευρώ σε ένα πηγάδι δίχως πάτο – και κυρίως... χωρίς εγγυήσεις.

Έτσι ο στόχος της ενίσχυσης του EFSF περιορίζεται στο κοροϊδιλίκι της μόχλευσης χωρίς να μπορεί να βρει πραγματικά λεφτά. Ενδεικτικό της κατάστασης είναι το ότι η Ιταλία, με δημόσιο χρέος 1,9 τρισ. ευρώ, θα πρέπει, εντός του 2012, να βρει κάπου 320 δισ. Πρόσφατα ρεπορτάζ μιλούν για δανεισμό 240 δισ. από το EFSF και το ΔΝΤ και άλλων 80 δισ. από τις αγορές.

Μόνο που, με το EFSF αναιμικό και το επιτόκιο του δεκαετούς δανεισμού πάνω από το 7% σήμερα και ακόμη μεγαλύτερο αργότερα, αυτό είναι μακρινό όνειρο.

Η ευρωζώνη μέχρι στιγμής αποδεικνύει ότι αδυνατεί να διαχειριστεί τον εαυτό της. Η Γερμανία με τη σειρά της δεν μπορεί να διαχειριστεί την κρίση του ευρώ και το μόνο που κάνει είναι να εφαρμόζει τη συνταγή της δολοφονικής λιτότητας, του πλήρους ελέγχου και της λεηλασίας των χρεοκοπημένων χωρών εκβιάζοντάς τις με επίσημη πτώχευση.

Γι' αυτό πριμοδοτεί τις δοτές «τεχνοκρατικές» κυβερνήσεις που θα διασφαλίσουν τα χρέη των χωρών και τα υπάρχοντά τους για λογαριασμό της – και προς εξευμενισμό των αγριεμένων αγορών. Όπως καλή ώρα στην Ελλάδα και την Ιταλία. Γι' αυτό ψάχνει εναγωνίως έναν πολιτικά «βελούδινο» μηχανισμό διάσπασης της ευρωζώνης. Πόσες πιθανότητες έχει να προλάβει τα χειρότερα; Όχι πολλές.

Και στην Ελλάδα; Παπαδήμος, Παπανδρέου, Σαμαράς, Βενιζέλος και λοιποί συγγενείς ορκίζονται σε ένα ευρώ που καταρρέει συμπαρασύροντας τα πάντα στην πτώση του. Μιλώντας ακόμη για ευημερία, σταθερότητα και ασφάλεια ακριβώς την ώρα που καμιά απ’ αυτές τις υποσχέσεις δεν είναι δυνατόν να διασφαλιστεί στο σημερινό πλαίσιο ούτε καν για χώρες πολύ ισχυρότερες από τη δική μας.

Ακόμη και η κυβέρνηση «ειδικού σκοπού», την οποία έχουν συστήσει παρεούλα με τους θαυμαστές και νοσταλγούς των χουντικών καθεστώτων του Μεταξά και του Παπαδόπουλου, υπό τις ευλογίες εργολάβων, καναλαρχών και άλλων, έναν κύριο στόχο έχει: να διασφαλίσει ότι το χρέος της Ελλάδας θα αλλάξει νομικό καθεστώς και η διαχείρισή του, μαζί με αυτήν της εθνικής περιουσίας και του συνόλου της οικονομίας, θα περάσει χωρίς αναταράξεις στα χέρια του Τέταρτου Ράιχ και της διεθνούς κερδοσκοπίας, η οποία ήδη πιάνει θέσεις ακόμη και στο χρέος νοικοκυριών και επιχειρήσεων.

Το τέλος των ψευδαισθήσεων, όμως, δεν θα αργήσει για πολύ. Και τότε να δούμε ποιος «σωτήρας» θα προλάβει να κρυφτεί...